تنگه_هرمز (745 خبر)

ترامپ از ایران خواسته است تا ظرف 48 ساعت تنگه هرمز را برای تردد کشتی ها باز کند، و الّا به نیروگاه های برق ایران حمله خواهد کرد. مشخص است که نفس چنین درخواستی، علامت موثر بودن اقدام ایران در کنترل هوشمند تنگه هرمز و مدیریت کارآمد عبور کشتی های متعلق به دول متخاصم است.

رئیس‌جمهوری با تاکید بر اینکه تنگه هرمز برای کشتی‌های همه کشورها به جز متجاوزان به خاک ایران باز است، تصریح کرد: پاسخ پریشان گویی و تهدیدهای بی‌محابا را قاطعانه در میدان می‌دهیم.

جنگ ناشی از تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، از سطح درگیری نظامی عبور کرده و به یک بحران زنجیره‌ای جهانی تبدیل شده است؛ از خسارت 53 میلیارد دلاری صنعت هوانوردی تا شوک انرژی و انسداد تنگه هرمز که اقتصاد جهان را در معرض بی‌ثباتی عمیق قرار داده است.

عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس گفت ایران تنگه هرمز را رها نخواهد کرد و کنترل آن با ایران است؛ همچنین تولید موشک‌های نقطه‌زن از تأکیدات رهبر شهید انقلاب بوده است.

اسماعیل کوثری اعلام کرد کنترل تنگه هرمز در شرایط جدید تغییر کرده و بازگشت به وضعیت پیشین ممکن نیست؛ او بر خروج کامل نیروهای آمریکایی از منطقه تأکید کرد.

افزایش شدید قیمت نفت و افت 830 دلاری طلا در سه هفته، حدود 960 دلار از حاشیه سود استخراج هر اونس طلا را از بین برده است.

تهدید ترامپ به نابودی زیر ساختهای برق ایران اعتراف آشکار به جنایت جنگی و نشانه استیصال است. ایران سیاست راهبردی خود در تنگه هرمز را قطعا تغییر نمی دهد اما برای ترامپ، اسرائیل و متحدان منطقه ای ، شرایط اجتماعی و زیستی بسیار سخت و غیرقابل تصور در انتظار است.

تنگه‌ی هرمز صرفاً یک نقطه‌ی ژئوپلیتیکی نیست؛ بخشی از روایت ایرانی بودن است. جایی که گذشته و آینده به هم می‌رسند، و حس تعلق و مسئولیت، در کنار آگاهی تاریخی، ارزش این آبراه را از یک گذرگاه اقتصادی فراتر می‌برد و آن را به نمادی از کرامت، هویت و حضور پایدار مردم ایران در پهنه‌ی خلیج فارس تبدیل می‌کند.

در شرایطی که موازنه میدانی به‌طور محسوسی به نفع ایران تغییر یافته، تهران با تکیه بر صبر استراتژیک و طراحی از پیش‌تعیین‌شده، باید بر تحقق اصولی تمرکز کند که نه‌تنها توقف درگیری، بلکه تضمین کننده جلوگیری از تکرار آن باشد.

تهدید 48 ساعته دونالد ترامپ علیه زیرساخت‌های انرژی ایران، نه نشانه‌ای از اقتدار، بلکه بازتابی از بن‌بست راهبردی واشنگتن در برابر معادله‌ای است که تهران در تنگه هرمز طراحی کرده است؛ معادله‌ای که هر واکنش شتاب‌زده را به بحرانی عمیق‌تر تبدیل می‌کند.