ترامپ جنگ ایران را «درگیری نظامی» و «سیب‌زمینی کوچک» می‌نامد و برای فریب افکار عمومی آمریکا در آستانه انتخابات نوامبر مدعی کاهش اهمیت هرمز و دسترسی به نفت ونزوئلاست؛ اما افزایش هزینه انرژی، اختلال بازار و نیاز واشنگتن به مسیرهای جایگزین، از شکافی بزرگ میان روایت کاخ سفید و واقعیت اقتصاد آمریکا خبر می‌دهد.

جنگ سوم و تجاوز نظامی اخیر آمریکا به ایران وارد روز پنجاه‌وششم شد. تحولات تنگه هرمز، تلاش برای انتقال محموله‌های نفتی تحت اسکورت آمریکا، تشدید فشارهای مالی علیه ایران و ادعاهای تازه ترامپ درباره احتمال حمله به «کوه کلنگ» در کانون توجه قرار گرفته است.ساعتی قبل نیز گزارش هایی از هدف قرار گرفتن یک نفتکش ایرانی در جزیره خارگ منتشر شد.

همراهی اروپا با فشارهای اقتصادی آمریکا علیه ایران، در حالی به نمایش گذاشته می‌شود که بحران انرژی، هزینه‌های اقتصادی و شکاف‌های سیاسی، خود اروپا را تهدید می‌کند؛ مسیری که می‌تواند رؤیای فشار بر تهران را در تنگه هرمز غرق کند و هزینه این انتخاب را به اروپا بازگرداند.

دیدار ترامپ با رهبران یهودی حریدی و تغییر همزمان نام عملیات ایران، دو نشانه از بازآرایی روایت کاخ سفید پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکاست؛ جایی که ترامپ می‌کوشد از تصویر رئیس‌جمهور جنگ فاصله گرفته و خود را به‌عنوان رئیس‌جمهوری که «جنگ را تمام کرد» بازتعریف کند.

پنتاگون می‌گوید «خشم حماسی» 5 مه پایان یافته و عملیات‌های بعدی دیگر با این نام ثبت نمی‌شوند؛ اما تغییر عنوان، پرسش‌های اصلی را پاک نمی‌کند: جنگی که قرار بود برای نابودی تهدید هسته‌ای و توان نظامی ایران «سریع و مؤثر» باشد، چه دستاوردی داشته است؟