تنگه_هرمز (551 خبر)

بدنبال اعلام خبر صدور مجوز از سوی ایران برای عبور شناورهای عراقی از تنگه هرمز برخی رسانه های آمریکایی با استناد به این خبر و جریان سازی جعلی تلاش کردند که بر رشد لجام گسیخته قیمت نفت تاثیر بگذارند .

تحولات اخیر در تنگه هرمز و بازار انرژی نشان می‌دهد فشارهای ژئوپلیتیکی علیه ایران به بازتعریف نظم جهانی منجر شده است. بازگشت هند به نفت ایران، چرخش اروپا و افزایش نقش روسیه نشانه افول راهبردهای آمریکا و شکل‌گیری معادلات جدید انرژی است.

شرکت سومو از مشتریان آسیایی خواست ظرف 24 ساعت برنامه بارگیری نفت را ارائه کنند؛ اقدامی که پس از تسهیل عبور نفتکش‌های حامل نفت عراق از تنگه هرمز انجام شده است.

دبیرکل گردان‌های حزب‌الله عراق هشدار داد اگر آمریکا برای باز کردن تنگه هرمز از زور استفاده کند، هیچ سکو یا تأسیسات نفت و گازی در منطقه سالم باقی نخواهد ماند.

وزارت خارجه مصر از تماس تلفنی وزیر خارجه این کشور با شماری از همتایانش در منطقه واز جمله عباس عراقچی وزیر خارجه ایران با هدف بررسی پیشنهادهای مربوط به کاهش تنش در منطقه خبر داد.

روزنامه نیویورک‌تایمز در مقاله‌ای گزارش داده است که «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا با وجود «برتری‌های تاکتیکی» ظاهری در برخی مقاطع جنگ، در عمل کنترل روند تحولات در جنگ با ایران را از دست داده است.

سفر جورجیا ملونی به عربستان، قطر و امارات تلاشی برای تامین انرژی است، اما در عمق خود بازتابی از بحران‌سازی ایالات متحده آمریکا، تغییر موازنه در تنگه هرمز و ضرورت پذیرش نقش ایران در نظم جدید منطقه‌ای است.

پس از گذشت بیش از یک ماه از تجاوز نظامی مشترک دولت‌های اسرائیل و ایالات متحده آمریکا به ایران به روشنی معلوم شده است که دولت آمریکا هیچ استراتژی مشخص و منسجمی برای این ماجراجویی نظامی نداشته و صرفا اسیر این تصور احتمالا القاشده از سوی دولت اسرائیل بوده که با نخستین ضربه کاری به سران نظام در همان روزهای اول، کار یکسره خواهد شد.

جان‌ کلام این نوشتار این است که اگر (و فقط اگر) سیاست آمریکا در تخریب تأسیسات یک امر محتوم باشد، نباید تصمیم‌گیر ایرانی را به هراس و سپس تسلیم وادارد. این معضل راه‌حل سیاسی-دیپلماتیک ندارد، بلکه راه‌حلی از جنس استراتژی کلان و بازی با کارت تنگه هرمز (اعمال قدرت نظامی نامتقارن بر هرمز) دارد.

در دنیای امروز، سیاست خارجی صرفاً مجموعه‌ای از اقدامات نیست، بلکه رقابتی بر سر روایت‌ها نیز هست. یادداشت ظریف، به‌عنوان متنی که در یک رسانه بین‌المللی منتشر شده، ناگزیر در این میدان روایی نیز معنا پیدا می‌کند. پرسش اینجاست که آیا این روایت، به تقویت موقعیت چانه‌زنی ایران کمک می‌کند یا می‌تواند به بازتولید برخی کلیشه‌های رایج در نگاه غربی بینجامد.