تنگه_هرمز (107 خبر)

انگلیس از شلیک یک پرتابه ناشناس به یک فروند کشتی کانتینری در نزدیکی سواحل امارات خبر داد.

پس از آغاز حمله آمریکا و اسرائیل به ایران در9 اسفند 1404، آلمان تلاش کرد خودرا بازیگری بی‌طرف نشان دهد.اما تقدیردونالدترامپ از برلین، این روایت رازیر سؤال برد.اکنون وبا آشکار شدن قدرت دفاعی و انسجام سیاسی ایران، مقامات آلمانی با ادبیاتی محتاطانه‌تر از ثبات ایران سخن می‌گویند؛ چرخشی که بیش ازهر چیز بازتاب اصلاح محاسبات این کشوردربرابرواقعیت‌های میدان است.

سخنگوی دولت در نشست خبری که در بیمارستان گاندی برگزار شد گفت: هدف حملات نه آزادی است نه دموکراسی، هدف آنان تجزیه ایران است. آنان ایران را تکه‌تکه می‌خواهند. هدف این حملات ایران و ایرانی است.

بررسی تحولات میدانی در 10 روز سپری شده از آغاز جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، نشان می دهد در سه فاز اصلی جنگ شامل  نظامی، فشار بر زیرساخت‌ها و جنگ فرسایشی، دشمن با چالش‌های جدی راهبردی برای تحقق اهداف مواجه خواهد بود.

با تشدید جنگ منطقه‌ای که آغازگر آن آمریکا و اسرائیل بوده اند، بازارهای انرژی به سرعت واکنش نشان دادند؛ قراردادهای آتی دیزل تا 17٪ جهش کرد و ریسک اختلال در تنگه هرمز به اوج رسید. گذرگاهی که 10٪ تجارت جهانی دیزل و 20٪ سوخت جت از آن عبور می‌کند، اکنون به اهرم تعیین‌کننده نتایج جنگ بدل شده است.

رأی 6 به 3 دیوان عالی آمریکا علیه تعرفه‌های ترامپ و سقوط محسوس محبوبیت او، کاخ سفید را در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای با بحران مشروعیت مواجه کرده است. در این شرایط، برجسته‌سازی تقابل با ایران بیش از آنکه راهبردی واقعی باشد، تلاشی پرهزینه برای گریز از بحران داخلی است.

افزایش بهای نفت به 71 دلار پس از رزمایش دریایی سپاه در تنگه هرمز، نشان داد هرگونه تهدید نظامی علیه ایران صرفاً یک سناریوی سیاسی نیست، بلکه می‌تواند به شوکی فراگیر در اقتصاد جهانی بدل شود؛ شوکی که طراحان جنگ بیش از همه از آن آسیب خواهند دید.

«دیوید هرست»، سردبیر وبگاه انگلیسی زبان «میدل ایست آی» با اشاره به دیدگاه‌های دکتر «احمد التویجری»، نویسنده و استاد دانشگاه عربستانی، به واشنگتن درباره ماجراجویی نظامی علیه ایران هشدار داد و به نقل از التویجری گفت: «ایران ونزوئلا نیست. ایران کارتهای زیادی برای بازی کردن دارد و این کارتها بسیار ویرانگر هستند.»

اظهارات اخیر رهبر معظم انقلاب درباره ضربه پذیر بودن قدرت‌های نظامی و امکان زمین‌گیر شدن ارتش‌های به‌ظاهر قدرتمند، نه یک موضع‌گیری احساسی، بلکه بیان فشرده یک محاسبه راهبردی است؛ محاسبه‌ای که منطق تهدید را به چالش می‌کشد و بازدارندگی فعال ایران را توضیح می‌دهد.

رزمایش «کنترل هوشمند تنگه هرمز» با محوریت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در منطقه راهبردی تنگه هرمز، صرفاً یک مانور نظامی نیست؛ بلکه نمایش پیوند قدرت بومی، امنیت منطقه‌ای و پشتیبانی عملی از دیپلماسی ایران در برابر راهبرد تهدیدمحور آمریکا است.