حکمرانی خوب (18 خبر)

ما مدام با نفی دیگری مواجه هستیم و این نکته قابل‌توجه است که نفی دیگری در مقابل همراهی، همزادپنداری و همدردی است که مبنای اخلاق است. ما حین اخلاقی زیستن، شفقت ورزی هم می‌کنیم و تا وقتی‌که به نفی دیگری می‌پردازیم موانعی را سر راه شفقت ورزی خودمان تعبیه کرده‌ایم.

انسان وقتی احساس می‌کند که صدایش شنیده نمی‌شود و آنطور که می‌خواهد مجالی برای طرح مطالبات و نارضایتی‌ها و دیدگاههایش ندارد به تدریج دچار یک خشم مزمن می‌شود که رفته رفته به تمام ابعاد زندگی‌اش سرایت می‌کند.

در ادبیات امام خمینی اگر در جامعه مستضعفی وجود داشته باشد، مقصر آن سیاست‌گذاران هستند

امروزه بسیاری از فارغ التحصیلان دانشگاهی را مشاهده می‌کنیم که به مشاغل کاذب و غیر مرتبط با رشته تخصصی خود روی می‌آورند و یا در صف آزمون‌های استخدامی برای تصدی مشاغل دولتی قرار می‌گیرند. این در حالی است که هر ساله تعداد ردیف‌های استخدامی دولتی برای جذب نیروهای جدید آن قدر کم است که از بین هزاران شرکت کننده این آزمون‌ها فقط تعداد محدودی آن هم با گذراندن مراحل سخت جذب مشاغل دولتی می گردند.

بدتر یا بهتر شدن دستگاه اداری در ایران و کارآمد ساختن آن امکان‌پذیر است، به همان اندازه که بدتر شدن و فراگیرتر شدن فساد و ناکارآمدیش ممکن است.تاریخ به روی انتخاب‌های ما گشوده است: اصلاح می‌کنیم و جهش خواهیم کرد، یا فرسوده می‌شویم و بدنام خواهیم شد.

تجربه 42 ساله حکمرانی به ما نشان می‌دهد که مسائل کشور، راه‌حل‌های یک‌شبه و کوتاه‌مدت و به آسانی فشردن یک دکمه راه‌حل، ندارد. کسانی که این تصور از حکمرانی و توانایی‌های فی‌الفور از خود در حل مسائل را ایجاد می‌کنند یا بی‌اطلاع‌اند یا دنبال فریب مردم‌اند

برای سد کردن راه یک سیاست به راحتی می‌توان یک سازمان دولتی را علیه سازمان دیگر برانگیخت یا از اجرای تصمیمات یک سازمان از طریق ارجاع موضوع به سازمان یا شورای دیگر، جلوگیری کرد. در نتیجه این وضع هیچ فرد، شورا یا سازمانی را نمی‌توان مسئول موفقیت یا شکست دانست.