نورنیوز_گروه بین الملل: آنچه ابتدا یک نقص ارتباطی در برجها و مراکز کنترل پرواز آمریکا به نظر میرسید، در چند ساعت به بحرانی ملی تبدیل شد؛ هواپیماها زمینگیر شدند، فرودگاهها آشفته شدند و شبکهای از سفرهای داخلی و خارجی از نظم خارج شد. پیامدهای این اختلال تا روز بعد نیز ادامه یافت؛ بحرانی که علاوه بر آشکار کردن فرسودگی زیرساختهای حیاتی آمریکا، پرسشهای جدی درباره امنیت شبکههای ارتباطی و اولویتهای هزینهای دولت این کشور ایجاد کرد.
از اختلال ارتباطی تا توقف سراسری پروازها
اداره هوانوردی فدرال آمریکا (FAA) در پی بروز اختلال گسترده در فرکانسهای رادیویی و سامانههای ارتباطی مراکز کنترل ترافیک هوایی، دستور توقف سراسری پروازهای مسافربری را صادر کرد؛ تصمیمی کمسابقه که عملاً شبکه هوانوردی ایالات متحده را با بحرانی فراگیر مواجه ساخت و بار دیگر از آسیبپذیری زیرساختهای حیاتی این کشور پرده برداشت.
این اختلال، ارتباط میان کنترلکنندگان ترافیک هوایی و خلبانان را در بخشهای مختلف شبکه پروازی تحت تأثیر قرار داد. گزارشها از مشکلات همزمان در ارتباطات رادیویی، سامانههای راداری و تجهیزات مراکز کنترل حکایت داشتند؛ وضعیتی که ادامه عادی پروازها را با مخاطرات عملیاتی مواجه میکرد.
بر اساس اعلام وزیر حملونقل آمریکا، مشکل ارتباطی مراکز کنترل ترافیک هوایی در سراسر کشور گسترش یافته بود و مقامهای مسئول برای بررسی ابعاد فنی آن وارد عمل شدند.
بیش از ۳۰ هزار پرواز در صف بحران
گستردگی پیامدهای این تصمیم زمانی آشکار شد که نیویورکتایمز گزارش داد بیش از ۳۰ هزار پرواز برای ادامه روز برنامهریزی شده بود؛ پروازهایی که توقف ناگهانی عملیات هوایی، برنامه جابهجایی میلیونها مسافر را با اختلال مواجه کرد.
بر اساس آمارهای منتشرشده، در مراحل مختلف بحران، هزاران پرواز با تأخیر روبهرو شدند و شمار پروازهای لغوشده نیز به چند هزار مورد رسید. فلایترادار۲۴ از لغو دستکم هفت هزار پرواز خبر داد و گزارشهای دیگر از تأثیرگذاری اختلال بر بیش از ۱۵ هزار پرواز حکایت داشتند.
این بحران تنها به فرودگاههای بزرگ محدود نماند و زنجیره پروازهای داخلی، پروازهای ورودی و خروجی و برنامه شرکتهای هواپیمایی را درگیر کرد.
اعتراف به فرسودگی فناوری؛ عقبنشینی از ادعای برتری
اظهارات شان دافی، وزیر حملونقل آمریکا، ابعاد دیگری از این بحران را آشکار کرد. وی اعلام کرد سیستم ناوبری و ارتباطی مورد استفاده در بخشهایی از شبکه هوانوردی کشور قدیمی است و زیرساختهای موجود برای مدیریت شرایط کنونی با مشکلات جدی مواجهاند.
دافی با اشاره به فرسودگی تجهیزات، از نیاز به نوسازی برجهای مراقبت و سرمایهگذاری گسترده در فرودگاههای آمریکا سخن گفت و تأکید کرد ادامه فعالیت با زیرساختهای موجود میتواند زمینه تکرار مشکلات مشابه را فراهم کند.
او همچنین با انتقاد از کمبود منابع مالی برای نوسازی این سامانهها، این پرسش را مطرح کرد که چند بار باید سیستم هوانوردی آمریکا از کار بیفتد تا بودجه لازم برای اصلاح آن اختصاص یابد؟
این اظهارات در شرایطی مطرح شد که مقامهای آمریکایی از ضرورت سرمایهگذاری حدود ۵۰ میلیارد دلاری برای بازسازی و نوسازی زیرساختهای هوانوردی سخن میگفتند؛ زیرساختهایی که عملکرد صحیح آنها مستقیماً با امنیت و جان میلیونها شهروند آمریکایی ارتباط دارد.
