فشار حداکثری (74 خبر)

اعلام سه‌شنبه به‌عنوان زمان دور جدید مذاکرات از سوی دونالد ترامپ در شرایطی صورت می‌گیرد که منطقه در آستانه پایان آتش‌بس قرار دارد؛ جایی که تهدید، دیپلماسی و نقش‌آفرینی اسراییل همزمان معادله‌ای پیچیده و پرریسک را شکل داده‌اند.

پس از شکست مذاکرات اسلام‌آباد، آمریکا با اعلام محاصره دریایی ایران و بررسی حملات محدود، وارد فاز جدیدی از فشار شده است؛ فازی که بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، بازتاب ناکامی در جنگ 40 روزه و تلاش برای جبران شکست از مسیر تهدید نظامی است.

وقتی نماینده ویژه آمریکا صراحتاً از «شگفتی ترامپ از مقاومت ایرانی‌ها» سخن می‌گوید، در واقع ستون اصلی سناریوی فشار حداکثری فرو می‌ریزد. این اعتراف نشان می‌دهد پروژه تسلیم‌سازی ایران نه‌تنها محقق نشده بلکه برآوردهای کاخ سفید را با خطای محاسباتی جدی مواجه کرده است.

دور تازه مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا با میانجی‌گری عمان در مسقط برگزار و با توافق بر ادامه گفتگوها پایان یافت. طرفین این دور را مقدماتی و قابل پیگیری توصیف کردند و قرار شد نتایج در پایتخت‌ها بررسی شود. فضای رسمی، محتاط و بدون اعلام پیشرفت مشخص بود

مذاکره برای دونالد ترامپ صرفاً گفت‌وگو نیست؛ ابزاری است برای نمایش قدرت، تهدید و ساختن دست بالا پیش از توافق. نگاهی که ریشه در «هنر معامله» دارد و حالا بار دیگر، در آستانه مذاکرات عمان با ایران، خود را در قالب فشار روانی و تهدیدهای پیش دستانه نشان می‌دهد.

به گزارش خبرگزاری آسوشیتدپرس، السودانی امروز دوشنبه از آمریکا خواست تا به مذاکره با ایران بازگردد و رویکرد «فشار حداکثری» دولت دونالد ترامپ برای محدود کردن ایران را «غیرسازنده» توصیف کرد.

حمایت آشکار سه کشور اروپایی از تجاوز نظامی اسرائیل به ایران، مشروعیت آن‌ها را به عنوان مشارکت‌کننده در برجام به چالش کشیده است. عراقچی در نامه‌ای به سازمان ملل تأکید کرد که اروپا دیگر صلاحیت فعال‌سازی مکانیسم ماشه را ندارد و باید در شورای امنیت سلب صلاحیت شود.

سیاست فشار حداکثری ترامپ علیه ایران، تنها یک نزاع دوجانبه نیست، بلکه آغازگر نظمی نوین و خطرناک در سطح جهانی است. اگر اروپا و جهان در مقابل این زورگویی نایستند، خود قربانی بعدی جاه‌طلبی‌های آمریکا و اسرائیل خواهند بود.

در حالی که تنش میان ایران و اسرائیل افزایش یافته و فضای منطقه ملتهب است، دونالد ترامپ تلاش می‌کند با حفظ تهدید نظامی به‌عنوان یک ابزار معتبر، بدون ورود به جنگ، دستاورد راهبردی حداکثری کسب کند. اما واکنش تهران به هرگونه اقدام محدود نیز می‌تواند معادلات بازی را به‌کلی تغییر دهد.

ایالات متحده آمریکا در ادامه سیاست‌های فشار حداکثری، دور جدیدی از تحریم‌ها را علیه جمهوری اسلامی ایران اعمال کرد. این تحریم‌ها 10 شخص حقیقی و 27 نهاد را هدف قرار داده و دامنه آن حتی به امارات و هنگ‌کنگ نیز کشیده شده است.