قفقاز (52 خبر)

سفر قریب‌الوقوع و جداگانه ریاست محترم جمهوری و وزیر امور خارجه به مسکو و پکن با توجه به همسویی مواضع اصلی سه کشور در فرآیند مذاکرات وین، می‌تواند منشاء شکل‌گیری ابتکارات مشترکی برای پیشبرد سریع گفتگوها به منظور دستیابی به توافق خوب باشد.

یک منبع آگاه در گفتگو با «نورنیوز» به تحریف واقعیات و خبرسازی برخی رسانه‌های آذربایجانی واکنش نشان داد و خبرسازی درباره ورود نظامیان ایران به این کشور در جنگ سال گذشته قفقاز را تکذیب کرد.

یک کارشناس حوزه قفقاز گفت: واقعیت این است که نمی‌توان همه موضوعات دو طرف آذری و ارمنی در نظر گرفت. حتمی گروه‌های دیگر و دولت‌های دیگر نیز در این موضوع را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

وقتی به نقشه جهان با در نظر گرفتن نحوه گسترش خشکی ها و احاطه آنها توسط دریاها نگاه می اندازیم در می یابیم که ایالات متحده از این نظر با دو کشور چین و روسیه به عنوان قدرت های متکی به خشکی ها دارای مشکل ژئواستراتژی است.

سیدرضا صدرالحسینی: ایران و روسیه می‌توانند سند همکاری خود را به یک سند راهبردی ربع قرنی در زمینه‌های مورد علاقه دو کشور، با توجه به تهدیدات و فرصت‌های پیش رو تبدیل کند

نباید از محافلی که تمام منافع خود را در تفرقه‌افکنی‌های منطقه‌ای دنبال می‌کنند غافل شد، چه، طبعا به هر میزان ثبات و آرامش منطقه غرب آسیا به هم بخورد سود آن به جیب رژیم تروریست و تروریست‌پروری خواهد رفت که ماهیتا با دولت‌های اسلامی در تضاد است.

این دالان ضمن تامین منافع چهر کشور، راهگذر کوتاه تر و مقرون به صرفه تر در مسیر کریدور جنوب به شمال است که تمام کشورهای حاشیه خلیج فارس، دریای عمان و اقیانوس هند و کشورهای حاشیه دریای مدیترانه و دریای سیاه در شمال از ان برخوردار خواهند بود.

اگر بخواهیم از جنبه مثبت به موضوع نگاه و یک بازی برد ـ برد برای همه کشورهای منطقه ترسیم کنیم، می توان ایجاد این کریدور را در کنار کریدورهای دیگر، مقدمه ای برای ایجاد صلح در منطقه ارزیابی کرد.

ابعاد توصیه شیفر به پمپئو این‌گونه است که چون ایران رویکردی میانجی‌گرانه دارد و خواهان درگیری در قفقاز نیست و از سویی همزمان مناسبات خوبی با طرفین درگیری دارد، باید شرایط را به یک بازی باخت ـ باخت برای تهران تغییر داد به گونه‌ای که اولا توان میانجی‌گری نداشته باشد و ثانیا با هر اقدام یا اعلام موضعی، دست کم یکی از دو حوزه تحت نفوذ خود را از دست بدهد.

منطقه قفقاز در طول قرن‌های متمادی زیر چتر وحدت بخش حوزه تمدن اسلامی ـ ایرانی، محل هم‌زیستی ادیان، مذاهب، زبان‌ها و هویت‌های فرهنگی و دینی گوناگون بود اما از زمانی که برجسته‌سازی استعماری اختلاف‌های هویتی عرصه را بر اشتراکات تمدنی تنگ کرد دچار مهندسی ترکیب جمعیتی و پاکسازی‌های قومیتی و تبعیدهای دسته‌جمعی شد.