جیک سالیوان (50 خبر)

لحن آمرانه دولت بایدن خطاب به ایران و اعمال تحریم‌های جدید علیه کشورمان، عملا تداوم سیاست فشار حداکثری و رفتارهای ترامپ است که با شعارهای انتخاباتی رئیس جمهور متزلزل آمریکا تناسبی ندارد.

ویژگی‌های نظام تحریم‌های آمریکا به گونه‌ای است که در آن تحریم‌ها می‌تواند از حیث عنوان تغییر کند، بدون آنکه ماهیت و نتیجه آن تغییر نماید. به زبان ساده‌تر آمریکا می‌تواند یک عنوان تحریم را در توافق متوقف، اما دستور اجرایی آن را به بهانه دیگری مانند تروریسم، حقوق بشر و در شیوه جدید قانون مربوطه به صادرات مجدداً احیا نماید.

در این دیدار ایالات متحده آمریکا اسراییل را در جریان گفت‌وگوهای وین قرار داد و بر علاقه آمریکا در رایزنی نزدیک با دولت اسراییل در مورد موضوع هسته‌ای تاکید کرد.

رابرت مالی در حالی بر گفتگو تاکید دارد که دولت ایالات متحده همچنان چماق تهدید و تحریم را بالا نگه داشته و در حال همکاری با رژیمی است که نه تنها نخست‌وزیر آن بارها گفته درصدد نابودی برنامه صلح‌آمیز هسته ای ایران است، که مظنون اصلی برخی خرابکاری‌ها در تاسیسات هسته‌ای کشورمان نیز هست.

اظهارات مکرر مقامات آمریکایی و طرح این ادعای خلاف واقع که گفتگوهای غیر مستقیم با ایران آغاز شده یکی از اصلی‌ترین حربه‌های روانی است که با پشتیبانی گسترده رسانه‌های غربی و با هدف خروج دولت بایدن از انفعال موجود در حال پیگیری است.

یک مقام مطلع در گفتگو با «نورنیوز» ضمن تکذیب ادعای سالیوان مبنی بر گفتگوی ایران و آمریکا درباره زندانیان آمریکایی، گفت: دولت ایران وارد هیچ گفتگویی با دولت آمریکا در خصوص زندانیان نشده و تمامی پیام‌ها از طریق سفارت سوئیس در تهران صورت می‌گیرد.

اظهارات بلینکن دقیقا تداعی کننده رویکرد ترامپ به برجام و البته با قرائت مستاجرین جدید کاخ سفید است، چرا که رییس جمهور قبلی آمریکا نیز علت خروج از برجام را کافی ندانستن تعهدات هسته‌ای ایران و ضرورت تعمیم برجام به موضوعات موشکی، منطقه‌ای و... را مطرح کرده بود که در ماهیت، تفاوتی با اظهارات اخیر وزیر خارجه جدید آمریکا ندارد.

اروپایی‌ها با طرح مباحث مضحکی مانند لزوم حضور کشورهایی چون رژیم سعودی در فرآیند بازیابی برجام یا اضافه شدن موضوعات موشکی و منطقه‌ای به اصل توافق، در حال ایجاد یک فضای انحرافی و پوشیده در غباری به نفع آمریکا هستند تا اصل ماجرا یعنی «خروج آمریکا از برجام»، «عدم لغو تحریم‌ها» و «بی‌تعهدی اروپا» در روند اجرای توافق را به حاشیه برده و جای بده‌کار و طلب‌کار را عوض کنند.

یادداشت نویس نیویورک تایمز در حالی از پیش‌شرط بایدن برای بازگشت به برجام سخن گفته و تصمیم ایران به افزایش سطح تولید اورانیوم غنی شده را نقض برجام عنوان کرده، که اولا طرف نقض کننده برجام دولت آمریکاست و برای بازگشتش به این توافق نمی‌تواند پیش شرط بگذارد و ثانیا اقدامات کاهش تعهد ایران نه تنها نقض برجام نبوده که منطبق با مفاد بند 36 این توافق است.

قانون‌گذاری در نظام‌های دموکراتیک ابزار بسیار قدرتمندی است که می‌تواند در بزنگاه‌های مهم پشتیبان دولت‌ها در تحمیل اراده ملت به بیگانگان باشد، چنانچه آمریکایی‌ها نیز در روند مذاکرات هسته‌ای هر جا نیاز بود پای کنگره را به میان کشیده و با این اهرم نظرات خود را اعمال می‌کردند.