نورنیوز-گروه بینالملل: روزنامه آی نیوز با اشاره به جلسه اعضای کابینه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا در روز پنجشنبه ۲۶ فوریه در اتاق وضعیت کاخ سفید برای تصمیمگیری درباره آغاز جنگ متجاوزانه ایالات متحده علیه ایران نوشت: ترامپ در این جلسه در رأس میز نشسته بود و جیدی ونس، معاون او در سمت راستش قرار داشت. گفته میشود که ونس گفته است: « از نظر من این ایده بدی است، اما اگر میخواهید این کار را انجام دهید، من از شما حمایت میکنم.» بمباران ۲ روز بعد آغاز شد.
در دولت اول ترامپ، مقامات ارشد مختلف به نوبت نقش «بزرگترهای اتاق» را بازی میکردند. آنها مانع از آن شدند که رئیس جمهور ناتو را نابود کند، از توافق تجارت آزاد آمریکای شمالی خارج شود و توییتی منتشر کند که میتوانست منجر به جنگ هستهای با کره شمالی شود. امروز، بزرگترها در این اتاق، معاون جوان رئیس جمهور است که خودش در کشمکش با دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ است.
به نوشته آی نیوز، بزرگترین شکست ونس این نبود که مانع آغاز جنگ ترامپ شود، بزرگترین شکست او در واقع، این است که نتوانسته به آن پایان دهد. او در سال ۲۰۲۳ با مقالهای در روزنامه وال استریت ژورنال با عنوان «بهترین سیاست خارجی ترامپ؟ شروع نکردن هیچ جنگی» از ترامپ حمایت کرد اما ترامپی که ونس با آن مبارزه انتخاباتی کرد، ترامپی نیست که او به دست آورد.
ونس مسئولیت کامل مذاکرات صلح را بر عهده گرفته است. این امر پس از آنکه او در طول مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری، جنگ با ایران را ایده بدی خواند، اجتنابناپذیر بود. امید او برای رئیس جمهور شدن در سال ۲۰۲۸ به دستیابی به توافقی بستگی دارد که تحقیر آشکاری برای ایالات متحده نباشد.
این مذاکرات بر اساس یادداشت تفاهمی است که ونس در ماه ژوئن از پاکستان آورده است. یکی از مقامات سابق ترامپ ماه گذشته به نشریه پالیتیکو گفت که دستیاران ونس فکر میکردند، آنها و رئیسشان در ماموریت نجات جهان موفق هستند. این مقام سابق گفت: «خدا آنها را حفظ کند اما انگار رفیق، یک ساندویچ آشغال به تو دادهاند. نمیتوانی مزهاش را زیاد بپوشانی.»
ونس خود در روزهای گذشته با تاسف به شبکه فاکس نیوز گفت که مذاکرهکنندگان ایرانی «افراد فوقالعاده سرسختی» هستند و هشدار داد که هرگونه توافق نهایی «آشفته» خواهد بود.
رسانه انگلیسی افزوده است: ترامپ مدام علناً ادعا میکند که ایرانیها به او التماس میکنند که مذاکره کند. سپس، تهران حتی از فرستادن تیم مذاکرهکننده به خارج از کشور خودداری میکند. دور فعلی مذاکرات در واقع بین ایران و عمان در مورد تنگه هرمز است که ظاهراً آمریکاییها نیز سر میز مذاکره نیستند و ایرانیها به وضوح انتظار دارند که آنها، نه واشنگتن، مسئول این آبراه باشند. این توافقی است که به گردن ونس خواهد افتاد.
و ترامپ نمیتواند با افزایش قیمت سوخت به ۵ یا ۶ دلار در هر گالن، در انتخابات میاندورهای نوامبر شرکت کند. به نظر میرسد که هدف ایران هم طولانی کردن مذاکرات تا انتخابات میاندورهای کنگره است. شاید ایرانیها امیدوارند که ترامپ را از نظر سیاسی نابود کنند، همانطور که جیمی کارتر (رئیس جمهور اسبق آمریکا) را نابود کردند.
آی نیوز خاطر نشان کرد: ترامپ خود را بین جنگی که نمیتواند در آن پیروز شود و صلحی که نمیتواند عرضه کند، گیر انداخته است. این مشکل ونس نیز هست. او هوبرت هامفری، معاون رئیس جمهور اسبق آمریکا نیست که از تصمیمگیری درباره جنگ ویتنام در دوران لیندون جانسون کنار گذاشته شد اما مجبور شد علناً از آن دفاع کند. ونس «در اتاق» بود. ترامپ با او مشورت کرد و اگرچه در روزهای اول جنگ آشکارا ساکت بود، اما رسما از حمله به عنوان اقدامی ضروری برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای دفاع کرده است.
همچنین ترامپ در پذیرفتن مسئولیت خوب نیست و به کسی نیاز دارد که مسئولیت جنگ با ایران را به عهده بگیرد. او پیشتر در مقابل اتاقی پر از مهمان در کاخ سفید، ونس را در مورد توافق صلح دست نیافتنی مسخره کرد، درحالی که ونس خودش هم در میان حضار بود. او گفته که «اگر این اتفاق نیفتد، من جیدی ونس را سرزنش میکنم. اگر این اتفاق بیفتد، من اعتبار کامل آن را به خود اختصاص میدهم.»
به گفته روزنامه چاپ لندن، ونس میتواند به خاطر شکست صلح سرزنش شود؛ و مارکو روبیو، وزیر امور خارجه و مشاور موقت امنیت ملی به خاطر خود جنگ. این دو نفر اتفاقاً از پیشتازان نامزدی جمهوریخواهان در سال ۲۰۲۸ هستند.
یک نظرسنجی در ماه فوریه نشان داد که ونس ۴۶ امتیاز از روبیو جلوتر است. با شروع جنگ، نظرسنجی دیگری او را تنها یک امتیاز بالاتر نشان داد: یک تساوی آماری. هرچند روبیو اصرار دارد که با ونس دوست است و به نفع او کنارهگیری خواهد کرد. حرفه سیاسی روبیو تاکنون با جاهطلبیهای بیرحمانهای مشخص شده اما اتفاقات عجیبتری در سیاست رخ داده است.
به احتمال زیاد، مسیر ونس برای ریاست جمهوری هنوز از طریق توافق صلح با ایران میگذرد. اگر او خیلی خوش شانس باشد، چیزی شبیه به توافق هستهای ۲۰۱۵ باراک اوباما (رئیس جمهور سابق آمریکا) به دست خواهد آورد - توافقی که رئیس جمهور ترامپ ۱۰ سال گذشته را صرف تمسخر آن کرده است.