نظم_نوین_جهانی (20 خبر)

نشست اخیر کنفرانس امنیتی مونیخ به‌جای ایفای نقش سکوی گفت‌وگوی امنیتی، به صحنه‌ای برای تقابل سیاسی با ایران بدل شد. این رویکرد نه‌تنها بیانگر خطای محاسباتی اروپا درباره تحولات داخلی ایران است، بلکه نشانه‌ای از افول جایگاه راهبردی آن در نظم نوین جهانی محسوب می‌شود.

فرمان اجرایی ترامپ برای اعمال تعرفه بر کشورهای تعامل‌کننده با ایران، نشانه بازگشت واشنگتن به سیاست فرسایش متناوب و فشار ترکیبی اقتصادی–نظامی است؛ اقدامی که فراتر از یک واکنش ضدایرانی، بخشی از استراتژی کلان آمریکا برای برهم‌زدن زمین‌بازی نظم نوین جهانی است.

همزمان با اعلام دور تازه گفت‌وگوهای ایران و آمریکا در مسقط، اروپا با صدور بیانیه‌های حمایتی تلاش می‌کند به صحنه‌ای بازگردد که سال‌هاست از آن حذف شده است؛ تلاشی التماس‌گونه برای بازیابی اعتباری که با بی‌تعهدی، تبعیت و سکوت در برابر جنایت‌ها سوخته است.

ادعای دوباره آمریکا درباره تصرف گرینلند، نه صرفاً یک مناقشه جغرافیایی، بلکه نماد آشکار افول قدرت، استقلال و اعتبار راهبردی اروپاست؛ قاره‌ای که میان اعتراض لفظی، وابستگی امنیتی و ناتوانی عملی، در برابر یکجانبه‌گرایی واشنگتن گرفتار شده است.

پرتاب همزمان سه ماهواره سنجشی ایرانی «پایا»، «ظفر2» و نسخه ارتقایافته «کوثر» به مدار 500 کیلومتری زمین، تنها یک موفقیت فناورانه نیست؛ بلکه نماد شکست آپارتاید علمی غرب، تثبیت اراده «می‌توانیم» ایرانی و نشانه‌ای روشن از نقش‌آفرینی فعال ایران در نظم نوین جهانی است.

حذف هدفمند اسناد مرتبط با پرونده جفری اپستین از وب‌سایت وزارت دادگستری آمریکا، به‌ویژه تصاویر مرتبط با دونالد ترامپ، بار دیگر پرده از پیوند عمیق قدرت سیاسی، فساد اخلاقی و مصلحت‌سنجی قضایی در ساختار حاکم بر ایالات متحده برداشت؛ ساختاری که سال‌ها با ادعای استقلال و آزادی، دیگران را متهم می‌کرد.

ادعاهای تازه دونالد ترامپ درباره مقابله جهانی با «تروریسم افراطی اسلامی» نه نشانه بازگشت اقتدار آمریکا، بلکه تلاشی آشکار برای پوشاندن شکست‌های میدانی، رسوایی‌های راهبردی و بحران مشروعیت داخلی و خارجی اوست؛ تلاشی که بیش از قدرت، از اضطراب خبر می‌دهد.

سفر سیدعباس عراقچی به مسکو، فراتر از یک دیدار دوجانبه، نشانه‌ای از تثبیت راهبرد همگرایی منطقه‌ای ایران و روسیه است؛ همگرایی‌ای که بر پایه معاهده 20 ساله، دیپلماسی فعال همسایگی و نقش‌آفرینی مشترک در نظم نوین جهانی، به دنبال بازتعریف موازنه قدرت در سطح منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای است.

نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران، از دل دفاع مقدس تا امروز، به یکی از ستون‌های اصلی امنیت ملی و بازیگری ژئوپولیتیک منطقه‌ای و جهانی تبدیل شده است. این نیرو با اتکا بر دانش بومی، شکست تحریم‌ها، تأمین امنیت اقتصاد دریا محور و نقش‌آفرینی در نظم نوین جهانی، معماری نوینی از اقتدار ملی را ترسیم کرده است.

سفر علی لاریجانی به اسلام‌آباد در مقطعی پرشتاب از تحولات منطقه‌ای، بازتاب‌دهنده اراده مشترک تهران و اسلام‌آباد برای تقویت امنیت پایدار و گسترش همکاری‌های چندلایه سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و امنیتی است؛ سفری که می‌تواند نقطه اتصال توافقات گذشته با نظم نوین در حال شکل‌گیری باشد.