نظم نوین جهانی (57 خبر)

سفر دوره‌ای وزیر امور خارجه ایران به پاکستان، عمان و روسیه در چارچوب دیپلماسی همسایه‌محور، نشان‌دهنده تلاش تهران برای تقویت همگرایی منطقه‌ای، کاهش وابستگی به بازیگران فرامنطقه‌ای و شکل‌دهی به نظم امنیتی بومی بر پایه همکاری و منافع مشترک است.

سفیر ایران در روسیه گفت: سازمان همکاری شانگهای با تکیه بر جمعیت سه میلیاردی و اقتصاد 20 تریلیون دلاری، ظرفیت تبدیل شدن به قطب نظم نوین جهانی را دارد.

سعید جلیلی، نماینده رهبر معظم انقلاب در شورای عالی امنیت ملی، در پیامی تأکید کرد که نظم نوین جهانی نه توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی، بلکه توسط “گفتمان پیروز و مقتدر مقاومت” تعیین خواهد شد و اراده مقاومت بر دشمنان تحمیل می‌شود.

پس از ادعاهای پرطمطراق درباره فروپاشی ایران، اکنون عقب‌نشینی و پذیرش شروط پیشنهادی به واقعیتی انکارناپذیر تبدیل شده است. در فرصت دو هفته‌ای پیش‌رو، نحوه مدیریت همزمان بدگمانی راهبردی، انسجام داخلی و توازن میدان و دیپلماسی، سرنوشت معادلات آینده را رقم خواهد زد.

سفر دو روزه فریدریش مرتس به چین را نمی‌توان صرفاً یک دیدار اقتصادی دانست؛ این سفر در بطن بحران داخلی آلمان، شکاف اروپا با آمریکا و فرسایش نظم یک‌جانبه‌گرایانه غرب معنا می‌یابد؛ تلاشی همزمان برای بقا در قدرت و بازتعریف جایگاه اروپا در نظم نوین جهانی.

سفر سه‌روزه امانوئل مکرون به دهلی نو، صرفاً یک دیدار دوجانبه نیست؛ نشانه‌ای از تلاش پاریس برای احیای نقش جهانی، فرار از فشارهای داخلی و بازتعریف جایگاه اروپا در نظم نوینی است که با محوریت شرق در حال تثبیت است. این سفر، تلاقی نیازهای اقتصادی فرانسه و بازیگری چندلایه هند را آشکار می‌کند.

در آستانه مذاکرات ژنو، اظهارات مارکو روبیو درباره «الهیاتی بودن» تصمیمات ایران، صرفاً یک موضع دیپلماتیک نیست؛ بلکه تلاشی برای بازتعریف تقابل هویتی–ژئوپولیتیکی با هدف استحاله راهبردی ایران است؛ تقابلی که ریشه در تعارض استقلال و سلطه دارد.

نشست اخیر کنفرانس امنیتی مونیخ بیش از آنکه تریبون گفت‌وگو برای امنیت جهانی باشد، صحنه بروز شکاف‌های عمیق آتلانتیکی، بازتولید رویکردهای مداخله‌گرایانه و اصرار بر نظامی‌گری بود؛ نشانه‌ای روشن از بحران کارآمدی نظم موجود و ضرورت بازتعریف قواعد بازی در نظام بین‌الملل.

چرخش اروپا به سمت توسعه موشک بالستیک و خرید گسترده پهپادهای رزمی، نشانه پایان توهم امنیت تضمین‌شده توسط آمریکا و آغاز مرحله بازتعریف راهبرد دفاع بومی است؛ تغییری که همزمان، دوگانگی غرب در مطالبه خلع سلاح دیگران را آشکارتر می‌سازد.

اتحادیه اروپا در حالی خود را پرچمدار صلح و حقوق بشر معرفی می‌کند که رفتارهای عملی آن در قبال ایران، جنگ اوکراین و بحران غزه، تصویری متفاوت ترسیم می‌کند. بررسی همزمان تحریم‌ها، حمایت‌های تسلیحاتی و رویکردهای دوگانه حقوق بشری، نشان می‌دهد اروپا در میانه یک تناقض راهبردی گرفتار شده است.