حقوق_شهروندی (17 خبر)

طرح «نحوه برگزاری تجمعات» با هدف اجرای اصل 27 قانون اساسی، پس از اعتراضات اخیر و لزوم تمایز مطالبات مشروع از اخلال در نظم، در مجلس درحال بررسی است تا بیان انتقادات مردم درفضای قانونی و منظم ممکن شود.کلیات این طرح بدون هیچ مخالفی تصویب شد و مجلس مشغول بررسی جزئیات است . نورنیوز با حسینعلی حاجی دلیگانی، نماینده شاهین‌شهر و طراح اصلی این طرح گفت‌وگو کرده است.

مسعود پزشکیان در همایش برنامه‌ریزی، بودجه‌ریزی و پرداخت مبتنی بر عملکرد با تأکید بر ضرورت جلب رضایت مردم و ارباب‌رجوع، بی‌مسئولیتی و عدم پاسخگویی در نظام اداری را عامل نارضایتی اجتماعی دانست. رئیس‌جمهور گفت هدف اصلی مسئولان باید حل مشکلات مردم، پاسخگویی شفاف و ارائه خدمات با کیفیت باشد، زیرا رضایت مراجعه‌کنندگان معیار موفقیت دستگاه‌های اجرایی است.

سیره امام علی(ع) به ما می‌آموزد اعتراض حق مشروع مردم است، ابزار اصلاح و بازخورد اجتماعی محسوب می‌شود و حکمرانی مطلوب، حکمرانی‌ای است که اعتراض را مدیریت، هدایت و بهره‌برداری راهبردی می‌کند، نه آنکه سرکوب یا نادیده بگیرد. این بینش، پایه‌ای برای حکمرانی هوشمندانه و مقاوم در برابر بحران‌های اجتماعی و اقتصادی است.

قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، برخلاف بسیاری از نظام‌های سیاسی، حق اعتراض و برگزاری تجمعات مسالمت‌آمیز را به‌صراحت به رسمیت شناخته است. اصل 27 قانون اساسی تصریح می‌کند: «تشکیل اجتماعات و راهپیمایی‌ها، بدون حمل سلاح، به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است.»

مصاحبه اخیر یکی از مجرمان شناخته‌شده و با سابقه از درون زندان با شبکه فرانسه زبان و تکرار بسیاری از عناوین مجرمانه‌ای که پیش از این نیز به مشابه همان‌ها محکوم شده، بار دیگر این سؤال را در افکار عمومی زنده کرد که وضعیت کیفر و مجازات مجرمان تا چه حد در کشورمان کارآمد و تا چه حد منصفانه و مبتنی بر عدالت است؟

گزارش‌هایی که ازدستور به برخی تالارها و هتل‌ها برای پرهیز از برگزاری مراسم شادی درروز میلاد امام علی(ع) منتشر شده،دقیقاً مصداق همان چیزی است که نرجس سلیمانی،دیروز در صحن شورای شهر از آن با تعبیر «کج‌سلیقگی» یاد کرده است؛کج‌سلیقگی‌ای که اگربه‌موقع اصلاح نشود،می‌تواندبه نارضایتی اجتماعی،خدشه به حقوق شهروندی و حتی تضعیف سرمایه نمادین خودِ شهید سلیمانی منجر شود.

در تقویم ما، چهاردهم آبان، روز فرهنگ عمومی نامگذاری شده است. این نام، با این کلیّت و بدون هیچ پیشوند و پسوند، واجد مفهومی عملیاتی و موجب درکی واحد نیست؛ به هر حال لابد مقصد و مقصودی پشت آن بوده‌است، که اجمالاً فرهنگ را بزرگ انگاشته است.