اعتماد_عمومی (15 خبر)

آنچه در ظاهر، حمله به مراکز ایست و بازرسی میدانی تلقی می‌شود، در عمق خود تلاشی است برای آسیب‌زدن به اعتماد عمومی نسبت به سازوکار امنیت پایدار ایران. اما واقعیت‌های میدانی و ساختاری نشان می‌دهد این محاسبه دقیقاً بر مبنای سوءبرداشت از ماهیت امنیت در ایران بنا شده است.

بر اساس نظرسنجی جدید AP-NORC، اکثر بزرگسالان آمریکایی و حتی برخی جمهوری‌خواهان جوان به توانایی ترامپ در تصمیم‌گیری درست درباره نیروی نظامی خارجی و درگیری‌ها تردید جدی دارند.

عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی ایران تاکید کرد که ایران در مواجهه با تهدیدات خارجی و تحریم‌های غرب، تنها با تقویت اتحاد داخلی، شفافیت حکمرانی و ارتقای عدالت اجتماعی می‌تواند آرامش و ثبات را به جامعه بازگرداند.

انتخابات شوراهای شهر پیش‌رو می‌تواند به نوعی آزمون برای اراده اصلاح در حکمرانی تبدیل شود. اگر در این انتخابات فضای رقابت گسترده‌تر شود و چهره‌های مختلف امکان حضور پیدا کنند، این پیام به جامعه منتقل خواهد شد که حاکمیت در حال بازنگری در برخی رویه‌هاست و به دنبال تقویت رابطه با مردم است. چنین پیامی در شرایط کنونی کشور اهمیت زیادی دارد.

در مواجهه با بحران‌های اجتماعی، آنچه بیش از هر چیز می‌تواند جامعه را از فروغلتیدن در چرخه کینه و شکاف نجات دهد، نه برخوردهای سختگیرانه، بلکه تقویت همدلی، گفت‌وگو و به ‌رسمیت شناختن احساسات عمومی است. هر جامعه‌ای در مقاطعی با بحران‌هایی روبه‌رو می‌شود که فراتر از یک حادثه یا رخداد مقطعی، به «اندوه جمعی» تبدیل می‌شوند.

در ادبیات حکمرانی مدرن، «مدیریت پسابحران» امری تشریفاتی و تزئینی نیست، بلکه مستقیماً با اعتماد عمومی، سرمایه اجتماعی و ثبات ملی گره خورده است. سخنان مسعود پزشکیان در هیئت دولت، نشانه تلاشی آگاهانه برای بازتعریف نحوه مواجهه حاکمیت با پیامدهای اجتماعی یک بحران است.

ایجاد ساز وکاری برای ثبت شکایات و مستندات مردم آسیب دیده در اغتشاشات دی ماه و تشکیل کمیته حقیقت یاب داخلی مکانیسمی ارزشمند برای استیفای حقوق مردم است. من بر این پیشنهاد مصر و مصمم هستم و آن را از چند منظر و منظور مفید می دانم. آنچه مدعی آن هستم حاصل تجربه عملی و زیسته در کمیته‌ی ویژه بررسی نا آرامی های1401است.

حادثه‌ای که در دی ماه 1404 اتفاق افتاد بسیاردردناک و ناراحت‌کننده بود.تحلیل جامع علل خارجی و داخلی رویداداخیر و مسئولیت دولت و حاکمیت دراین زمینه، نیازمندبررسی دقیق ابعاد مختلف این حادثه است.سخنان آقای پزشکیان،رئیس‌جمهوری اسلامی ایران که در آن به مسئولیت حاکمیت دربرابرآسیب‌دیدگان وضرورت شنیدن صدای مردم اشاره کرده‌اند،می‌تواند نقطه شروعی برای این تحلیل باشد.

صدوربیانیه‌های دلجویانه،اعلام مسئولیت‌پذیری و پذیرش احتمال خطا،نه‌تنهاازاقتدارنهادهای حاکمیتی نمی‌کاهد،بلکه آن رابازتعریف وتقویت می‌کند.اقتدار دردنیای امروز، بیش از آنکه به سکوت وانکار متکی باشد،برشفافیت،پاسخ‌گویی وتوان اقناع افکار عمومی استوار است.حاکمیتی که بتواندمردم رامتقاعدکندبه‌دنبال حقیقت، عدالت و اصلاح است،در مواجهه با بحران‌ها دست بالاراخواهدداشت.

بحث درباره بحران اقتصادی ایران معمولابا تورم،نرخ ارز،کسری بودجه یاناکارآمدی سیاست‌های حمایتی آغازمی‌شود؛ امااینهاصرفا«نشانه»‌هستند،نه «علت».آنچه درپسِ این نشانه‌هاقراردارد،ساختاری است که«نظم دسترسی محدود» نامیده می‌شود؛ نظمی که درآن دسترسی به منابع، فرصت‌ها و رانت‌ها محدودبه گروه‌های خاص است وهمین محدودیت، فساد رااز پدیده‌ای فردی به امری فراتر تبدیل می کنند.