هویت_ایرانی (11 خبر)

رسانه، اگر تنها با «ارزش مجاورت» خبر را وزن کند، شاید طبیعی باشد که حادثه‌ای در همسایگی مخاطب را مهم‌تر از رویدادی در دوردست بداند. این قاعده، یکی از اصول کلاسیک روزنامه‌نگاری است. اما آن جا که پای «ملت» در میان است، این قاعده به تنهایی کفایت نمی‌کند.

تحولات خانواده در ایران را نمی‌توان صرفاً به‌عنوان نشانه‌ای از فروپاشی یا بحران تفسیر کرد؛ بلکه باید آن را در چارچوب یک «گذار اجتماعی پیچیده» دید. خانواده هنوز در ایران زنده، فعال و اثرگذار است، اما در حال عبور از یک مرحله تاریخی به مرحله‌ای دیگر است؛ مرحله‌ای که در آن، فشارهای اقتصادی، تغییرات فرهنگی و تحولات سبک زندگی، هم‌زمان بر این نهاد اثر می‌گذارند.

انتشار کتاب «بر لبه تنهایی» نوشته دکتر ولی نصر، فرصتی فراهم می‌کند تا بار دیگر درباره نسبت ایران با نظام جهانی و روایت‌های مسلط از امنیت ملی کشور تأمل کنیم. این کتاب از آن لحاظ درخور توجه است که تلاش می‌کند تصویری کلان از چرایی وضعیت ایران در محیط امنیتی و ژئوپلیتیکی ارائه دهد.

تجربه تاریخ به ما می‌آموزد که ارزش واقعی هر بحران بزرگ، در کیفیت درس‌هایی است که از آن آموخته می‌شود. امروز مساله اصلی این است که تجربه سنگین سال‌های اخیر، آیا می‌تواند به فرصتی برای بازاندیشی و بهبود در برخی رویکردها و نوسازی در شیوه‌های حکمرانی تبدیل شود یا آنکه به عنوان یک مقطع دشوار در حافظه جمعی باقی خواهد ماند؟

در تحولات شتابناک جهان معاصر یکی از خطاهای بزرگ در فهم مناسبات قدرت، تقلیل «قدرت ملی» به ظرفیت‌های صرفاً اقتصادی، نظامی یا فناورانه است. تجربه تاریخی تمدن‌ها آشکارا نشان می‌دهد که قدرتِ فاقدِ عمق فرهنگی و پشتوانه تمدنی، هرچند در کوتاه‌مدت توان تولید سلطه را داشته باشد، در بلندمدت دچار فرسایش معنایی، بحران هویت و فروپاشی درونی خواهد شد.

در تحلیل وضعیت امروز جامعه ایران، یکی از مفاهیمی که بار دیگر مورد توجه قرار گرفته، مفهوم ناسیونالیسم یا ملی‌گرایی است. با این حال برداشت‌هایی که از این مفهوم ارائه می‌شود اغلب با تصورات کلیشه‌ای همراه است.

وزیر فرهنگ در پیامی به مناسبت روز بزرگداشت سعدی تأکید کرد: گرامیداشت سعدی یادآور بنیان‌های مهرورزی، خرد، گفت‌وگو و انسان‌دوستی در فرهنگ ایرانی–اسلامی است.

اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت خارجه، در واکنش به تخریب منزل مرحوم عباس کیارستمی در جریان حملات اخیر، این اقدام را حمله‌ای هدفمند علیه هویت و فرهنگ ایران دانست. او تاکید کرد که اقتدار ایران برآمده از فرهنگ غنی آن است که همچون سیمرغ، از دل حوادث سربلند بیرون آمده و نامیراست.

رئیس سازمان ثبت احوال کشور با اشاره به چالش‌های هویتی در استان‌های مرزی، از ثبت‌نشدن مرگ‌ها و فروش شناسنامه افراد فوت‌شده به اتباع خارجی به عنوان تهدیدی برای هویت ایرانی یاد کرد و تأکید کرد برنامه‌ای جامع برای احراز دقیق هویت افراد بدون شناسنامه در حال اجراست.

شاید مهم‌ترین میراث بهرام بیضایی، یادآوری این حقیقت باشد که هویت، امری پویا و زنده است؛ چیزی که باید مدام بازخوانی و بازسازی شود. او با هنر خود، پلی میان گذشته و حال ساخت. در جهانی که شتاب، فراموشی را به فضیلت بدل کرده، بیضایی ایستاد و به ما آموخت که بدون تاریخ و هویت تاریخی، آینده‌ای در کار نیست.