نورنیوز-گروه بین الملل: انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در شرایطی به میدان آزمون عملکرد دونالد ترامپ تبدیل شده که نارضایتی اقتصادی، انتقاد از سیاست‌های مهاجرتی و کاهش حمایت عمومی از رئیس‌جمهور، موقعیت حزب جمهوری‌خواه را با چالش روبه‌رو کرده است. ترامپ نیز با پیوند زدن سرنوشت نامزدهای حزبش به عملکرد شخصی خود، عملاً بخش مهمی از مسئولیت نتیجه انتخابات را متوجه کاخ سفید کرده است.
گرانی؛ پاشنه آشیل جمهوری‌خواهان
مهم‌ترین عامل فشار بر دولت، وضعیت معیشتی آمریکایی‌هاست. نظرسنجی مرکز تحقیقات امور عمومی آسوشیتدپرس و مؤسسه نورک که نتایج آن در اول اکتبر ۲۰۲۶ منتشر شد، نشان می‌دهد ۶۵ درصد بزرگسالان آمریکایی افزایش قیمت‌ها را بیشتر ناشی از سیاست‌های ترامپ می‌دانند تا عوامل خارج از کنترل او. همچنین فقط ۱۷ درصد از عملکرد رئیس‌جمهور در زمینه هزینه‌های زندگی رضایت داشته‌اند و میزان رضایت از مدیریت کلی اقتصاد به ۲۶ درصد رسیده است. این ارقام نشان می‌دهد نارضایتی اقتصادی صرفاً یک نگرانی عمومی نیست؛ بلکه مستقیماً به ارزیابی مردم از عملکرد رئیس‌جمهور پیوند خورده است.
این وضعیت برای نامزدهای جمهوری‌خواه اهمیت انتخاباتی دارد؛ زیرا آنان باید از عملکرد دولتی دفاع کنند که بخش بزرگی از رأی‌دهندگان، مسئول افزایش هزینه‌های زندگی می‌دانند. در نتیجه، هرچه نارضایتی اقتصادی بیشتر به پایگاه انتخاباتی ترامپ سرایت کند، حفظ کرسی‌های کنگره برای حزب او دشوارتر خواهد شد.
افت محبوبیت و افزایش انگیزه رقیب
نظرسنجی مرکز پژوهشی پیو که هشتم اکتبر منتشر شد، نشانه دیگری از تغییر فضای سیاسی را آشکار می‌کند. میزان تأیید عملکرد ترامپ به ۳۰ درصد رسیده و ۴۴ درصد رأی‌دهندگان گفته‌اند رأی آنان بیشتر در مخالفت با اوست. در رقابت فرضی مجلس نمایندگان نیز دموکرات‌ها میان رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده با ۴۴ درصد، از جمهوری‌خواهان با ۳۶ درصد پیش افتاده‌اند؛ اختلافی هشت‌واحدی که از برتری دموکرات‌ها در ترجیح عمومی حکایت دارد، نه تضمین پیروزی نهایی آنان.
این برتری زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که انگیزه مشارکت نیز بررسی شود. در میان رأی‌دهندگانی که گفته‌اند انگیزه بسیار زیادی برای شرکت در انتخابات دارند، ۵۹ درصد از نامزدهای دموکرات و ۳۵ درصد از نامزدهای جمهوری‌خواه حمایت کرده‌اند. بنابراین، برتری دموکرات‌ها فقط به ترجیح کلی رأی‌دهندگان محدود نیست و در میان گروه‌های بسیار مشتاق مشارکت نیز دیده می‌شود. با این حال، میزان مشارکت واقعی و شرایط هر حوزه می‌تواند نتیجه نهایی را تغییر دهد.
مهاجرت و حاشیه‌های شخصی ترامپ
سیاست‌های مهاجرتی نیز به یکی از محورهای مناقشه تبدیل شده است. نگرانی درباره رفتار مأموران اداره مهاجرت و گمرک آمریکا و تیراندازی اخیر در نیویورک، که بنا بر گزارش‌های منتشرشده مردی را در خودروی خود و در حضور فرزند پنج‌ساله‌اش هدف قرار داد، بحث درباره حدود اختیارات مأموران و پاسخ‌گویی نهادهای دولتی را تشدید کرده است.
در کنار این مسائل، تلاش برای افزودن نام ترامپ به مرکز کندی و توجه او به پروژه‌های ساختمانی کاخ سفید، بحث درباره اولویت‌های رئیس‌جمهور را برجسته کرده است. نظرسنجی دانشگاه ماساچوست در آمهرست نیز نشان می‌دهد ۶۲ درصد پاسخ‌دهندگان با افزودن نام ترامپ به مرکز کندی مخالف‌اند؛ ۱۴ درصد موافق‌اند و ۲۴ درصد موضعی خنثی دارند. این آمار مربوط به همان پرسش مشخص است و نباید به مخالفت با همه اقدامات یا سیاست‌های ترامپ تعمیم داده شود.
کنگره؛ آزمون واقعی دولت
مجموع این عوامل، جمهوری‌خواهان را در موقعیتی دشوار قرار داده است. اگر نارضایتی اقتصادی و مخالفت با عملکرد ترامپ به رأی اعتراضی تبدیل شود، دموکرات‌ها فرصت بیشتری برای تصاحب مجلس نمایندگان خواهند داشت. جمهوری‌خواهان نیز برای حفظ اکثریت خود، به بسیج پایگاه رأی و دفاع از نامزدهایشان در حوزه‌های رقابتی نیاز دارند.
با این همه، پیشتازی در نظرسنجی ملی به‌تنهایی نتیجه انتخابات را تعیین نمی‌کند؛ ترکیب حوزه‌ها، مشارکت رأی‌دهندگان و رقابت‌های محلی نیز مؤثرند. آنچه اکنون روشن است، پیوند میان عملکرد دولت و سرنوشت انتخاباتی حزب حاکم است: هرچه فاصله میان انتظارات معیشتی مردم و ارزیابی آنان از عملکرد ترامپ بیشتر شود، دفاع از اکثریت جمهوری‌خواهان در کنگره دشوارتر خواهد شد.