۵۰ میلیارد دلار برای نجات جان مسافران؛ چندین برابر آن برای جنگ بیحاصل
شاید مهمترین پرسشی که این بحران پیش روی افکار عمومی آمریکا قرار میدهد، نه صرفاً علت اختلال در سامانههای هوانوردی، بلکه نحوه اولویتبندی منابع مالی در دولت این کشور باشد.
در حالی که مقامهای آمریکایی برای نوسازی شبکهای که مسئولیت هدایت ایمن میلیونها مسافر را بر عهده دارد، از نیاز به بودجه ۵۰ میلیارد دلاری سخن میگویند، همین دولت در ماههای گذشته منابع مالی بسیار گستردهای را صرف جنگی در غرب آسیا کرده که نهتنها دستاورد راهبردی روشنی برای واشنگتن نداشته، بلکه هزینههای انسانی و اقتصادی سنگینی نیز بر جای گذاشته است.
هزینههای مستقیم و غیرمستقیم این جنگ، با در نظر گرفتن عملیات نظامی، اعزام نیرو، تجهیزات، مهمات و خسارتهای ناشی از درگیری، چندین برابر رقم مورد نیاز برای نوسازی زیرساختهای هوانوردی ارزیابی میشود. در این میان، دهها نظامی آمریکایی نیز جان خود را از دست دادهاند و حملات نظامی به کشته شدن شمار زیادی از انسانهای بیگناه، از جمله کودکان و دانشآموزان در مدارس، منجر شده است.
این تناقض، پرسشی جدی را درباره اولویتهای دولت آمریکا مطرح میکند: چگونه دولتی که برای تأمین بودجه زیرساختهای حیاتی و حفظ امنیت شهروندان خود با محدودیت مالی مواجه است، میتواند منابعی بهمراتب بیشتر را برای جنگی پرهزینه و فاقد دستاورد روشن راهبردی اختصاص دهد؟
به بیان دیگر، آیا امنیت شهروندان آمریکایی و حفظ زیرساختهایی که هر روز جان میلیونها نفر به عملکرد صحیح آنها وابسته است، در اولویت قرار دارد یا هزینهکرد برای ماجراجوییهای نظامی در خارج از مرزها؟
ادعای نبود حمله سایبری؛ ابهام درباره منشأ اختلال
در حالی که توقف گسترده پروازها نگرانیهایی درباره احتمال حمله سایبری ایجاد کرده بود، مارکوین مولین، وزیر امنیت داخلی آمریکا، اعلام کرد تاکنون شواهدی مبنی بر عمدی بودن اختلال یا وقوع حمله سایبری به دست نیامده است.
دونالد ترامپ نیز در گفتوگو با شبکه فاکسنیوز، احتمال دخالت هوش مصنوعی یا حمله سایبری در بروز اختلال را منتفی دانست. افبیآی نیز اعلام کرد نشانهای از حمله سایبری در پس قطعی خدمات اداره هوانوردی فدرال مشاهده نشده است.
با این حال، نبود شواهد اولیه از حمله سایبری به معنای روشن شدن علت حادثه نیست. مقامهای آمریکایی از ادامه بررسی منشأ فنی اختلال خبر دادهاند و تا زمانی که گزارش فنی دقیق، مستقل و شفافی درباره چگونگی وقوع حادثه و زنجیره عوامل مؤثر بر آن منتشر نشود، نمیتوان درباره علت نهایی این بحران اظهارنظر قطعی کرد.
بهویژه آنکه شبکههای قدیمی ارتباطی و ناوبری، در کنار وابستگی فزاینده زیرساختهای حیاتی به سامانههای دیجیتال، میتوانند سطح آسیبپذیری در برابر تهدیدات سایبری را افزایش دهند. بنابراین، حتی اگر در این حادثه حمله سایبری رخ نداده باشد، مسئله امنیت سایبری و تابآوری شبکه هوانوردی همچنان یک نگرانی جدی است.
۲۲ مرکز کنترل درگیر؛ شبکه قدیمی زیر فشار تجهیزات جدید
گزارشهای تکمیلی نشان میدهد اختلال ارتباطی، ۲۲ مرکز منطقهای کنترل ترافیک هوایی آمریکا را تحت تأثیر قرار داده است.
دافی در توضیح فنی حادثه از اشکال در روترها و تجهیزات قدیمی شبکه ارتباطی سخن گفت و اعلام کرد دادههای ورودی موجب اضافهبار در برخی تجهیزات و بروز ناپایداری در ارتباطات و سامانههای راداری شده است.
