افکار_عمومی (45 خبر)

در سال های اخیر، همواره نقد و نظرها درباره رسانه ملی بازار داغی داشته و دارد؛ به طور مشخص، این بازار در حوالی و پیرامون وقایع و رویدادها داغ تر، جدی تر و پرحجم تر می شود. دقیقا در همین ایام و در میانه حال و احوال جنگی که اکنون در آنیم، وجهی دیگر از انتقادها و حرف و حدیث ها درباره صدا و سیما به اوج خود رسیده است.

یک پرسش عام وجود دارد که گریبان همگان را گرفته است و به‌ویژه از روزنامه‌نگاران زیاد پرسیده می‌شود، در هر کوی و برزن و در فرسته‌ها و نقل‌قول‌های مجازی: «آخر جنگ چه خواهد شد»؟

«روان‌سیاسی» (به سیاق روان‌شناسی) در جنگ را جدی بگیریم و به پیامدهای مخرب آن برای توده ایرانی بپردازیم. مردم ما در معرض بزرگ‌ترین حملات روانی هستند و از هر سو تیر فتنه بر آنان می‌بارد. اگر نگران بمباران‌ها و زیرساخت‌ها و جان عزیزان خود هستیم، باید به بمباران روانی مردمان که از سوی دوست و دشمن در جریان است، حساس باشیم و سعی در دفاع از روان مردم خود کنیم.

رژیم صهیونیستی با آغاز یک کارزار تبلیغاتی گسترده در آمریکا تلاش دارد کاهش محبوبیت خود میان افکار عمومی این کشور را جبران و حمایت‌های از دست‌رفته را بازگرداند.

این روزها به‌خوبی آثار از بین‌ رفتن مرجعیت رسانه‌ای کشور قابل مشاهده است.کسانی که در تمام این سال‌ها از دولت روحانی تا دولت پزشکیان به بهبود وضعیت رسانه‌های کشور بی‌اعتنایی کردندو کمترین سیاست و برنامه و عملی برای درمان دردهای مطبوعات ورسانه‌ها داشتند،امروز باید نتیجه‌اش را ببینندو مسئولیتش را بپذیرند که چگونه تیزی این بومرنگ به سوی خودشان وکشور برگشته است.

درباره تشییع عظیم رهبر شهید انقلاب، تحلیل‌های فراوانی در داخل و خارج ایران و به زبان‌های مختلف نوشته و بیان شده است. در واقع، مشارکت میلیونی مردم، بسیاری از ناظران را غافلگیر و مبهوت کرد و کمتر کسی چنین حضور گسترده‌ای را پیش‌بینی می‌کرد.

النا چرننکو، خبرنگار روزنامه کامرسانت روسیه، با اشاره به حضور در مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب، گفت: اندوه و اشک مردم ایران برخلاف برخی ادعاها واقعی بود.

نتایج تازه‌ترین نظرسنجی مؤسسه پولیتیکو نشان می‌دهد که اکثر رأی‌دهندگان آمریکایی، برنامه دونالد ترامپ در جنگ با ایران را فاقد شفافیت دانسته و نسبت به تحقق اهداف اعلامی او تردید دارند.

در سال‌های اخیر انگاره‌ای در عرصه عمومی کشور شکل گرفت و کم‌کم باورپذیر شد که مسئولان جمهوری اسلامی دارای فساد مالی هستند و دشمن نیز متأثر از فرهنگ ایرانی- اسلامی که این امور را بسیار زشت و قبیح می‌داند، بر موضوع سوار شد.

این روزها آنچه در بخش قابل‌توجهی از برنامه‌های صداوسیما دیده می‌شود، بیش از آنکه بازتاب‌دهنده واقعیت متکثر جامعه ایران باشد، نمایشی پررنگ از یک قرائت محدود، جناحی و گاه افراطی از سیاست و مطالبات عمومی است.