تهدید نظامی (11 خبر)

روزنامه انگلیسی گاردین نوشته است: عقب‌نشینی ترامپ از تهدید نظامی علیه گرینلند نشان می‌دهد او فقط زبان زور را می‌فهمد

«دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا در مسیر بازگشت از نشست مجمع جهانی اقتصادی داووس در ادامه لفاظی‌های اخیرش علیه ایران گفت که «ما ایران را زیر نظر داریم.»

مقامات آمریکایی می‌گویند به «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا توصیه شده است از انجام دادن یک حمله نظامی بزرگ علیه ایران بپرهیزد، چراکه این اقدام نه‌تنها منجر به فروپاشی نظام حاکم بر آن نخواهد شد، بلکه خطر بروز درگیری گسترده‌ای در غرب آسیا را به‌ همراه دارد.

دولت ونزوئلا اعلام کرد در پاسخ به تهدیدهای نظامی رو به افزایش آمریکا، گردان‌های رزمی متشکل از کارگران تشکیل شده است تا آمادگی دفاعی کشور را افزایش دهند و از امنیت ملی محافظت کنند.

اعزام سوخت‌رسان‌ها و جنگنده های آمریکایی به خلیج فارس و هم زمان بازدید سرلشکر موسوی رئیس ستاد کل نیروهای مسلح از آمادگی پایگاه‌های دریایی ایران در خلیج فارس، نمادی از یک آرایش راهبردی جدید است؛ آرایشی که در آن دیپلماسی، فشار حقوقی و نمایش قدرت نظامی به‌صورت هم‌زمان برای کنترل محاسبات منطقه‌ای به کار گرفته می‌شوند.

در حالی‌که گمانه‌زنی‌ها درباره «جنگ دوم» در اوج است، تشکیل شورای دفاع می‌توانست نشانه تغییر آرایش ایران در برابر تهدیدات باشد، اما نبود اخبار از فعالیت عملی آن پرسش‌برانگیز است. همزمان سفر لاریجانی به عراق و لبنان پیام آشکاری از تقویت پیوندهای امنیتی منطقه‌ای فرستاد.

بلومبرگ گزارش داد طرح هسته‌ای مدنظر ترامپ، که شامل حق آمریکا برای تخریب زیرساخت‌های ایران است، به‌احتمال زیاد با مخالفت تهران روبه‌رو خواهد شد. ایران تأکید دارد برنامه‌اش صلح‌آمیز است و تهدید نظامی را تحمل نخواهد کرد.

در دور پنجم مذاکرات هسته‌ای ایران و آمریکا، «رم» به صحنه تقابل پنهان میان تهران، واشنگتن و تل‌آویو تبدیل شده است؛ جایی که اسرائیل اگرچه غایب رسمی است، اما نقش‌آفرینی مستقیم آن در روند گفتگوها انکارناپذیر است.

در طول این مدتی که ترامپ سکان‌ کاخ‌سفید را در دست دارد، شاهد تغییر مواضعش و عقب‌نشینی رویکرد او نسبت به ایران هستیم. بخش قابل‌توجهی از این موضوعات به شخص ترامپ برمی‌گردد؛ او در طول این مدت سخنان زیادی در مورد مسائل مختلف منطقه گفته و تهدیداتی را مطرح کرده که هیچ‌کدام عملی نشده است.

طرف غربی بدلیل آنکه با سابقه سیاه قبلی و زیاده‌خواهی کنونی، منطق قابل دفاعی برای پیشبرد مذاکرات ندارد ترجیح می‌دهد با طرح موضوعاتی چون «طرح دوم»، «تهدید نظامی» ،«بزرگنمایی به‌اصطلاح خطر توسعه هسته‌ای ایران» و تاکید بر «محدود بودن زمان» از منطق گفتگو برای دستیابی به توافق خوب فرار کرده و اهداف خود را با بهره‌گیری از ابزار فشار محقق سازد.