تاریخ_ایران (12 خبر)

سفارت جمهوری اسلامی ایران در وین با اشاره به فراز و نشیب‌های تاریخی ایران، اعلام کرد: کشورهایی که عدالت جهانی را به چالش می‌کشند در حافظه تاریخ محکوم خواهند شد و ایران همچنان پایدار خواهد ماند.

یک کارشناس میراث‌فرهنگی اعلام کرد پرونده «قلعه الموت و استحکامات دفاعی وابسته» با برخورداری از چهار معیار ثبت جهانی یونسکو، از ظرفیت بالایی برای قرار گرفتن در فهرست میراث جهانی برخوردار است.

در فروردین سال 1340، وقتی تهران و بازارهای بزرگ آن برای بدرقه یک مرجع تقلید بسته شد، جهان شاهد یکی از ماندگارترین و پرجمعیت‌ترین مراسم‌های مذهبی تاریخ ایران بود؛ مراسمی که عظمت نفوذ اجتماعی آیت‌الله بروجردی را به رخ همگان کشید.

نام برخی از پدران انقلاب و قانون اساسی به‌ تدریج در حافظه عمومی کمرنگ‌تر می‌شود. امروز کمتر برنامه‌ای در رسانه‌های بزرگ درباره زندگی، روش فکری و شیوه عمل شخصیت‌هایی چون شهید آیت‌الله دکتر بهشتی می‌بینیم.

در تحولات شتابناک جهان معاصر یکی از خطاهای بزرگ در فهم مناسبات قدرت، تقلیل «قدرت ملی» به ظرفیت‌های صرفاً اقتصادی، نظامی یا فناورانه است. تجربه تاریخی تمدن‌ها آشکارا نشان می‌دهد که قدرتِ فاقدِ عمق فرهنگی و پشتوانه تمدنی، هرچند در کوتاه‌مدت توان تولید سلطه را داشته باشد، در بلندمدت دچار فرسایش معنایی، بحران هویت و فروپاشی درونی خواهد شد.

در تحلیل وضعیت امروز جامعه ایران، یکی از مفاهیمی که بار دیگر مورد توجه قرار گرفته، مفهوم ناسیونالیسم یا ملی‌گرایی است. با این حال برداشت‌هایی که از این مفهوم ارائه می‌شود اغلب با تصورات کلیشه‌ای همراه است.

احمد مسجدجامعی در آیین گرامی‌داشت روز اسناد ملی و میراث مکتوب گفت اسناد تاریخی می‌توانند تصویر روشنی از یک تمدن درخشان ارائه دهند و نظام‌های شهری و فرهنگی گذشته را آشکار کنند.

منفعت و حق دو مفهوم کاملا متفاوتند؛ هرچند در مواردی همپوشانی‌های مهمی هم دارند و شاید مهم‌تر اینکه وقتی سخن از منافع ملی است، موضوع بسیار پیچیده‌تر هم می‌شود. برای روشن شدن موضوع باید تاکید کرد که مفهوم حق برای عینیت یافتن، مستلزم نظام حقوقی دارای ضمانت اجراست و گرنه مفهومی ‌توخالی و معلق در هوا خواهد بود. اما مفهوم منافع ملی از جنس و جایگاه متفاوتی است.

نبرد خونین ما وارد سومین هفته سرنوشت‌سازش شده است. دشمنان ایران با محاسبات دقیق و مدل‌های استراتژیک خود پیش‌بینی می‌کردند که کشور تحت فشار همزمان تحریم ویرانگر، حمله خارجی و شهادت رهبری، به سرعت از درون متلاشی شود و به «تسلیم» یا «انفجار اجتماعی» برسد.