سیاست خارجی آمریکا (28 خبر)

دونالد ترامپ در سخنانی به مناسبت سالگرد 11 سپتامبر، با استفاده ابزاری از این واقعه، ایران را «حامی اول تروریسم» خواند و مدعی شد که تحت سیاست‌های او، ایران هرگز به سلاح هسته‌ای دست نخواهد یافت؛ ادعایی که رنگ‌وبوی بهره‌برداری انتخاباتی دارد.

گفت‌وگوی تاکر کارلسون و جو کنت، دو چهره نزدیک سابق به ترامپ، با هشدار درباره مطرح شدن گزینه هسته‌ای علیه ایران، ابعاد تازه‌ای از بن‌بست جنگ را آشکار می‌کند؛ جنگی که اکنون هم امنیت منطقه و هم آینده سیاسی «اول آمریکا» و انتخابات نوامبر را تحت تأثیر قرار داده است.

روزنامه گاردین در تحلیلی تند، رویکرد دونالد ترامپ در قبال ایران را «دیپلماسی مهدکودکی» نامید. این رسانه با مرور سلسله تهدیدهای مکرر ترامپ مبنی بر حملات گسترده و سپس عقب‌نشینی‌های ناگهانی او، تاکید کرد که رئیس‌جمهور آمریکا در تلاش است تا بدون خروج از جنگی که آغاز کرده، تنها با نمایش‌های نمادین، ظاهر خود را حفظ کند.

«جو کنت» مقام سابق دولت ترامپ با انتقاد از سیاست‌های جنگی آمریکا گفت بسیاری از مردم این کشور از هر دو حزب جمهوری‌خواه و دموکرات خسته شده‌اند و خواهان پایان درگیری‌های خارجی و هزینه شدن منابع مالی برای مسائل داخلی هستند.

هشدار امنیتی آمریکا به اتباع خود، فراتر از یک توصیه کنسولی، بازتاب بحران‌های داخلی، فرسایش بازدارندگی نظامی، پیامدهای سیاست «اول اسرائیل» و تلاش کاخ سفید برای مدیریت همزمان فشارهای خارجی و ناکامی‌های داخلی ارزیابی می‌شود.

جنگ ایران و آمریکا شاید بیش از آنکه معادلات میدانی را تغییر داده باشد، سیاست داخلی آمریکا را دستخوش تحول کرده است. شکاف بی‌سابقه میان نسل جوان و قدیم جمهوری‌خواهان درباره جنگ، نشانه‌ای از افول تدریجی دکترین «جنگ‌های بی‌پایان» است؛ تغییری که می‌تواند پیامدهایی فراتر از آمریکا و به سود صلح و امنیت بین‌المللی داشته باشد.

جنگ رمضان نشان داد تنگه هرمز دیگر صرفاً یک گذرگاه انرژی نیست، بلکه مهم‌ترین اهرم ژئوپلیتیکی ایران در معادلات پس از جنگ است. اعتراف ترامپ به نقش تعیین‌کننده هرمز در توقف درگیری‌ها و تحولات اخیر کشتیرانی، این آبراه را به یکی از اصلی‌ترین محورهای مذاکرات احتمالی تهران و واشنگتن تبدیل کرده است.

اریک پرینس، بنیانگذار گروه نظامی خصوصی بلک‌واتر، با انتقاد از سیاست‌های دونالد ترامپ در قبال ایران گفت: رئیس‌جمهور پیشین آمریکا در این زمینه تحت تأثیر «توصیه‌های بد» قرار داشته است.

واکنش خشمگینانه ترامپ به محدود شدن اختیارات جنگی علیه ایران، تنها یک اختلاف حقوقی با سنا نیست. همزمان با افزایش تردیدها درباره نتایج جنگ، نبرد تازه‌ای در واشنگتن شکل گرفته است؛ نبردی برای تعیین مقصر ناکامی‌ها و مدیریت هزینه‌های سیاسی یک رویارویی پرهزینه و کم‌دستاورد.

همزمان با آغاز مذاکرات ژنو، ترامپ در فاکس‌نیوز به تهدید ایران، تنگه هرمز و حتی رئیس‌جمهور ایران روی آورد. این دوگانگی پرسش‌برانگیز است: اگر آمریکا همچنان به کارآمدی گزینه نظامی باور دارد، چرا پشت میز مذاکره نشسته است؟ پاسخ را باید در شکاف میان «روایت پیروزی» و «واقعیت میدان» جست‌وجو کرد.