امنیت_انرژی (43 خبر)

عملیات «خشم حماسی» که از اواخر فوریه 2026 آغاز شده، خیلی زود از یک رویارویی دوطرفه فراتر رفته و دوستی‌های دیرینه غرب را به محک آزمایش گذاشته است. اروپایی‌ها که واشنگتن بارها آنها را برای مشارکت در رویارویی یا گشودن تنگه هرمز تحت فشار قرار داده است، با صراحتی بی‌سابقه دست رد بر سینه آمریکا می‌زنند.

سفیر جمهوری اسلامی ایران در چین با اشاره به سفر اخیر وزیر امور خارجه به پکن گفت: ایران در مرحله پساجنگ به دنبال بازتعریف آرایش دیپلماتیک خود با شرکای راهبردی است و در همین چارچوب، پیام تهران درباره وضعیت تنگه هرمز و تحولات منطقه به مقامات چینی منتقل شده و پکن نیز بخشی از موازنه‌سازی سیاسی ایران در برابر فشارهای خارجی محسوب می‌شود.

بیانیه مشترک پاکستان و چین مورخ 31 مارس و بیانیه‌های منتشره در پی سفر حاکم امارات به پکن در 14 آوریل و تماس تلفنی ولیعهد عربستان با رهبر چین در 20 آوریل و بیانیه‌های رهبر چین در 12 و 19 آوریل از جمله اسنادی است که گویای چنین سیاستی از ناحیه چین است.

تابستان پیش‌رو، آزمونی برای سنجش «تاب‌آوری ملی» در عبور موفق از یکی از بحران‌های ناشی از تجاوز دشمن است. ایران اکنون با فشار مضاعف بر زیرساخت‌های انرژی، اختلال در برخی مسیرهای تأمین و تشدید ناترازی برق و گاز مواجه است. در چنین شرایطی، مسئله صرفه‌جویی، نه یک توصیه اخلاقی یا اقتصادی، بلکه بخشی از الزامات «امنیت ملی» محسوب می‌شود.

در تاریخ تحولات ژئوپلیتیک، لحظاتی وجود دارندکه «منطق ریاضی» بر «غرور نظامی» غلبه می‌کند.بهار سال1405برای خاورمیانه و جهان،دقیقا چنین برهه‌ای است.پس از هفته‌ها تنش فرساینده، اکنون جهان خود را در وضعیتی می‌بیند که در نظریه بازی‌ها به آن «تعادل نش» می‌گوییم.وضعیتی که در آن هیچ‌یک از طرف‌های درگیر نمی‌توانندبا تغییر یک‌جانبه رفتار خود، وضعیتشان را بهبود بخشند.

«تریتا پارسی» معاون اجرائی اندیشکده کوئینسی در نشریه «ریسپانسیبل استیت کرافت» (کشورداری مسئولانه) نوشت: «عراق و افغانستان محدودیت‌های اشغال و تلاش برای تغییر نظام سیاسی مستقر را آشکار کرد. اوکراین آسیب‌پذیری نیروهای بزرگ متعارف را نشان داد. ایران اکنون محدودیت‌های اصل اجبار و اعمال زور را برملا می‌سازد.»

جنگ اخیر را می‌توان نقطه عطفی در «بازتعریف راهبرد امنیتی» کشورها دانست. اگر در گذشته، نزدیکی به آمریکا به‌طور پیش‌فرض به‌عنوان یک مزیت امنیتی تلقی می‌شد، امروز این فرضیه در حال بازنگری است. دولت‌ها بیش از پیش می‌پرسند: آیا این نزدیکی در همه شرایط به نفع ماست؟ پاسخ به این پرسش‌، مسیر سیاست جهانی در سال‌های آینده را شکل خواهد داد.

پس از مسدود شدن تنگه هرمز در پی حملات نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، بازار جهانی LNG از رشد دو رقمی فاصله گرفت و در مارس 2026 کاهش 8 درصدی را ثبت کرد.

اعلام اجرای «پروژه آزادی» از سوی آمریکا برای اسکورت کشتی‌ها در تنگه هرمز، نه‌تنها امنیت نیاورد بلکه به موجی از درگیری، انفجار و آتش‌سوزی در خلیج فارس انجامید. تردید در روایت رسمی واشینگتن و جهش قیمت نفت، نشانه‌هایی از افزایش ریسک و شکست زودهنگام این طرح و مبین مرده متولد شدن طرح جدید ترامپ است.

تصمیم رییس جمهور آمریکا برای اجرای «پروژه آزادی» درتنگه هرمز، فراتر از یک مأموریت امنیتی، نشانه ورود به بازی چندلایه‌ای است که در آن روایت‌های بشردوستانه با نمایش قدرت نظامی و اهداف سیاسی داخلی درهم آمیخته‌اند؛ مسیری که می‌تواند منطقه را به آستانه یک بی‌ثباتی پرهزینه سوق دهد.