جنگ_۱۲روزه (6 خبر)

هر روز که می‌گذرد پرسش‌های بیشتری درباره منشا اعتراضات اخیر و تفاوت‌ها و شباهت‌های آن به جنبش زن، زندگی و آزادی در افکار عمومی مطرح می‌شود. پرسش‌هایی از این دست که« چه شد که فضای انسجام و اتحاد ایجاد شده پس از جنگ 12‌روزه، جای خود را به اعتراضات 1404 داد؟ کنشگران اصلی اعتراضات اخیر کدام طیف و قشر و طبقه هستند؟ و سرانجام این اعتراضات به کجا ختم می‌شود؟...»

اسرائیل پس از مشاهده سطح آمادگی و توان بازدارندگی ایران در محاسبات خود دچار تردید شده و تلاش می‌کند از تشدید تنش مستقیم پرهیز کند. این پیام‌ها را می‌توان نشانه‌ای از تلاش برای مدیریت بحران و جلوگیری از ورود به مرحله‌ای غیرقابل کنترل دانست.

سخنان اخیر سردار علایی به ما یادآوری می‌کند که هرگونه ناکارآمدی اطلاعاتی معمولاً ریشه در ضعف ساختاری و پراکندگی منابع دارد، نه الزاماً در کم‌تجربگی یا فقدان توان. سازماندهی مجدد ماموریت‌ها، تفکیک وظایف بین نهادها، و ایجاد تمرکز هدفمند، از اصولی است که بر آن تأکید شده است.

روابط عمومی سپاه حضرت ابوالفضل(ع) لرستان اعلام کرد انفجارهای شنیده‌شده امروز در خرم‌آباد ناشی از عملیات خنثی‌سازی و امحای کنترل‌شده مهمات باقی‌مانده از جنگ 12روزه بوده و هیچ خطری برای شهروندان نداشته است.

در روزهایی که برخی نهادها تلاش دارند از فضای عمومی ایران، ‌تصویری توأم با خستگی روانی، اضطراب اجتماعی و نوعی تعلیق ذهنی پساجنگ ارائه بدهند، شیراز با سالن‌هایی که شب به شب پر شدند، نشان داد که جامعه روزنه‌های امید را می‌شناسد و به آنها پاسخ می‌دهد. این استقبال، فقط علاقه به فیلم‌دیدن نبود؛ یک واکنش روانی و جمعی بود به آن تصویرسازی‌های نه چندان واقعی.

دیپلماسی اجبار (coersive diplomacy) رویکردی است که از اهرم دیپلماتیک شامل تهدید به استفاده از زور و تحریم یا انزوای سیاسی، بهره می‌برد. هدف از این نوع دیپلماسی، واداشتن دولت متخاصم به هر اقدام مدنظر یا بازداشتن او از انجام هر اقدامی (خصمانه) است.