جنگ با ایران (78 خبر)

پل کروگمن، برنده نوبل اقتصاد، در یادداشتی تازه از «سوءاستفاده گسترده از اطلاعات محرمانه» در بازار آتی نفت خبر داده و گفته است معامله‌گران پیش از اعلام‌های مهم دولت ترامپ درباره جنگ ایران، با معاملات میلیارددلاری به سودهای کلان دست یافته‌اند؛ روندی که به گفته او اعتماد به بازارهای مالی را تهدید می‌کند.

نشریه آمریکایی آتلانتیک در گزارشی نوشت، ترامپ از جنگ علیه ایران «خسته» شده و می‌خواهد این جنگ که طولانی‌تر از حد انتظار شده است، سریعاً پایان یابد، زیرا قیمت سوخت افزایش یافته، نظرسنجی‌ها بدتر شده‌اند و جمهوری‌خواهان نگران پیامدهای سیاسی پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای هستند.

یک واحد از ارتش آمریکا در اوایل جنگ با ایران، تمام ذخایر موشک‌های PrSM را به طور کامل به پایان رساند.

پیت بوتیجج، سیاستمدار آمریکایی گفت: با ورود به جنگی که هیچ‌کس آن را نمی‌خواست و کسی درخواستش را نکرده بود، باز هم قیمت انرژی را بالا برده‌اند. در نتیجه، همین جنگ به‌طور مستقیم دلیل افزایش تورم نسبت به قبل است.

روزنامه گاردین نوشت: اکنون پنج هفته از جنگ با ایران می‌گذرد و وارد هفته ششم می‌شویم. آنچه قرار بود «یک کارزار نظامی دقیق و قاطع» برای از بین بردن «یک تهدید هسته‌ای قریب‌الوقوع» و ترغیب مردم ایران به «تصرف» دولت باشد، اکنون به هیچ وجه دقیق یا قاطع نیست.

نیویورکر نوشت: شرایط فعلی جنگ ایران چیزی نبود که ترامپ و هکست آرزویش را داشتند.

بر اساس داده‌های منتشر شده تا سوم آوریل 2026، جنگ با ایران موجی از افزایش سرسام‌آور قیمت کالاهای کلیدی در سراسر جهان به راه انداخته است.

والنتینا ماتوینکو رئیس شورای فدراسیون (مجلس علیا) روسیه در اظهاراتی با بیان اینکه جنگ با ایران یک اشتباه ژئوپلیتیک جدی از سوی ایالات متحده و رژیم صهیونیستی است، تاکید کرد: آمریکایی‌ها که با ماجراجویی در ونزوئلا به وجد آمده بودند، در محاسبات خود دچار خطا شدند.

ماکرون رئیس‌جمهور فرانسه گفت: نمی‌توان ترامپ را جدی گرفت؛ چراکه او بارها اهداف خود را در جنگ با ایران تغییر داده است. وی افزود: وقتی جدی هستیم، هر روز ضدِ حرفی که روز قبل زده‌ایم را نمی‌گوییم؛ شاید بهتر باشد آدم هر روز صحبت نکند.

سخنرانی شب گذشته دونالد ترامپ رییس جمهور آمریکا را باید در پیوند مستقیم با وضعیت دو هفته اخیر ایالات متحده و رژیم صهیونیستی در قبال جنگ با ایران فهم کرد؛ سخنرانی‌ای که به‌گواه ارزیابی‌های متعدد، فاقد هرگونه نوآوری محتوایی بوده و صرفاً بازگویی مواضع پیشین را در برداشته است.