تهدید_نظامی (22 خبر)

یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت (1405) است و قرار است در خانه اندیشمندان علوم انسانی برای عامه اهل فکر در باب جنگ صحبت کنم. این روزهای جنگی یکی از کارهایم حضور و سخنرانی در میان نویسندگان، دانشگاهیان و عامه اهل فکر و کتابخوان‌هاست تا در باب نقش و وظیفه ما در این موقعیت خطیر و خطرناک صحبت کنیم.

ادعای اخیر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا مبنی بر تعویق حمله نظامی به ایران آن هم با ادعای درخواست برخی سران عربی برای جلوگیری از تشدید جنگ را باید در چهارچوب الگوی رفتاری دولت ترامپ در قبال ایران تحلیل کرد. واقعیت این است که در راهبرد آمریکایی‌ها دستور کار سیاسی و دستور کار نظامی دو مسیر جداگانه نیستند که همزمان و مکمل یکدیگر پیش می‌روند.

رئیس‌جمهور آمریکا در تازه‌ترین اظهارات خود با تکرار ادعاها علیه برنامه هسته‌ای ایران گفت: در صورت عدم توافق با ایران، گزینه جایگزین می‌تواند حمله دوباره به تأسیسات هسته‌ای باشد.

افزایش تهدیدهای نظامی دونالد ترامپ علیه ایران در کنار جهش قیمت نفت، منطقه را وارد مرحله‌ای از ابهام کرده است؛ جایی که هم نشانه‌های آمادگی برای درگیری دیده می‌شود و هم تلاش برای مهار آن از مسیر دیپلماسی. آینده، بیش از هر زمان، به تصمیم‌های کوتاه‌مدت وابسته شده است.

اکنون باید تهدید یک رسانه تندروی آمریکایی درباره ترور اعضای هیئت مذاکره‌کننده ایرانی در صورت عدم دستیابی به توافق را جدی گرفت. ایران پیش‌تر موضع رسمی خود را اعلام کرده؛ هرگونه ترور با واکنش سنگین نظامی همراه خواهد بود.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق آمریکا، در پیامی در شبکه اجتماعی تروث سوشال، ضمن تهدید ایران به حمله نظامی در صورت عدم اجرای توافق، بر حضور نظامی آمریکا در منطقه تأکید کرد و مدعی شد که توافق حاصل شده مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای و تضمین‌کننده امنیت تنگه هرمز خواهد بود.

ژنو امروز فقط میز مذاکره هسته‌ای نیست؛ صحنه تقابل واقعیت و روایت است. گفت‌وگوهای تازه ایران و آمریکا در حالی آغاز می‌شود که سخنان جنجالی اخیر دونالد ترامپ در کنگره آمریکا، فضای مذاکرات را با بحران ادراکی و بی‌اعتمادی عمیق همراه کرده است.

معاون رئیس‌جمهور آمریکا در اظهاراتی جدید مدعی شد که ایالات متحده شواهدی مبنی بر تلاش ایران برای بازسازی توانایی تولید سلاح هسته‌ای دارد.

افزایش بهای نفت به 71 دلار پس از رزمایش دریایی سپاه در تنگه هرمز، نشان داد هرگونه تهدید نظامی علیه ایران صرفاً یک سناریوی سیاسی نیست، بلکه می‌تواند به شوکی فراگیر در اقتصاد جهانی بدل شود؛ شوکی که طراحان جنگ بیش از همه از آن آسیب خواهند دید.

اظهارات اخیر رهبر معظم انقلاب درباره ضربه پذیر بودن قدرت‌های نظامی و امکان زمین‌گیر شدن ارتش‌های به‌ظاهر قدرتمند، نه یک موضع‌گیری احساسی، بلکه بیان فشرده یک محاسبه راهبردی است؛ محاسبه‌ای که منطق تهدید را به چالش می‌کشد و بازدارندگی فعال ایران را توضیح می‌دهد.