تهدید «بزرگ‌ترین حمله مالی تاریخ» علیه ایران، فقط تهران را در معرض فشار قرار نمی‌دهد. آمریکا در شرایطی به جنگ اقتصادی تشدیدشده وارد می‌شود که ذخایر نفتی‌اش به حدود 41 روز رسیده، هرمز متلاطم است و تورم، دیزل، بدهی و بازار اوراق، تاب‌آوری واشنگتن را نیز به چالش می‌کشند.

جنگ ایران و آمریکا وارد مرحله‌ای چندلایه شده است؛ واشنگتن از «بزرگ‌ترین حمله مالی» علیه تهران می‌گوید و ایران در مقابل، هرمز را اهرم فشار اقتصادی قرار داده است. همزمان با کاهش تردد کشتی‌ها، عمان، پاکستان، عراق و روسیه برای مهار بحران و باز کردن مسیر مذاکره فعال شده‌اند.

سفر عاصم منیر به تهران در شرایطی انجام می‌شود که میانجی‌گری پاکستان میان ایران و آمریکا با آزمون تازه‌ای روبه‌روست؛ آزمونی که عبور از بن‌بست را نه در فشار بر تهران، بلکه در تغییر رفتار واشنگتن و پذیرش واقعیت‌های جدید منطقه جست‌وجو می‌کند.

ترامپ با اعلام «جنگ اقتصادی بی‌سابقه» علیه ایران،قصد دارد فشار را از تهران به شرکای اقتصادی آن گسترش دهد؛ سیاستی که در صورت اجرا، آمریکا را در برابر چین، روسیه، هند و دیگر اقتصادهای بزرگ قرار می‌دهد و حتی می‌تواند ساختارهایی مانند بریکس و شانگهای را به چالش کشیده و تاب آوری آمریکا را شکننده کند.

رزمایش‌های مشترک چین با مصر و امارات، فراتر از همکاری نظامی، نشانه‌ای از تغییر تدریجی معادلات امنیتی است؛ روندی که هم‌زمان با فرسایش اعتماد به واشنگتن، گسترش نقش امنیتی پکن و حرکت جهان به سوی چندجانبه‌گرایی را برجسته می‌کند.