نورنیوز-گروه بین‌الملل: انتخابات کنست رژیم صهیونیستی در ۲۷ اکتبر، در شرایطی بحرانی برگزار می‌شود که برخی از آن به عنوان آستانه ورود این رژیم به بحران سیاسی و اجتماعی یاد می‌کنند. پایگاه خبری شبکه رادیو و تلویزیون سراسری رژیم صهیونیستی، کان، از رسیدن اختلاف بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، و ایال زامیر، رئیس ستاد کل ارتش، درباره جنگ با ایران به نقطه اوج خبر داده است. گزارش‌ها حاکی است این دو روز یکشنبه در پایگاه بلماخیم، در جریان بحثی درباره احتمال درگیری با ایران، به مشاجره لفظی پرداخته‌اند. تلاش اسرائیل کاتس، وزیر جنگ، برای سرپوش گذاشتن بر این اختلاف و کاهش آثار انتخاباتی آن، در برابر واکنش‌های سیاسی و نظامی، نتوانسته ابعاد این شکاف را پنهان کند. آویگدور لیبرمن، رهبر حزب اسرائیل خانه ما، اقدامات نتانیاهو را هم‌سنگ خیانت به امنیت اسرائیل دانسته و خواستار تحقیقات جنایی شده است. یائیر گولان، رهبر حزب دموکرات‌ها نیز درباره هرگونه عملیات نظامی فاقد توجیه روشن راهبردی هشدار داده است.
انتخابات زیر سایه ایران؛ از کنست تا کنگره
انتخابات کنست در ۲۷ اکتبر و انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا چند روز پس از آن برگزار می‌شود؛ دو انتخاباتی که یک مؤلفه مشترک در تعیین سرنوشت سیاسی آنها نقش دارد: ایران و چگونگی مواجهه با آن. این اشتراک، خود نشانه‌ای از فاصله ادعاهای ترامپ و نتانیاهو درباره نابودسازی توان ایران با واقعیت‌های موجود است. در یک سوی معادله، ترامپ و نتانیاهو قرار دارند که با محور قراردادن منافع شخصی و حزبی، ایران‌هراسی و نمایش چهره‌ای مقتدر از خود را به ابزار تبلیغات انتخاباتی تبدیل کرده‌اند. آنان مدعی‌اند تنها با حضورشان می‌توان از ازدست‌رفتن دستاوردها و وقوع حمله‌ای ویرانگر از سوی ایران جلوگیری کرد. ترامپ نیز با حمایت از نتانیاهو، مدعی انجام اقدامات بزرگی علیه ایران شده و رأی‌دادن به او را راه برخورداری اسرائیل از حمایت واشنگتن معرفی می‌کند.
تنگه هرمز؛ آزمون ادعاهای پیروزی
تأکید بر مقابله با توان هسته‌ای ایران و اقدام پیش‌دستانه برای جلوگیری از دستیابی ایران به تسلیحات هسته‌ای، محور اصلی این فضاسازی است؛ اما هم‌زمان، رؤیافروشی درباره پیروزی نیز ادامه دارد. ادعای ترامپ درباره بازبودن تنگه هرمز، عبور میلیاردها بشکه نفت از آن و کاهش قیمت‌ها پس از انتخابات، بخشی از همین بازی روانی است؛ روایتی تبلیغاتی که می‌کوشد تصویری از موفقیت بسازد، بی‌آنکه محدودیت‌های واقعی میدان را پاسخ دهد.
