نورنیوز-گروه بینالملل: جنگ فرسایشی در جبهههای مختلف، رژیم صهیونیستی را با بحرانی روبهرو کرده که دیگر نمیتوان آن را صرفاً در میدان نبرد جستوجو کرد. فشار هزینههای نظامی، فرسایش تجهیزات، مصرف گسترده مهمات و افزایش نیازهای عملیاتی، شکاف میان ارتش و کابینه را به یکی از جدیترین چالشهای ساختار نظامی این رژیم تبدیل کرده است. ارتش اشغالگر هشدار داده که کاهش مداوم بودجه نظامی و تخصیصنیافتن میلیاردها شکل بودجه اضافی، توانایی آن را برای حفظ امنیت در سه جبهه محدود خواهد کرد؛ هشداری که از عمق فشارهای انباشتهشده در ساختار نظامی اسرائیل حکایت دارد.
کسری بودجه؛ ارتش گرفتار میان جنگ و خزانه خالی
درحالیکه رژیم صهیونیستی همچنان درگیر جنگی فرسایشی در غزه و دیگر جبهههاست، اختلاف بر سر منابع مالی به سطحی رسیده که مستقیماً توان عملیاتی ارتش را تهدید میکند. کسری بودجه دفاعی ۲۵ میلیارد شکل اعلام شده و بودجه دفاعی مصوب سال ۲۰۲۶ نیز ۱۸۴ میلیارد شکل است. این فاصله میان اعتبارات مصوب و نیازهای عملیاتی، صرفاً یک اختلاف مالی میان دو نهاد نیست؛ بلکه نشانهای از دشواری تأمین هزینههای جنگی است که پایان روشنی برای آن متصور نیست.
هزینه جنگ غزه نیز ۴۲۰ میلیارد شکل اعلام شده و پیشبینی میشود این رقم بهزودی از مرز یک تریلیون شکل عبور کند. افزایش هزینهها در شرایط جنگ چندجبههای، فشار بیشتری بر بودجه عمومی و برنامههای نظامی رژیم وارد میکند. هرچه جنگ طولانیتر شود، تأمین مالی عملیات جاری، بازسازی تجهیزات و حفظ آمادگی نیروها به منابع بیشتری نیاز خواهد داشت؛ منابعی که تأمین آنها، اختلافات میان تصمیمگیران سیاسی و فرماندهان نظامی را تشدید میکند.
پدافند در تنگنا؛ توقف خرید رهگیرها
یکی از نگرانکنندهترین نشانههای بحران مالی، توقف خرید موشکهای پدافندی رهگیر به دلیل ۵ میلیارد شکل کسری بودجه عنوان شده است. رژیم صهیونیستی که سامانههای دفاع موشکی را بخش مهمی از راهبرد مقابله با حملات موشکی میداند، اکنون با محدودیتهایی در تأمین تجهیزات مورد نیاز این سامانهها مواجه شده است.
توقف خرید رهگیرها، در صورت استمرار، میتواند فشار بر ذخایر موجود را افزایش دهد. در جنگی که حملات موشکی و پهپادی از جبهههای مختلف، نیاز به پدافند مستمر ایجاد میکند، کاهش ظرفیت تأمین مهمات دفاعی، هزینههای عملیاتی و نگرانیهای راهبردی را همزمان افزایش میدهد. این وضعیت، تناقضی آشکار را پیش روی رژیم قرار میدهد: گسترش عملیات نظامی از یک سو و ضرورت تأمین منابع دفاعی از سوی دیگر.
فرسایش نیروی انسانی؛ بهای جنگ بیپایان
آمارهای منتشرشده درباره تلفات ارتش، تصویر دیگری از فشار جنگ ارائه میکنند. شمار کشتهشدگان و مجروحان ۱۲ هزار و ۸۶۸ نفر اعلام شده که شامل یک هزار و ۱۳۸ کشته و ۱۱ هزار و ۷۳۰ مجروح جسمی و روانی است. این ارقام، از هزینه انسانی سنگین جنگ حکایت دارند.
همزمان، ادعا شده است که نیروی هوایی رژیم صهیونیستی طی سه سال، به اندازه ۹ سال پرواز انجام داده است. چنین سطحی از فعالیت، فشار سنگینی بر ناوگان هوایی، ظرفیت تعمیر و نگهداری، سوخت و نیروی انسانی متخصص وارد میکند. جنگ فرسایشی تنها با تعداد عملیاتهای انجامشده سنجیده نمیشود؛ استهلاک تجهیزات و نیاز به جایگزینی آنها نیز بخشی از هزینهای است که در طول زمان انباشته میشود.
مصرف مهمات؛ ذخایر در برابر آزمون فرسایش
ارتش رژیم صهیونیستی طی سه سال، مهماتی به اندازه ۳۰ سال جنگ با حزبالله مصرف کرده که نشاندهنده شدت مصرف تسلیحات در عملیاتهای جاری خواهد بود.
مصرف گسترده مهمات، فشار مضاعفی بر ظرفیت تولید، ذخایر راهبردی و زنجیره تأمین تسلیحات ایجاد میکند. هر عملیات نظامی، علاوه بر هزینه مستقیم استفاده از مهمات، نیازمند بازسازی ذخایر و تأمین مستمر تجهیزات است. در شرایطی که جبهههای متعدد همزمان فعال هستند، ارتش باید میان پاسخگویی به نیازهای فوری و حفظ توان بلندمدت خود تعادل برقرار کند؛ تعادلی که با طولانیشدن جنگ دشوارتر میشود.
ایران و جبهه مقاومت؛ تغییر معادله در میدان فرسایش
تداوم فشارهای مالی و نظامی بر رژیم صهیونیستی، در بستر جنگی رخ میدهد که جبهه مقاومت توانسته است هزینههای تقابل را از سطح یک عملیات محدود فراتر ببرد. هرچه رژیم صهیونیستی برای حفظ حضور نظامی خود در چند جبهه منابع بیشتری مصرف کند، ضرورت تصمیمگیری درباره اولویتهای عملیاتی و مالی آن افزایش مییابد.
این شرایط به معنای فروپاشی قطعی توان نظامی رژیم صهیونیستی نیست؛ اما نشان میدهد استمرار جنگ، هزینههای قابلتوجهی بر ساختار نظامی و سیاسی آن تحمیل میکند. شکاف میان ارتش و کابینه، بحران بودجه، فشار بر سامانههای دفاعی و فرسایش نیروی انسانی، مجموعهای از چالشهای بههمپیوسته هستند که مدیریت آنها برای تلآویو دشوارتر شده است.
در سوی مقابل، ایران و جبهه مقاومت با تداوم فشار در میدانهای مختلف، رژیم صهیونیستی را با مسئلهای فراتر از پیروزیهای مقطعی نظامی مواجه کردهاند: چگونه میتوان جنگی چندجبههای را با هزینههای فزاینده، ذخایر محدود و فشارهای داخلی ادامه داد؟ پرسشی که پاسخ آن، بر آینده تصمیمهای نظامی و سیاسی رژیم تأثیر خواهد گذاشت.