جنگ_روانی (30 خبر)

«روان‌سیاسی» (به سیاق روان‌شناسی) در جنگ را جدی بگیریم و به پیامدهای مخرب آن برای توده ایرانی بپردازیم. مردم ما در معرض بزرگ‌ترین حملات روانی هستند و از هر سو تیر فتنه بر آنان می‌بارد. اگر نگران بمباران‌ها و زیرساخت‌ها و جان عزیزان خود هستیم، باید به بمباران روانی مردمان که از سوی دوست و دشمن در جریان است، حساس باشیم و سعی در دفاع از روان مردم خود کنیم.

سرلشکر محسن رضایی با اشاره به بیانات رهبر انقلاب، تأکید کرد دشمنان با جنگ روانی و ایجاد تردید در جامعه به دنبال تضعیف وحدت ملی بودند اما ناکام ماندند.

ایتامار بن گویر وزیر امنیت داخلی رژیم صهیونیستی با طرح ادعاهایی علیه ایران، مدعی شد مقابله با آنچه «محور شرارت» خواند همچنان ادامه دارد.

خطای محاسباتی بیشتر از روان آدمی برمی‌خیزد تا از مغز او. این خطا‌ می‌تواند از هراس (ترس بسیار) یا از تهور (بی‌باکی بسیار) باشد. به قول ملا احمد نراقی دو صفت خبیثه است؛ یکی «تهور» و دیگر «جُبن». این را که نقطه تعادل در تصمیم‌گیری جنگی کجاست و چگونه دچار بیش‌برآورد یا کم‌برآورد از خطر شده‌ایم، ‌معمولا (و متأسفانه) پس از واقعه می‌توان سنجید.

پیام اخیر دونالد ترامپ، برخلاف تهدیدهای پیشین، این بار نه بر برنامه هسته‌ای ایران، بلکه بر امنیت شخص رئیس‌جمهور آمریکا متمرکز بود. هم‌زمانی این تغییر لحن با تشییع میلیونی رهبر شهید در ایران و عراق، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا محاسبات واشنگتن درباره پیامدهای تقابل با ایران وارد مرحله‌ای تازه شده است؟

دشمن خبیث حال که درمصاف با فرزندان دلاور شما در نیروهای مسلح شکست خورده و به‌خصوص به‌خاطر مواجهه با ضربه قاطع‌، چه درنبرد نظامی و چه درمیدان و خیابان‌،تحقیری پرمعنا و عمیق را تجربه می‌کندکه در اثر آن واگرایی ملموس کشورها از او راسبب شده‌،کید خودرا در جنگ ترکیبی بردو نقطه متمرکز ساخته است؛یکی «تاب‌آوری مردم»‌،دیگری ایجاد «خطا در دستگاه محاسباتی مسئولان کشور».

یک منبع آگاه ادعای اصابت پهپاد ایرانی به فرودگاه کویت را رد کرد و آن را «صحنه‌سازی و عملیات پرچم دروغین» خواند.

سخنگوی وزارت امور خارجه با انتقاد از مواضع مقام‌های آمریکایی درباره تنگه هرمز، ادعای «حفظ ثبات بازار انرژی جهانی» را بهانه‌ای تازه برای توجیه جنگ علیه ایران توصیف کرد.

اخیراً روزنامه نیویورک‌تایمز در گزارشی فاش کرد که پیش از جنگ 40 روزه تیم بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم‌صهیونیستی، ایران را چنان ضعیف می‌پنداشتند که گمان می‌کردند در یک جنگ احتمالی توان کنترل تنگه هرمز را ندارد.

جنگ پدیده‌ای کلان و فراگیر است، به ویژه جنگی که به عنوان تمام‌عیار توصیف شود. این جنگ برای ایالات متحده «جنگ محدود» محسوب می‌شود ولی برای ایران تمام‌عیار است. این جنگ گذشته و حال و آینده ما همچنین جغرافیا و همه مردم را به نحوی مستقیم یا غیرمستقیم درگیر می‌کند.