انسجام_ملی (69 خبر)

حوادث تلخ و بسیار پرهزینه دی ماه 1404 درسی بزرگ و مبنایی برای اصلاحات ضروری در روند حکمرانی است که اکنون در اختیار تصمیم‌سازان و مسوولان قرار دارد.‌ای کاش به اینجا نمی‌رسیدیم و هشدارهایی که سال‌ها داده شد، در آمارها و اطلاعات وقایع دی ماه ثابت نمی‌شد؛ هشدارهایی که پیش از این در قالب پژوهش‌های متعدد درباره سرمایه اجتماعی و نسل جوان در ابعاد مختلف انجام شد.

در اوضاع و احوال پیچیده کشور و تهدیدهای مختلفی که از سوی عوامل متفاوت داخلی و خارجی بر ساحت‌های مختلف کشور وارد است، می‌بینیم که برخی افرادِ دست به میکروفون، کلماتی بر زبان می‌آورند که علاوه بر اینکه موجبات استهزای خود و سازمان مربوطه‌شان را فراهم می‌کنند، کلام‌شان نوعا به‌عنوان پاس گل به حریف می‌تواند تلقی شود.

فراموشی بزرگ‌ترین لطف خداست، یک موهبت الهی که بدون آن معلوم نبود چقدر دوام می‌آوردیم. ما حتی طاقت به‌خاطر سپردن شماره‌تلفن‌هایی را که می‌شنویم یا حتی حفظ می‌کنیم هم نداریم. آدرس‌ها، چهره‌ها و حتی صداها، مثل داده‌های مهاجمی هستند که به ما حمله می‌کنند و اگر نتوانیم آن‌ها را پالایش و پاک‌سازی کنیم خیلی‌زود توی اطلاعات به‌دردنخور غرق می‌شویم.

فرمانده قرارگاه مشترک پدافند هوایی کشور، اتفاقات اخیر را ادامه جنگ 12 روزه دانست و تاکید کرد که دشمنان با استفاده از جنگ ترکیبی و ظرفیت‌های مختلف، به دنبال ضربه‌زدن به انسجام ملی ایران بودند، اما وحدت مردم تمام نقشه‌های آنان را نقش بر آب کرد.

معاون اجرایی رئیس‌جمهوری گفت: در صورت هرگونه تهدیدی از سوی دشمن پاسخ ما با کمال قدرت نظامی و همزمان با حفظ انسجام ملی خواهد بود.

رهبر انقلاب بار دیگر بر لزوم حفظ انسجام ملی مانند ایام دفاع ملی 12 روزه تأکید کرده‌اند، این راهبرد در سه سطح قابل‌تحلیل است؛ انسجام بین مردم، انسجام بین مردم و مسئولان و انسجام میان مسئولان با یکدیگر.

علی لاریجانی از زعمای سیاسی خواست به فکر «موقعیت حساس کنونی» باشند. محمدباقر قالیباف هم قبلاً چنین گفته بود. چرا این اصطلاح که پرکاربردترین اصطلاح خطیبان در نیم قرن گذشته بوده است، اکنون جدی‌تر به‌نظر می‌رسد.

در فضای پس از جنگ 12 روزه که دشمن می‌کوشد با تحمیل وضعیت «نه جنگ، نه صلح» کشور را در تعلیق نگه دارد، نامه علی لاریجانی به مدیران رسانه‌ها هشداری جدی است. او بر دو محور پیروزی ایران در آن جنگ ــ قدرت دفاعی و انسجام اجتماعی ــ تأکید دارد و رسانه‌ها را به صف‌آرایی در برابر دوقطبی‌سازی فرا می‌خواند.

در فضایی که نه سیاست روشنی وجود دارد و نه مشخص است که قدرت هر نهاد چیست و تا کجاست، چگونه می‌توان امر به تحکیم انسجام ملی و پرهیز از دوقطبی‌سازی کرد؟ وقتی اغلب سیاست‌ها مبهم و دستگاه‌ها در تعلیق و بلاتکلیفی‌اند، طبیعی است که هر کس از ظن خود انسجام ملی و پرهیز از دوقطبی‌سازی را تعریف کند!