از نخستین ساعت‌های بامداد، مصلی تهران میزبان مردمی بود که برای وداع آمده بودند؛ وداعی تلخ، آرام و پر از بغض. جمعیت لحظه‌به‌لحظه بیشتر می‌شوندو پس از طی مسافتی قدم‌های بی‌قرار به مقصدمی رسند. حضور گسترده مردم موجب شد درهای شمالی و شرقی مصلی زودتر از موعد باز شوند. برای تسهیل تردد زائران، سه ایستگاه متروی «مصلی»، «شهید بهشتی» و «میرزای شیرازی» بازگشایی شدند.

تهران از نخستین ساعات بامداد 13 تیر، با موج خروشان جمعیت در مصلای امام خمینی(ره)، صحنه وداع با رهبر شهید انقلاب اسلامی شد؛ حضوری که اشک، وفاداری و تجدید عهد با مسیر مقاومت را در هم آمیخت.

نشست امنیتی سنتکام در بحرین، بیش از آنکه نمایش اقتدار آمریکا باشد، تلاشی برای پنهان‌سازی شکست‌های راهبردی واشنگتن در غرب آسیاست؛ تحولی که همزمان با تغییر موازنه امنیتی منطقه، ناکارآمدی الگوی امنیت‌فروشی آمریکا را بیش از گذشته آشکار می‌کند.

شاید بتوان مهم‌ترین دستاورد مراسم وداع دیروز را در یک جمله خلاصه کرد: ایران نشان داد که دشمنانش شاید بتوانند علیه آن ائتلاف نظامی تشکیل دهند، اما هنوز نتوانسته‌اند علیه آن اجماع سیاسی و دیپلماتیک ایجاد کنند. در جهان امروز، این تفاوت، تفاوتی کوچک نیست؛ بلکه یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های قدرت ملی است.

حضور مقامات و شخصیت‌هایی از بیش از 100 کشور جهان در مراسم وداع با رهبر شهید، تصویری از جایگاه جهانی ایشان و ظرفیت‌های بین‌المللی انقلاب اسلامی ارائه می‌دهد؛ واقعیتی که همزمان با اقتدار ایران پس از جنگ رمضان، روایت انزوای کشور را با چالشی جدی روبه‌رو کرده است.