جنگ_خلیج_فارس (3 خبر)

درگیری‌های اخیر خلیج فارس صرفاً ادامه تنش نظامی ایران و آمریکا نیست؛ این تحولات آغاز رقابت بر سر نظم امنیتی پس از جنگ و آینده تنگه هرمز است. همزمان با مذاکرات 60 روزه، واشنگتن می‌کوشد موازنه ژئوپلیتیکی را تغییر دهد، اما ایران حفظ تنگه هرمز و آتش‌بس در لبنان را به خطوط قرمز امنیت ملی خود تبدیل کرده است.

گام نخستین جنگ امریکا و اسراییل علیه ایران از خرداد 1404 در فضای «ابهام دیپلماتیک» شکل گرفت. ایالات متحده همواره تلاش داشت تا ایران را در وضعیت «غافلگیری تاکتیکی» قرار دهد. قابلیت‌های فناورانه و شبکه‌های اطلاعاتی بازیگران مداخله‌گر نظم منطقه‌ای و نظام جهانی را می‌توان در زمره عواملی دانست که ایران با نشانه‌هایی از «شوک و بُهت» روبه‌رو شد.

دیک چنی، نماینده نسلی از سیاست‌ورزان بود که سیاست را از گفت‌وگو و اخلاق، به قلمرو محاسبه و مدیریت امنیتی انتقال دادند. در دوران او، قدرت دیگر نه در کاخ سفید که در اتاق‌های فکری پنتاگون و مجتمع‌های نظامی‌ـ‌صنعتی متمرکز شد. همین جهان‌بینی بود که باعث شد چنی به یکی از مدافعان سرسخت شرکت‌های نفتی و نظامی بدل شود و مرز میان دولت و شرکت را عملاً از میان ببرد.