تحلیل_سیاسی (79 خبر)

بازدارندگی به این معناست که کشور الف در موقعیتی بایستد که کشور ب یا کشورهای ب ج د ه موقعیت آن را قبول داشته باشند و درصدد جنگ با آن بر نیایند. کشور الف اگر خود را در معرض تهدید نزدیک یا دور ببیند اگر در موقعیت بازدارنده نیست باید تلاش کند در زمانی نه چندان طولانی به این موقعیت برسد.

«بالاخره چه می‌شود؟» این کوتاه‌ترین و در عین حال سهمگین‌ترین پرسشی است که این روزها مکرر در همه جا به گوش می‌خورد؛ سوالی منطقی با جوابی نامعلوم که پاسخ به آن، هر چه باشد، نه فقط زندگی نود میلیون ایرانی را متاثر می‌کند، بلکه آثارش از اروپا و آمریکا تا قلب آسیا و دورترین نقاط آفریقا و اقیانوسیه، زندگی میلیاردها نفر را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.

وندی شرمن معاون سابق وزیر خارجه آمریکا در گفت‌وگو با CNN ضمن انتقاد از رویکرد دولت ترامپ، تأکید کرد جنگ آمریکا علیه ایران بدون هدف شفاف آغاز شده و به بن‌بستی میان محاصره دریایی ایران و کنترل تهران بر تنگه هرمز رسیده است؛ وضعیتی که راه دیپلماسی را بسته است.

با گذشت دو ماه از جنگ آمریکا علیه ایران، ابعاد واقعی هزینه‌ها روشن‌تر شده؛ از میلیاردها دلار هزینه روزانه تا بدهی‌های تریلیونی، فشار مالی جنگ فراتر از پیش‌بینی‌هاست.

نشریه فارن افرز گزارش داد برخلاف برخی پیش‌بینی‌ها، حمله نظامی آمریکا و اسرائیل نه‌تنها به فروپاشی نظام ایران منجر نشد، بلکه انسجام داخلی و همگرایی در برابر تهدیدات خارجی را افزایش داد.

جنگ رمضان دارای چهار سطح یا چهار نوع بود. 1- بعد اخلاقی 2-امنیتی 3- نظامی 4- اقتصادی. اکنون آتش‌بس نظامی است، اما جنگ در حوزه اقتصادی ادامه دارد.

در یادداشت دیروز درباره گریزناپذیری از پذیرفتن مذاکره برای هر دو طرف جنگ نوشتم. در این میان طرفی که موضع قوی و بالاتر را دارد در صورت ضرورت و نیاز می‌تواند شرط‌های خیلی نامتعارفی بگذارد تا طرف دیگر نپذیرد و به جنگ ادامه بدهد. در این یادداشت می‌خواهم به پاسخ این پرسش بپردازم که چه کسی باید مذاکره کند؟

تردیدی نیست که شخص بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی از معماران اصلی تجاوز مشترک این رژیم به میهن ماست. او و دونالد ترامپ، دو فرد محوری در شکل دادن به این تجاوز می‌باشند. در شماره‌های پیشین به روانشناسی سیاسی و سامانه تصمیم‌گیری ترامپ در تجاوز به ایران و بهره‌برداری نتانیاهو از ویژگی‌های روان‌شناختی ترامپ پرداخته شد.

نتایج یک نظرسنجی بین‌المللی نشان می‌دهد اعتماد کشورهای بزرگ جهان به آمریکا کاهش یافته و برخی متحدان سنتی، افتی قابل توجه در نگاه مثبت خود ثبت کرده‌اند.

اندیشکده جرمن مارشال در گزارشی اعلام کرد اختلاف‌نظر درباره اقدامات آمریکا در قبال ایران موجب فاصله‌گیری برخی متحدان اروپایی واشنگتن شده است. در این گزارش اشاره شده که حرکت‌های اخیر فرانسه و مواضع آلمان و ایتالیا نشان‌دهنده شکاف فزاینده در روابط فراآتلانتیک است.