حاکمیت_قانون (3 خبر)

قانون مغزی دارد و پوسته‌ای. پوسته قانون، الفاظ هستند که اگر قرار باشد بدون توجه به مغز و محتوای آن دیده و خوانده شوند، هرکس می‌تواند آن را بدون هر حساب‌و‌کتابی، آن‌گونه بخواند که به سود اوست. کسانی که از قدرت بیشتری برخوردارند، بالطبع‌ در خواندن پوسته قانون به نفع خود دست بالاتر را دارند‌ یا اصلا قانون را کنار می‌گذارند.

تا هنگامی که این ساختار، دوستان تندرویی ازجمله برخی از نمایندگان 3درصدی و حامیان آنان را دارد، بی‌نیاز از دشمن است. می‌پرسید، چرا؟ این روزها آنان اتهامات عجیب و غریبی را علیه افراد حقیقی و حقوقی گوناگونی می‌زنند. اتهاماتی که هر یک از آنها به قول خودشان مستلزم چندین‌بار اعدام است!

میرزای نائینی را می‌توان «پدر فقه قانون در ایران» نامید؛ فقیهی که نشان داد فقه نیز می‌تواند زبان آزادی داشته باشد. کتاب تنبیه‌الامة و تنزیه‌الملة، سندی است از تلاشی دشوار برای ساختن پیوندی میان وحی و عقل، شریعت و قانون، دین و آزادی. تلاشی که داوود فیرحی آن را «در آستانه تجدد» خواند و ما امروز هنوز در همان آستانه‌ایم؛ میان ایمان و عقل، میان گذشته و آینده.