سرمایه_اجتماعی (50 خبر)

معاون اجرایی رئیس‌جمهور در پیام تبریک به مناسبت انتصاب دوباره محسنی اژه‌ای، قوه قضائیه را ضامن صیانت از حقوق شهروندی خواند و ابراز امیدواری کرد تداوم مدیریت وی به تقویت رویکردهای تحولی و اعتماد عمومی منجر شود.

مراسم وداع با آقای شهید و دختر و عروس و داماد و نوه ایشان در مصلای امام خمینی(ره) تهران از ساعت ها پیش از شروع رسمی و باز شدن درهای مصلی، با حضور گسترده و باشکوه مردم، از پیر و جوان، از شهر و روستاهای دور و نزدیک در روز شنبه 13 تیر آغاز شد.

نام برخی از پدران انقلاب و قانون اساسی به‌ تدریج در حافظه عمومی کمرنگ‌تر می‌شود. امروز کمتر برنامه‌ای در رسانه‌های بزرگ درباره زندگی، روش فکری و شیوه عمل شخصیت‌هایی چون شهید آیت‌الله دکتر بهشتی می‌بینیم.

وقتی از بازسازی پس از جنگ سخن می‌گوییم، معمولاً ذهن‌ها به سمت بازسازی شهرها، جاده‌ها، نیروگاه‌ها، کارخانه‌ها و زیرساخت‌های آسیب‌دیده می‌رود. اما تجربه کشورهای مختلف نشان می‌دهد که مهم‌ترین مسأله در دوران پساجنگ، نه ساختمان‌هایی است که ویران شده‌اند، بلکه جامعه‌ای است که دچار آسیب شده است.

معاون اجرایی رئیس‌جمهور از تدوین مدل جدید ارزیابی عملکرد استانداران تا پایان تیرماه خبر داد و تأکید کرد این نظام ارزیابی با تکیه بر برنامه‌های دولت چهاردهم، شرایط اختصاصی استان‌ها، سرمایه اجتماعی، شاخص‌های فرهنگی و کیفیت حکمرانی را نیز در بر خواهد گرفت.

رئیس مجلس در پیام تبریک هفته قوه قضاییه اعلام کرد دستگاه قضا در دوره تحول و تعالی توانسته در جهت تقویت اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی کشور اقدامات مؤثری انجام دهد.

جامعه‌ای که مردم در آن به نهاد قضایی اعتماد دارند، اختلافات خود را به جای خیابان، به محکمه می‌برند؛قانون راجایگزین انتقام می‌کنند؛ وآینده را بر پایه امید به عدالت می‌سازند.این همان سرمایه‌ای است که هر نظام سیاسی برای عبور از بحران‌ها بیش از هر چیز دیگری به آن نیاز دارد؛ سرمایه‌ای که تنها با یک قوه قضائیه سالم، مستقل، قانون‌مدار، چابک و پاسخگو به دست می‌آید.

آیه 7 سوره مبارکه «بقره» که می‌فرماید «خَتَمَ ‌الله عَلَى قُلُوبِهِمْ وَ عَلَى سَمْعِهِمْ وَ عَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ و َلَهُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ» گاهی در سیاست هم رخ می‌دهد، برای آنان که پیش از شنیدن سخن، روایت خود را آماده کرده‌اند.

در «جنگ» عنصر «خیابان» را نمی‌توان نادیده گرفت. در نظر دارم در سلسله‌ یادداشت‌هایی، موضوع «جامعه و جنگ» را به بحث بگذارم. یکی از مهم‌ترین سرفصل‌های این بحث، نسبت «خیابان و جنگ» است؛ پدیده‌ای قابل تامل که ابعاد اجتماعی و سیاسی متعددی دارد. «خیابان و جنگ» صرفا یک پدیده موقت یا لحظه‌ای گذرا نیست.

پس از هر جنگی، یک وسوسه سیاسی شکل می‌گیرد که پیروزی‌ها را به نام خود ثبت کنیم و هزینه‌ها را به گردن دیگری بیندازیم. امروز نیز نشانه‌هایی از همین رویکرد دیده می‌شود. در حالی که کشور برای عبور از شرایط دشوار اقتصادی به انسجام و عقلانیت نیاز دارد، برخی می‌کوشند تمام مشکلات را متوجه دولت پزشکیان کنند.