افکار_عمومی (37 خبر)

ترامپ با زبان حکومت می‌کند؛ زبانی که نه دیپلماتیک است، نه مؤدب، نه کلاسیک. او واژه را به دشنه تبدیل کرده است. تهدیدهای آخرالزمانی، تحقیرهای مستقیم و صراحت‌های عریان، اجزای یک معماری سیاسی‌اند که هدفش تسلط بر رسانه، مرعوب‌سازی رقیب، امتیازگیری در مذاکره و بسیج افکار عمومی داخلی است.

در آستانه پایان مهلت اختیارات جنگی، کنگره آمریکا به صحنه جدالی بی‌سابقه تبدیل شد؛ جایی که هزینه‌های واقعی جنگ، بسته شدن تنگه هرمز و جهش قیمت نفت، دولت دونالد ترامپ را زیر فشار شدید افکار عمومی و نمایندگان قرار داد و پرسش‌های جدی درباره چرایی گرفتار شدن مجدد در «باتلاق خاورمیانه» و پیامدهای این جنگ بی‌پاسخ ماند.

یادداشت‌هایم درباره جنگ را با دفاع از اصل مذاکره آغاز می‌کنم. چرا این مساله مهم است؟ چون با یک مغلطه رایج علیه آن مواجهیم که عده‌ای با استناد به آن در صدد نفی مذاکره هستند. آنان می‌گویند که ایالات متحده دنبال مذاکره نیست و در صدد اتلاف وقت یا خریدن فرصت است.

در بحبوحه انتخابات ریاست جمهوری آمریکا ،کمپین انتخاباتی ترامپ در مبارزه با کاملیا هریس رقیب انتخاباتی خود شرایط خوبی را نداشت و پیش بینی ها خیلی روند روشنی را جهت انتخاب شدن ترامپ نشان نمی دادند.تا بالاخره آن اتفاق نجات بخش رخ داد.

از جدیدترین هذیان‌های رئیس‌جمهور متوهم آمریکا القای وجود «آشفتگی» در عالی ترین سطوح حاکمیتی ایران و بین مقامات ارشد نظام است. او به تازگی وضعیت سیاست داخلی ایران را با تعبیر «آشفته» توصیف کرده و با در سایه یک دوگانه عوام‌پسند تحت عنوان تندرو و میانه‌رو، خواسته است تصویری متزلزل و متلاطم از ساختار سیاسی ایران ترسیم کند.

مدیریت مذاکرات در بالاترین سطح نظام دنبال می‌شود. در این میان برخی افراد حرف‌های بسیار سست می‌زنند که در مذاکرات دارند رهبری را دور می‌زنند. این حرف‌ها بسیار ناشایست است. این مطلب را در دوران رهبر شهید هم مطرح می‌کردند که این جفاست.

ترامپ با بهره‌گیری از تفرقه‌افکنی، مقصرنمایی و عملیات روانی تلاش کرد ناکامی‌های نظامی، سیاسی و اقتصادی خود در برابر ایران را پنهان کند، اما انسجام داخلی، واکنش افکار عمومی و تحولات میدانی، شکست این فاز جنگ ادراکی را نمایان ساخت.

نتایج تازه‌ترین نظرسنجی فاکس‌نیوز نشان می‌دهد 56 درصد پاسخ‌دهندگان، دولت دونالد ترامپ را در مدیریت فدرال ناکارآمد ارزیابی می‌کنند. همزمان، نظرسنجی رویترز–ایپسوس نیز از کاهش سطح تأیید عملکرد رئیس‌جمهور آمریکا به 36 درصد خبر می‌دهد؛ رقمی که پایین‌ترین میزان محبوبیت او در دوره کنونی محسوب می‌شود.

رفتارهای دونالد ترامپ بیش از آنکه بر تحلیل علمی استوار باشد، بر غریزه و واکنش لحظه‌ای تکیه دارد. اما وقتی چنین سبکی در رأس قدرت جهانی قرار می‌گیرد، هر پیام می‌تواند نظم بین‌المللی را تحت تأثیر قرار دهد و هارمونی جهان را به آشوبی پیش‌بینی‌ناپذیر تبدیل کند.

در میدان جنگ روایت‌ها، عملکرد برخی سفارتخانه‌های ایران قابل توجه بوده است.حضور فعال در رسانه‌های محلی،گفت‌وگو باشبکه‌های تلویزیونی و رادیویی،برقراری ارتباط باچهره‌های مرجع و اثرگذار کشورهای مقصد،وطراحی ابتکارات فرهنگی وهنری متناسب بافضای اجتماعی کشور میزبان، نشان دادکه دیپلماسی عمومی می‌توانداز یک مفهوم کلی و کمتر عملیاتی،به یک کنش زنده ومؤثرتبدیل شود.