در نقطه مقابل، ارزیابی‌های فنی و کارشناسانه نظامیان آمریکایی و صهیونیستی قرار دارد که جنگ رمضان را نه دستاوردی برای واشنگتن و تل‌آویو، بلکه اقدامی شکست‌خورده می‌دانند؛ جنگی که به افزایش تسلط ایران بر تنگه هرمز و تقویت توان نظامی آن برای پاسخ به تهدیدها انجامیده است. فرماندهان سنتکام و ستاد ارتش آمریکا بارها اعلام کرده‌اند اقدام نظامی علیه ایران نمی‌تواند دستاوردی برای آمریکا داشته باشد، زیرا ابزار استفاده‌نشده‌ای برای تحقق اهداف ادعایی باقی نمانده است. کاهش شدید ذخایر تسلیحاتی و نابودی پایگاه‌های آمریکا در منطقه نیز از جمله واقعیت‌هایی است که محدودیت اجرای عملیات مؤثر علیه ایران را برجسته می‌کند.
هشدار نظامیان؛ ایران آماده‌تر از گذشته
هزینه‌ها و خسارت‌های سنگین جنگ رمضان، ناتوانی آمریکا و رژیم صهیونیستی در تأمین تسلیحات و نیرو، ظرفیت‌های گسترده جبهه مقاومت و ناکامی اسرائیل در دستیابی به پیروزی حتی در غزه، بخشی از واقعیت‌هایی است که هشدار نظامیان به سیاست‌مدارانی چون نتانیاهو را شکل می‌دهد؛ سیاست‌مدارانی که جنگ را ابزاری برای بقای سیاسی خود می‌بینند. آونر ویلان، کارشناس مسائل ایران و مقام نظامی سابق رژیم صهیونیستی، نیز اذعان کرده است ایران برای دور بعدی جنگ، در حوزه‌های دفاعی و تهاجمی، آماده‌تر از گذشته است. راز زیمت، مدیر برنامه تحقیقات ایران در مؤسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل، هم با تأکید بر ناتوانی عملیات نظامی در تغییر نظام سیاسی ایران، نوشته است تجربه دو جنگ گذشته نشان داد آمریکا و اسرائیل در تحقق اهدافی چون تغییر نظام و نابودی توانمندی‌ها و تهدیدهای هسته‌ای و موشکی ایران ناکام مانده‌اند.
زامیر در برابر نتانیاهو؛ مسئولیت جنگ یا بقای سیاسی؟
گزارش‌های رسانه‌های عبری، از جمله شبکه‌های ۱۲ و ۱۳، حاکی است نهاد نظامی بر بررسی هرگونه اقدام احتمالی در چارچوب گفت‌وگو با آمریکا و پس از انتخابات تأکید دارد. حتی گفته می‌شود ایال زامیر خواستار تعهد کتبی مقامات سیاسی برای پذیرش مسئولیت اقدامات نظامی در این مقطع حساس شده است. این مواضع، افزون بر آشکارکردن محدودیت‌های نظامی رژیم، اعترافی معنادار به فاصله ادعاهای نابودی ایران با واقعیت‌های میدان است. آگاهان نظامی نه‌تنها این ادعاها را باور ندارند، بلکه ایران را قوی‌تر از گذشته و برخوردار از توان واردکردن ضربات کوبنده‌تر ارزیابی می‌کنند.
بر این اساس، انتخابات پیش‌روی کنست و انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره آمریکا صرفاً رقابت برای تشکیل کابینه یا تعیین ترکیب پارلمان نیست؛ بلکه رویارویی دو رویکرد است: رویکرد رؤیاپردازانه ترامپ و نتانیاهو که امنیت را قربانی منافع فردی و حزبی می‌کند و رویکرد واقع‌گرایانه نظامیان میدان‌دیده که محدودیت‌های جنگ را می‌شناسند. از این منظر، اختلاف زامیر و نتانیاهو فراتر از یک مشاجره شخصی است؛ شکافی بر سر نسبت میان واقعیت نظامی و محاسبات انتخاباتی که پیامدهای آن می‌تواند سرنوشت سیاسی آنان و آینده تقابل با ایران را تحت تأثیر قرار دهد؛ تقابلی که نتیجه آن را نه تبلیغات انتخاباتی، بلکه واقعیت‌های میدان و توان ایران و جبهه مقاومت رقم خواهد زد.
