نورنیوز- گروه بین الملل: دو فروند هواپیمای سوخترسان نیروی هوایی آمریکا دو هفته پس از آغاز تجاوز نظامی علیه ایران بر فراز عراق در حال پرواز بودند.در ۱۲ مارس، این دو تانکر با یکدیگر برخورد کردند. دُم یکی از هواپیماها به شدت آسیب دید، ولی توانست فرود بیاید. اما دیگری سقوط کرد و شش نظامی را به کام مرگ کشاند. در همان روز، سنتکام اعلام کرد که این سقوط بر فراز «حریم هوایی دوستانه» در استان الانبار غرب عراق رخ داده و ناشی از آتش دشمن نبوده است.
اما به نوشته نشریه آتلانتیک، گزارشهای اطلاعاتی اولیه روایت دیگری را نشان دادهاند. این گزارشها حاکی از آن بود که دولت آمریکا آتش ضدهوایی از سوی گروههای مقاومت را در بازه زمانی نزدیک به برخورد شناسایی کرده بود و خلبانان ممکن است مجبور به فرار شده باشند. این گزارشها که قبلاً عمومی نشدهاند، توسط دو مقام فعلی و یک مقام سابق به آتلانتیک اعلام شدند.
با این حال سران سنتکام، با استناد به اطلاعات متفاوت و فوق محرمانه، همچنان مدعیاند که آن گزارشهای اولیه اشتباه هستند.بر اساس ارزیابی آنها، گروههای مقاومت موشکهای زمین به هوا شلیک نکرده بودند که بتواند هواپیماها را تهدید کند. به ادعای آنها گزارشهای اولیه ممکن است پرتاب موشکهایی را ثبت کرده باشند که اهداف زمینی را نشانه میرفتند. پنتاگون بر مبنای این اطلاعات اعلام کرده که هیچ آتش دشمنی در کار نبوده و حادثه در حریم هوایی دوستانه رخ داده است.
مقامات نظامی به آتلانتیک گفتند که انتظار میرود تحقیقات نیروی هوایی به این نتیجه برسد که این فاجعه یک «حادثه قابل اجتناب» توسط خلبانانی بوده که در حریم هوایی شلوغ و پرازدحام فعالیت میکردند.
به نوشته رسانه آمریکایی، ارزیابی سنتکام از این حادثه، علیرغم اطلاعاتی که تصویری پیچیدهتر را نشان میداد، با الگوی دولت ترامپ برای حذف جزئیات مهم درباره نحوه جنگ ایران مطابقت دارد. مقامات ارشد موفقیتهای نظامی را با افتخار اعلام کردهاند و تنها دو روز قبل از سقوط پیت هگزث، وزیر جنگ، گفت که آمریکا «سلطه هوایی کامل» دارد. در مقابل واشنگتن اقدامات نیروهای ایرانی و گروههای مقاومت در سراسر خاورمیانه را کماهمیت جلوه دادهاند.
روایتهای متفاوت از آنچه پیش از سقوط رخ داد، نشاندهنده سردرگمی میدان نبرد و همچنین تهدید جدی است که گروههای مقاومت در عراق برای فعالیتهای نظامی آمریکا و اسرائیل ایجاد میکنند.آتلانتیک نوشت که این گروهها نیرویی قدرتمند باقی ماندهاند و از زمان آغاز جنگ، تأسیسات آمریکایی را در سراسر عراق با حملات بیامان موشکی و پهپادی کوبیدهاند و سفارت آمریکا در بغداد را مجبور به تخلیه تقریباً کامل کردهاند. به نوشته رسانه آمریکایی، آنها زرادخانههای پیشرفتهای از جمله موشکهای بالستیک و سلاحهای ضدهوایی در اختیار دارند. یک مقام آمریکایی گفت که در اوایل جنگ، ارزیابیهای اطلاعاتی آمریکا نشان میداد که یک تانکر سوخترسان به سختی از یک موشک مقاومت در عراق جان سالم بهدر برد، حادثهای که میتوانست برای نظامیان آمریکایی مرگبار باشد. یک سخنگوی سنتکام این روایت را رد کرد و گفت که هیچ نشانهای از چنین حادثهای ندارند.
از سوی دیگر، برخلاف جنگهای پیشین آمریکا که پنتاگون به روزنامهنگاران اجازه میداد جنگ را در کنار نیروهای مستقر مشاهده کنند، جزئیات مربوط به جنگ ایران تقریباً به طور انحصاری از بالا و از سمت دولت اعلام شده است، اطلاعاتی که یکدست و مثبت بودهاند. اولین آمار رسمی تلفات و مجروحان آمریکایی نیز تنها پس از گزارشدهی رسانهها اعلام شد.اگرچه هگزث و کین تعداد زیادی جلسه توجیهی مطبوعاتی در پنتاگون برگزار کردهاند، اما در آنها بر تضعیف نیروها و قابلیتهای موشکی ایران و همچنین تعداد کل حملات علیه ایران متمرکز بودهاند. برد کوپر، فرمانده سنتکام، نیز در این جلسات شرکت داشته است. هفته گذشته در کنگره، قانونگذاران درباره تلفات غیرنظامیان جنگ از او سوال کردند.
او گفت که سنتکام در حال بررسی یک حادثه، یعنی بمباران مدرسه میناب در جنوب ایران در روز اول جنگ است که در آن آمریکا «سهواً» حدود ۱۷۰ نفر را به شهادت رسانده است.اما اِیروارز، یک گروه ناظر که قبلاً با سنتکام همکاری نزدیک داشته، حدود ۳۰۰ حادثه در جنگ ایران را شناسایی کرده است که شامل تلفات غیرنظامیان میشود، حوادثی که به گفته این گروه نیازمند تحقیق هستند. کوپر در شهادت خود در کنگره گفت که تحقیقات اولیه در مورد ادعاهای تلفات غیرنظامیان وجود دارد، اما مدعی شد که هنوز هیچ کدام نقش آمریکا را تأیید نکرده است.