به گفته وی، بخشی از این زیرساختها همچنان از خطوط مخابراتی مسی و فناوریهای قدیمی استفاده میکنند؛ در حالی که تجهیزات جدیدتر در این حادثه دچار همان اختلال نشدهاند.
این توضیحات نشان میدهد مسئله صرفاً یک نقص فنی محدود نیست، بلکه شکاف میان فناوریهای قدیمی و نیازهای جدید شبکه هوانوردی آمریکا به یکی از چالشهای جدی این کشور تبدیل شده است.
وزیر حملونقل آمریکا همچنین از ضرورت سرمایهگذاری گسترده برای نوسازی این شبکه سخن گفت. در گزارشهای مربوط به نشست خبری دولت، رقم ۵۰ میلیارد دلار برای نیازهای نوسازی زیرساختهای هوانوردی مطرح شد.
سرایت بحران به پروازهای بینالمللی و راهآهن
ابعاد اختلال به پروازهای داخلی آمریکا محدود نماند. سازمان اروپایی ایمنی هوانوردی (یوروکنترل) در واکنش به درخواست طرف آمریکایی و مشکلات فنی ایجادشده، از تعلیق پروازهای اروپا به مقصد آمریکا خبر داد.
شرکت ایر کانادا نیز تمامی پروازهای باقیمانده خود در مسیر رفتوبرگشت میان کانادا و آمریکا را لغو کرد. این تصمیم در کنار محدودیتهای پروازهای بینالمللی، دامنه بحران را به شبکه حملونقل هوایی فرامرزی گسترش داد.
همزمان، گزارشهایی از اختلال در وبسایت و اپلیکیشن شرکت مسافربری ریلی امتراک منتشر شد. در آرژانتین نیز مقامهای هوانوردی با اعلام شرایط احتیاطی، از توقف پروازهای این کشور خبر دادند.
به این ترتیب، بحرانی که از شبکه ارتباطی هوانوردی آمریکا آغاز شده بود، پیامدهایی فراتر از مرزهای این کشور پیدا کرد.
پایان دستور توقف؛ اما پرسشهای بیپاسخ باقی ماند
پس از بیش از چهار ساعت توقف، اداره هوانوردی فدرال آمریکا دستور زمینگیر شدن پروازها را لغو کرد و اجازه ازسرگیری تدریجی عملیات هوایی را داد.
با این حال، رفع دستور توقف به معنای بازگشت فوری شرایط به حالت عادی نبود. وزیر حملونقل آمریکا هشدار داد که بازسازی نظم پروازی به زمان نیاز دارد و شرکتهای هواپیمایی همچنان با پیامدهای لغو پروازها، جابهجایی هواپیماها و محدودیت ساعات کاری خدمه مواجه خواهند بود.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، دستکم ۶۰۰ پرواز نیز به مسیرهای جایگزین هدایت شدند. شرکتهای هواپیمایی هشدار دادند که آثار اختلال میتواند تا روز شنبه و حتی در ادامه تعطیلات آخر هفته ادامه یابد.
نکته مهم آن است که در جریان توقف سراسری، هواپیماهایی که پیشتر در آسمان بودند، در چارچوب مدیریت ایمنی پرواز امکان ادامه مسیر و فرود داشتند؛ بنابراین توقف سراسری عمدتاً بر پروازهای خروجی و عملیات عادی شبکه تأثیر گذاشت.
آنچه در نهایت از این حادثه باقی ماند، صرفاً هزاران پرواز لغوشده و مسافران سرگردان نبود؛ بلکه آشکار شدن آسیبپذیری زیرساختهایی بود که قرار است یکی از بزرگترین شبکههای حملونقل هوایی جهان را اداره کنند.
با وجود اظهارات مقامهای آمریکایی درباره فرسودگی تجهیزات و رد اولیه احتمال حمله سایبری، منشأ دقیق اختلال همچنان نیازمند بررسی و انتشار گزارش فنی شفاف است. تا آن زمان، نسبت دادن قطعی حادثه به یک نقص مشخص یا منتفی دانستن کامل سایر احتمالات، زودهنگام خواهد بود.
این بحران همچنین بار دیگر تناقضی را در سیاستگذاری دولت آمریکا برجسته کرد: دولتی که برای تأمین ۵۰ میلیارد دلار جهت ایمنسازی زیرساختهای حیاتی خود با چالش مواجه است، در یک جنگ پرهزینه در غرب آسیا منابعی چندین برابر این رقم را صرف کرده است؛ جنگی که هزینه آن نهفقط بر بودجه عمومی آمریکا، بلکه بر جان نظامیان این کشور و هزاران انسان بیگناه، از جمله کودکان دانشآموز، تحمیل شده است.