سفر دو روزه فریدریش مرتس به چین را نمی‌توان صرفاً یک دیدار اقتصادی دانست؛ این سفر در بطن بحران داخلی آلمان، شکاف اروپا با آمریکا و فرسایش نظم یک‌جانبه‌گرایانه غرب معنا می‌یابد؛ تلاشی همزمان برای بقا در قدرت و بازتعریف جایگاه اروپا در نظم نوین جهانی.

سکوت واشنگتن پس از دور سوم مذاکرات ژنو، هم‌زمان با خروج اتباع غیرضروری آمریکا از اسرائیل و بازگشایی برخی پناهگاه‌ها در سرزمین های اشغالی، نشانه‌ای از ورود افزایش تحرکات امنیتی است. تجربه جنگ 12 روزه نشان داد مذاکره در راهبرد آمریکا می تواند حتی پوششی برای اقدام سخت باشد

ترامپ سیاست خارجی آمریکا را از مسیر نهادهای رسمی خارج کرده و به حلقه‌ای محدود و معتمد سپرده است؛ مدلی مبتنی بر معامله‌گری، توافق‌های سریع و دیپلماسی شخصی که می‌کوشد بن‌بست‌های غزه، ایران و اوکراین را با «اول بله را بگیر» بشکند.

ونس می‌گوید جنگ با ایران محدود و کنترل‌پذیر است تا کنگره نترسد و اختیارات جنگی رئیس‌جمهور بسته نشود؛ اما هشدار رهبر نقلاب کاملاً معتبر است: هر حمله محدود آمریکا، منطقه را به سمت جنگ گسترده می‌برد. انتقال اطلاعات غلط جنگ‌طلبان به ترامپ می‌تواند واشنگتن را وارد محاسبه‌ای خطرناک کند.

مصاحبه اخیر جی‌دی ونس درباره تبعات جنگ با ایران، بیش از آنکه نشانه تصمیم قطعی واشنگتن باشد، تلاشی برای پنهان کردن عدم‌قطعیت‌های بزرگ در گزینه حمله نظامی است؛ آن هم در شرایطی که مذاکرات ژنو جلو رفته و کنگره به‌دنبال محدودسازی اختیارات جنگی رئیس‌جمهور است.