روابط_بین‌الملل (72 خبر)

یکی از چالش‌های اصلی در مسیر دستیابی به هرگونه توافق پایدار میان ایران و آمریکا، تضاد میان خطوط قرمز راهبردی دو طرف است. طی سال‌های اخیر، واشنگتن همواره تلاش کرده است توان موشکی، قابلیت‌های نظامی و نفوذ منطقه‌ای ایران را به بخشی از دستور کار مذاکرات تبدیل کند.

چین از سال‌های دهه 1970 راهبرد «ظهور آرام» را در دستور کار قرار داد. چنین نگرشی را می‌توان به منزله جلوه‌هایی از «شیفت پارادایمیک» رهبران سیاسی چین در حوزه اقتصاد جهانی دانست.

اسحاق‌دار، وزیر امور خارجه پاکستان، ضمن قدردانی از مشارکت سازنده رهبران ایران و تعهد دولت جدید آمریکا به گفت‌وگو، دستیابی به نتیجه دیپلماتیک را برای صلح و ثبات منطقه‌ای حیاتی خواند.

فردریش مرتس، با ارائه طرحی جدید به رهبران اتحادیه اروپا پیشنهاد داد اوکراین پیش از عضویت کامل، به عنوان «عضو وابسته» به این اتحادیه بپیوندد؛ طرحی که به گفته او می‌تواند بن‌بست دو ساله در روند الحاق کی‌یف را بشکند.

نماینده ویژه رئیس‌جمهور روسیه در امور سرمایه‌گذاری اعلام کرد استیو ویتکاف، فرستاده ویژه آمریکا، به‌زودی به مسکو سفر کرده و با ولادیمیر پوتین و دیگر مقام‌های روسیه دیدار می‌کند؛ سفری که در ادامه رایزنی‌ها درباره بحران اوکراین انجام می‌شود.

معنای انتصاب قالیباف به عنوان نماینده ویژه ایران در امور چین روشن است: جهان آینده، کمتر غرب‌محور و بیشتر آسیامحور خواهد بود. رشد اقتصادی، فناوری، انرژی، کریدورها و حتی بخشی از معادلات امنیتی جهان به سمت آسیا در حال حرکت است و چین مرکز ثقل این جابه‌جایی تاریخی است. بنابراین تهران تلاش می‌کند خود را در نظم در حال ظهور آسیایی، زودتر و عمیق‌تر تعریف کند.

دیدار ترامپ، رئیس جمهور آمریکا از پکن در روزهای 14 و 15 مه (24 و 25 اردیبهشت)، با هیجان‌های رسانه‌ای و روایت سازی‌های گوناگونی روبرو بود.

رئیس‌جمهور آمریکا اواخر هفته گذشته به چین سفر کرد تا چند چالش بزرگ کشورش را با پکن که اکنون نه تنها در حوزه اقتصاد، بلکه در همه حوزه‌ها رقیب جدی او شده‌، حل و فصل کند. بسیاری سفر ترامپ به چین را یکی از پر هزینه‌ترین سفرهای رؤسای جمهور می‌دانند که تشریفات کم‌سابقه آن باعث برداشت‌های متفاوتی در افکار عمومی جهان شده است.

سفر دونالد ترامپ به چین و دیدارهای او با شی‌جین‌پینگ در مجموع تلاشی از سوی آمریکا و چین برای کنترل تنش‌های میان دو طرف و تسهیل مسیر آینده برای همکاری‌های واشنگتن و پکن بوده است.

سفر رئیس جمهور آمریکا به چین گرچه با سر و صدای بسیاری انجام شد؛ اما اگر آقای ترامپ می‌دانست که در این سفر آنچه مدنظر او است حاصل نخواهد شد شاید با نگاه دیگری به این سفر می‌رفت. با برآورد دقیقی که وزارت خارجه آمریکا از نتایج سفر او در عرصه‌های مختلف سیاسی، اقتصادی و رسانه‌ای کرده بودند باز هم سفر او را به تعویق می‌انداختند.