جنگ 12 روزه (234 خبر)

جنگ 12 روزه ایران و رژیم صهیونیستی، نه‌تنها یک تقابل نظامی بلکه زلزله‌ای درونی برای ساختار امنیتی و روانی اسرائیل بود؛ جایی که پناهگاه‌ها به زندان و نارضایتی به آشوب اجتماعی تبدیل شد، و شکست ساختاری در سطوح مختلف، خود را بی‌پرده نشان داد.

فروغی نوشت: «وقتی دشمن شیطان صفت در انتظار ضربه مجدد به ایران است و روی شکاف‌های اجتماعی ما برای اثرگذاری حساب می‌کند، هر کنشی که شکاف‌ها را فعال کند، مردود و به نفع دشمن است. این گزاره قطعی برای کسانی که تریبون‌های بزرگی مثل تلویزیون را در اختیار دارند، روشن‌تر معنا پیدا می‌کند.»

در روزهای پس از جنگ ایران و رژیم صهیونیستی، بیش از آنکه تحلیل‌های نظامی و دیپلماتیک برجسته باشد، نوعی بازگشت پررنگ به «وطن» در میان ایرانیان توجه‌برانگیز بود؛ حسی که با مؤلفه‌هایی چون دین، فرهنگ و حافظه تاریخی درآمیخت و نشانه‌ای از تولد نوعی ناسیونالیسم جدید و تلفیقی را رقم زد.

شمس‌الواعظین درباره تحول بی‌سابقه نگاه جهان عرب به ایران در جنگ 12 روزه صحبت کرد. او تأکید کرد که این نبرد، امید و غرور تازه‌ای در دل مردم و رهبران عرب زنده کرده که می‌تواند آغازی بر دگرگونی‌های تاریخی در منطقه باشد.

قاسم‌زاده نوشت: «اکنون ترامپ بازی سیاسی خود را براساس ضرب‌المثل چماق و هویج هم در داخل و هم در تنظیم مجموعه روابط بین‌المللی‌اش با محورهای اقتصادی و براساس حاکمیت دلار آمریکایی پیش می‌برد. او باور دارد که جهان باید براساس مدیریت و حاکمیت دلار آمریکا بچرخد و در نهایت همه دولت‌ها در سراسر جهان باید به قدرت بلامنازع دلار آمریکایی تمکین کنند ولاغیر!»

جنگ 12 روزه ایران و اسرائیل افسانه برتری نظامی تل‌آویو را زیرسوال برد و مرحله‌ای جدید از بازدارندگی متقابل را رقم زد. با شکست در غافلگیری تهران، نگرانی‌ها در تل‌آویو درباره پاسخ‌های ایران به شدت افزایش یافت.

آینده آتش‌بس میان ایران و اسرائیل در وضعیت شکننده فعلی یا انتقال تنش‌ها به میدان‌های نیابتی خلاصه می‌شود. تحلیل‌گران معتقدند دو طرف در چارچوب بازدارندگی، درگیری مستقیم را کنترل شده نگه می‌دارند تا از تشدید بحران جلوگیری کنند.

پس از جنگ اخیر ایران و اسرائیل، بیش از 41 هزار درخواست غرامت در اسرائیل ثبت شده و 18 هزار نفر از منازل خود آواره شده‌اند. خسارات مستقیم به ساختمان‌ها بیش از 32 هزار مورد و هزینه‌ها حدود 1.5 میلیارد دلار برآورد شده است.

ابتکار نوشت: «جمهوری اسلامی ایران از ابتدا تلاش کرد مبتنی بر مردم‌سالاری حرکت کند و بارها و بارها به آرای مردم رجوع کرده و بعدها به‌رغم انتقاداتی که به وجود آمد، این روند کم و بیش تداوم یافته است. حالا مسئله اصلی این است که چطور می‌شود انسجام و همگرایی بین مردم را که طی تهاجم بیگانه به وجود آمد، غنی‌سازی کرد؟»