بازیگران جنگ غزه؛ قسمت هشتم، «بازگشت دمشق»

یکی از شخصیت‌های ماندگارِ خلق‌شده در جهانِ داستانی فرانسه «جوئین پلینِ» دلقک است که جهان او را با عنوانِ «مردی که می‌خندد» می‌شناسد.

«اسب تروا»، یک حیله جنگی است که یونانی‌ها با توسل به آن تروا را فتح کردند. این افسانه نماد وضعیتی است که یک‌طرف نزاع که نتوانسته در میدان نظامی حریفش را شکست دهد، به نیرنگ و فریب متوسل می‌شود. در این پادکست می‌شنویم که چرا «آتش بس موقت» اسب تروای امریکا و رژیم اسرائیل بعد از 5 ماه کشتار کودکان، زنان و افراد بی‌گناه است.

مصر تنها کشوری است که با غزه و اراضی اشغالی، مرز مشترک دارد و این موقعیت سبب شده همواره در معرض انتخاب‌های دشوار قرار بگیرد. قاهره از سالها پیش تلاش کرده روابط خود با حماس و رژیم اسرائیل را خارج از دو چارچوب «دوستی صمیمی» یا «دشمنیِ آشکار» تعریف و تنظیم کند، اما گستره، مقیاس و مخاطرات جنگ کنونی میان غزه و رژیم صهیونیستی شبیه خصومت‌های مزمن گذشته نیست. سوال اینجاست که مصر تا چه زمانی می‌تواند با «عدم انتخابِ» گزینه‌های روی میز، بین شرایط داخلی و موقعیت منطقه‌ای‌اش، تعادل ایجاد کند؟

چه رازی است که بعد از عملیات «طوفان‌الاقصی» و حمله رژیم صهیونیستی به غزه، سیل پیام‌های واشنگتن از طریق واسطه‌های عربی روانه مرکز فرماندهی حزب‌الله لبنان شده است؟ استراتژی سید حسن نصرالله چیست که سبب شده رژیم صهیونیستی با تمام ادعاها و لفاظی‌هایش، درگیری در دو سوی مرزی که شمال اراضی اشغالی را از جنوب لبنان جدا می‌کند، در مقیاسی محدود نگه دارد و از تشدید تنش بپرهیزد؟ قسمت ششم پادکست بازیگران جنگ غزه از « شطرنج هوشمندانه سید» می‌گوید و به این سوال‌ها پاسخ می‌دهد.

رونمایی از یک عکس بدون تاریخ و منتسب به «محمد الضیف» فرمانده گردان‌های عزالدین قسام، شاخه نظامی حماس، دستاورد 22 سال تعقیب و سه ماه کشتار کودکان، زنان و افراد بی‌گناه غزه از سوی رژیم اسرائیل بود. فرمانده‌ای که سالها سرلیستِ ترور اسرائیلی‌هاست و به اعتراف رژیم صهیونیستی تا کنون دست‌کم هفت عملیات تل‌آویو برای ترورش را ناکام گذاشته که نخستینش سال 2001 به وقوع پیوست. سوال اینجاست که چرا هر آنچه به «محمد الضیف» مربوط است، تا این حد برای رژیم صهیونیستی مهم و پرجاذبه است؟

سردترین و مخوف‌ترین تعبیر درباره قتل‌عام در غزه، جمله کوتاهی بود که در پیشانی یکی از گزارش‌های «الجزیره» نشست: «جنگ در غزه، تهدید بزرگی برای صلح جهانی و امنیت بین‌المللی نیست».

مواضع «آنتونیو گوترش» دبیر کل سازمان ملل متحد درباره غزه، امریکا، رژیم اسرائیل و متحدان غربی و عربی‌اش را حسابی غافلگیر کرد. خشم و نارضایتی رژیم صهیونیستی از سیاست‌مدار پرتغالی در رأس سازمان ملل به حدی بود که روزنامه «هارتص» نوشت:‌ « گوترش، مردی جدی و با صداقت است؛ پایبندی او به ارزش‌هایی مانند عدالت و برابری ستودنی است؛ او مردی باهوش و متعهد به صلح و رفاه بشریت است، اما باید بداند تا کنون هیچ جنگ و بحرانی با عصای جادویی دبیرکل سازمان ملل به پایان نرسیده است!»

اگرچه بایدن تا پیش این نماینده تمام‌عیار یهودیان دست راستی به شمار نمی‌رفت اما این اتفاق، محاسبات آتی‌اش در خاورمیانه را به هم ریخته و او را ناگزیر ‌کرد تا اسرائیل را همچون فرزنده‌خوانده خود در بحبوحه وقایع طوفانی غزه بپذیرد.

«سومار» یا «راسو» نام یگان نظامی رژیم اسرائیل است که از سال 2014 تشکیل شد و مأموریت اصلی‌اش این بود که تونل‌های زیرزمینی حماس در غزه را شناسایی و پاکسازی کند. در آغاز سومین ماه از درگیری‌های جدید در غزه و اراضی اشغالی، این سوال مطرح است که «راسو»ها چه نقش و کارکردی داشتند؟ آیا این واحد ویژه نیروی زمینی رژیم صهیونیستی توانست در مأموریتی که حدود ده سال است برای آن تمرین می‌کند، موفق شود؟ «رادیو نور» در این پادکست، عملکرد واحد نظامی رژیم صهیونیستی را در هزارتوی زیرزمینی غزه بررسی می‌کند.