امنیت_انرژی (39 خبر)

جنگ تحمیلی نهم اسفند 1404 علیه ایران، با حمله هماهنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی به زیرساخت‌های حیاتی انرژی، از جمله میدان راهبردی پارس جنوبی، وارد فاز تازه‌ای شد. این اقدامات بخشی از تاکتیک «تشدید - تنش‌زدایی» دشمن برای کنترل رفتار ایران و کاهش بازدارندگی است؛ اقدامی که بدون پاسخ هوشمندانه، می‌توانست به فروپاشی موازنه قدرت و خسارات گسترده اقتصادی منجر شود.

کنترل مقتدرانه تنگه هرمز از سوی ایران پس از حملات غیر قانونی آمریکا و رژیم صهیونی به کشورمان، شکافی عمیق میان «قیمت نمایشی» و «قیمت واقعی» نفت ایجاد کرده است؛ شکافی که با افزایش هزینه حمل، بیمه و رقابت خریداران آسیایی، عملاً بهای انرژی را به سطوحی رسانده که بسیار فراتر از ارقام اعلامی و مدیریت شده از سوی آمریکا در بازارهای جهانی است.

ژای جون، فرستاده ویژه چین در امور غرب آسیا، با اشاره به پیامدهای تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران هشدار داد تنش‌های رو به افزایش منطقه امنیت انرژی جهان را به خطر انداخته و توسعه را مختل می‌کند.

تناقض درمواضع مقامات آمریکایی درباره عبورنفتکش‌ها ازتنگه هرمز وتکذیب‌های پیاپی کاخ سفید ورسانه‌های غربی،نشانه‌ای ازآشفتگی عملیاتی وروانی واشنگتن دربرابر واقعیت ژئوپلیتیکی خلیج فارس و تسلط مطلق ایران بر این آبراه است. در حالی که ایران بر موقعیت راهبردی خوددراین گذرگاه حیاتی تأکیددارد،روایت‌سازی رسانه‌ای آمریکا بیش ازهرزمان دیگر بابحران اعتبارروبه‌رو شده است.

با تشدید جنگ منطقه‌ای که آغازگر آن آمریکا و اسرائیل بوده اند، بازارهای انرژی به سرعت واکنش نشان دادند؛ قراردادهای آتی دیزل تا 17٪ جهش کرد و ریسک اختلال در تنگه هرمز به اوج رسید. گذرگاهی که 10٪ تجارت جهانی دیزل و 20٪ سوخت جت از آن عبور می‌کند، اکنون به اهرم تعیین‌کننده نتایج جنگ بدل شده است.

رأی 6 به 3 دیوان عالی آمریکا علیه تعرفه‌های ترامپ و سقوط محسوس محبوبیت او، کاخ سفید را در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای با بحران مشروعیت مواجه کرده است. در این شرایط، برجسته‌سازی تقابل با ایران بیش از آنکه راهبردی واقعی باشد، تلاشی پرهزینه برای گریز از بحران داخلی است.

افزایش بهای نفت به 71 دلار پس از رزمایش دریایی سپاه در تنگه هرمز، نشان داد هرگونه تهدید نظامی علیه ایران صرفاً یک سناریوی سیاسی نیست، بلکه می‌تواند به شوکی فراگیر در اقتصاد جهانی بدل شود؛ شوکی که طراحان جنگ بیش از همه از آن آسیب خواهند دید.

افزایش ظرفیت اسمی پتروشیمی‌های گازی در حالی شتاب گرفته که براساس برآوردهای رسمی، ناترازی گاز تا 1407 به 373 میلیون مترمکعب می‌رسد؛ معمایی جدی برای امنیت انرژی.

جهان انرژی تا سال 2050 وارد مرحله‌ای تازه می‌شود؛ جایی که نفت و گاز هنوز مهم‌اند، اما انرژی‌های نو، خورشیدی و بادی، آرام‌آرام قواعد بازی ژئو‌انرژی را بازنویسی می‌کنند.