آینده_ایران (6 خبر)

جامعه ایران پس از جنگ چهل‌روزه و تحولات ناشی از آتش‌بس، در موقعیتی حساس و تعیین‌کننده قرار گرفته است؛ شرایطی که ضرورت بازنگری و اصلاح در برخی حوزه‌های حکمرانی را پررنگ کرده است. محمدرضا باهنر، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، در نشست تحلیلی «گذرگاه» با تأکید بر اهمیت نوسازی و بازسازی ساختارها، دیدگاه‌های خود درباره عبور از این مرحله را بیان کرد.

رخدادها را در قاب خاطره‌ها بهتر می‌توان دید. دیروز و امروز که در دریای اندوه و عزم ملت، در فراق رهبر، ساعاتی گم شدم، به گذشته‌ها برگشتم و در حال اندکی تأمل کردم.

طبق پیش‌بینی‌ها، تا سال 1430 بیش از 31 درصد جمعیت ایران بالای 60 سال خواهند بود و کشور سریع‌ترین رشد سالمندی جهان را تجربه خواهد کرد.

آنچه یک راهبر را از مدیر متمایز می‌کند، توان پاسخ‌دادن به پرسش «چرا» پیش از «چه» و «چگونه» است. راهبران الهام‌بخش از آینده آغاز می‌کنند؛ از مقصدی که معنا می‌سازد و به کنش جهت می‌دهد. نقش نظام حکمرانی و دولت، در این معنا، صرفاً هماهنگ‌کردن سازوکارهای اجرایی نیست، بلکه صورت‌بندی چرایی حرکت است

وقتی معاون علمی رئیس‌جمهور اعلام می‌کند که میانگین جهانی بازگشت نخبگان حدود 7 درصد است اما این رقم در ایران تنها یک درصد، دیگر با یک هشدار ساده مواجه نیستیم؛ این عدد، نشانه یک خلأ سیاستی عمیق در حکمرانی سرمایه انسانی کشور است. مسئله ایران، صرفاً مهاجرت نخبگان نیست؛ مسئله اصلی، ناتوانی ساختاری در نگهداشت و بازجذب آن‌هاست.

نرخ باروری در ایران که در دهه 60 حدود 6.8 فرزند برای هر زن بود، امروز به کمتر از 1.5 رسیده؛ تعداد ازدواج‌ها نسبت به یک دهه قبل تقریبا 60 درصد کاهش یافته؛ فاصله بین ازدواج و تولد فرزند اول بیش از 4 سال؛ و فرزند اول تا دوم به حدود 6 سال رسیده است. آمار تجرد قطعی ــ یعنی زنانی که تا 50سالگی ازدواج نکرده‌اند ــ هم هفت برابر شده است.