امنیت_منطقه_ای (7 خبر)

سفر سید عباس عراقچی به عراق با محوریت هماهنگی‌های منطقه‌ای و امنیتی، نماد تعمیق دیپلماسی همسایگی ایران و تقویت همکاری‌های راهبردی تهران–بغداد در برابر مداخلات خارجی ارزیابی می‌شود.

فضای خوشبینی که پس از امضای تفاهمنامه 14 ماده ای بین جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا در منطقه حاکم شده بود، به سرعت در حال فروپاشی است.

ارنست همینگوی رمان تاریخی خود با عنوان «زنگ‌ها برای که به صدا درمی‌آیند؟» تبیینی اجتماعی و تاریخی از سرنوشت انسان‌ها بیان می‌دارد. افرادی که دوران‌ مختلف زندگی را با امید به آینده سپری می‌کنند اما به دلیل آنکه با واقعیت‌های ساخت اجتماعی و منطق زندگی همخوانی چندانی ندارند، درنهایت با نشانه‌هایی از ابهام روبه‌رو خواهند شد.

شاید مهم‌ترین خطای تحلیلی آن باشد که لغو مذاکرات سوئیس را به عنوان نقطه پایان یک روند تلقی کنیم. آنچه امروز مشاهده می‌شود، بیشتر به نخستین بحران جدی پس از امضای تفاهم شباهت دارد تا تزلزل در پایه های توافق.

توئیت‌های قاطع و بهنگام امروز قالیباف و عراقچی درباره تحولات لبنان و نسبت آن با آتش‌بس و مذاکرات میان ایران و آمریکا از یک منطق واحد تبعیت می‌کنند. فقط یک واکنش عاطفی به تشدید حملات اسرائیل در لبنان نیستند؛ بلکه تلاش برای یادآوری مفهوم آتش‌بس جامع و اتصال دادن صحنه‌های به‌ظاهر جدا از هم در یک چارچوب واحد راهبردی‌اند.

گسترش چالش امنیتی در روابط ایران و ایالات‌متحده از هر دوران تاریخی دیگری افزایش بیشتری پیدا کرده است. اگرچه دو کشور به آتش‌بس متعهد هستند، اما عملیات تاکتیکی آنان فضای ابهام در محیط امنیتی را افزایش می‌دهد. ایران تلاش دارد تا دیپلماسی را به ابزار گذار از بحران تبدیل نماید.

ارتش امریکا با برخورداری از بودجه سالانه افزون بر یک تریلیون دلار و در اختیار داشتن پیشرفته ترین تسلیحات دارای قدرتمندترین ماشین جنگی تاریخ بشر است. کاخ سفید روزگار بسیاری از ملت ها از کره تا ویتنام و از افغانستان تا عراق را با اشغال تا دهه ها سیاه کرده اما بیش از 80 سال است که در هیچ جنگی پیروز قطعی نشده است.