جنگ 40 روزه (7 خبر)

همزمان با ورود رایزنی‌های تهران و واشنگتن به مرحله تدوین چارچوب مذاکراتی، سفر هیات ایرانی به دوحه به ریاست محمدباقر قالیباف ابعاد تازه‌ای از یک بازآرایی امنیتی در خلیج فارس را آشکار کرده است؛ تحرکی که در سایه جنگ 40 روزه و آتش‌بس، می‌تواند معادلات منطقه را وارد فاز تازه‌ای کند.

به نظر می‌رسد اولین وظیفه دولت‌های مستقر این است که کشورشان وارد جنگ نشود. حتی اولین وظیفه دولت مستقری که جنگ به آن تحمیل شده این است که در اسرع وقت از آن جنگ بیرون بیاید. جنگ طولانی در شرایط نابرابر، ایران و حکومتش را ضعیف می‌کند.

اظهارات مارکو روبیو درباره احتمال انتشار «اخبار خوب» پیرامون تنگه هرمز، همزمان با گزارش‌ها درباره قریب‌الوقوع بودن تفاهم تهران–واشنگتن، نشانه تغییری مهم در محاسبات پس از جنگ است؛ جنگی که نظریه وادارسازی ایران به تسلیم از مسیر فشار نظامی را با چالش جدی مواجه کرد.

رئیس سازمان امداد و نجات جمعیت هلال احمر با تأکید بر اینکه تأثیرگذاری سگ‌های آنست در جنگ 40 روزه به ما اثبات شد، گفت: به زودی 50 قلاده سگ جدید به این تیم اضافه می‌شود.

جنگ چهل روزه میان آمریکا، رژیم اسرائیل و بعضی دولت‌های عربی و ایران تغییرات مهمی در صحنه سیاسی پدید می‌آورد و این البته از آغاز آن قابل پیش‌بینی بود و ضمناً یک پیامد طبیعی هم تلقی نمی‌شد.

رئیس‌جمهور در نشست با استانداران سراسر کشور با قدردانی از نقش مدیران اجرایی در «بیش از 40 روز مقاومت ملی» مقابل تهاجم آمریکا و رژیم صهیونیستی، اعلام کرد بر اساس نظرسنجی‌ها حدود 80 درصد مردم از اقدامات دولت در این مقطع رضایت دارند.

در جنگ 40 روزه، ایران نشان داد چگونه با تعریف زمین بازی در خلیج فارس و تنگه هرمز مزیت راهبردی خود را به اهرم تغییر معادله نبرد تبدیل می کند. «محاصره دریایی» هم وقتی با طمع راهزنی دریایی، دشمن را به تیررس می کشاند، چیزی جز همان پنیر رایگان سر تله موش نیست؛ وسوسه انگیز، اما مرگبار.