نورنیوز-گروه بین‌الملل: مجموعه تحولات ناشی از تقابل نظامی ایالات متحده و رژیم صهیونیستی علیه ایران، ابعادی فراتر از میدان‌های نبرد پیدا کرده و به نوشته نشریه «فارن پالسی»، زلزله‌ای خاموش است که اصول بنیادین ژئوپلیتیک مدرن و موازنه قدرت در منطقه و جهان را از اساس بازآرایی می‌کند.
فارن پالسی در این تحلیل می‌نویسد: با وجود تمرکز رسانه‌ها بر ابعاد فوری این منازعه نظیر اهمیت پهپادها و موشک‌ها، تهدید گلوگاه‌های حیاتی اقتصاد جهانی مانند تنگه هرمز و باب‌المندب، و کمبود ذخایر تسلیحاتی آمریکا، پیامدهای بلندمدت این جنگ بسیار دگرگون‌کننده‌تر است؛ تحولاتی که دیر یا زود نظم سنتی خاورمیانه و نظام بین‌الملل را دگرگون خواهد کرد.
شکست اسطوره پدافندهای چندملیتی
نخستین شکست راهبردی این جنگ، فروریختن توهم کارایی سامانه‌های پدافند موشکیِ نجومی و لوکسی بود که کشورهای عربی حوزه خلیج فارس طی سال‌های گذشته از آمریکا خریداری کرده بودند. تکیه ایران بر پهپادها و موشک‌های کروز و بالستیک ارزان‌قیمت، انبوه و قابل‌تولیدِ آسان، ثابت کرد که سامانه‌های رهگیر گران‌قیمت غربی قادر به دفع این حملات نیستند. این امر صنایع انرژی، مالی و تجاری کشورهای عربی را متزلزل کرده و این دولت‌ها را نسبت به اتکا به واشنگتن برای تأمین امنیت خود دچار تردیدی عمیق ساخته است. تهران نشان داد که توانایی اعمال فشار مستقیم بر اقتصادهای منطقه و جهان را بدون هراس از تلاش‌های تغییر رژیم داراست.
دکترین «مرزهای روم» و جنگ‌های بی‌پایان اسرائیل
از سوی دیگر، رژیم صهیونیستی با الگوبرداری از دکترین امپراتوری روم باستان، به سمت استراتژی «جنگ‌های مرزی دائمی» حرکت کرده است. تل‌آویو پس از رخدادهای «طوفان الاقصی»، ایجاد مناطق حائل در اطراف مرزهای خود (لبنان، سوریه و غزه) و انجام عملیات‌های پیشگیرانه مداوم را برای تضمین امنیت داخلی خود برگزیده است؛ راهبردی که به رغم تلاش برای دور کردن تهدیدات، اسرائیل را در باتلاق منازعات فرسایشی گرفتار می‌کند.
ظهور ایرانِ قوی‌تر
مهم‌ترین پارادوکس این جنگ، شکست اهداف اعلامی واشنگتن و تل‌آویو بود. در حالی که جنگ با هدف سرنگونی نظام سیاسی ایران و حذف نفوذ منطقه‌ای آن طراحی شده بود، نتایجی کاملاً معکوس به بار آورد. ایران با بهره‌گیری از موقعیت جغرافیایی منحصربه‌فرد خود در تنگه هرمز و نشان دادن قدرت بازدارندگی موشکی و پهپادی در برابر پایگاه‌های آمریکایی و منافع حامیان منطقه‌ای آن، نه‌تنها تضعیف نشد، بلکه قدرتمندتر و با ظرفیت‌های استراتژیک افزون‌تر از این آزمون بیرون آمد؛ واقعیتی که موازنه جدیدی را به تحولات خاورمیانه تحمیل کرده است.
