امنیت_خلیج_فارس (8 خبر)

افول محبوبیت بنیامین نتانیاهو، عدم پیشرفت مذاکرات ایران وآمریکا مطابق نظر ترامپ،افزایش تنش‌ها درتنگه هرمز ودیدار قریب‌الوقوع نتانیاهو با ترامپ، این پرسش را به مهم‌ترین دغدغه افکار عمومی منطقه تبدیل کرده است؛ آیا واشنگتن وتل‌آویو بار دیگر برای آغاز یک رویارویی نظامی جدید علیه ایران به نقطه همگرایی رسیده‌اند یادیپلماسی همچنان شانس مهار بحران راحفظ کرده است؟

امضای یادداشت تفاهم پایان جنگ میان ایران و آمریکا در بورگن‌اشتوک، اگرچه می‌تواند به درگیری‌ها پایان دهد، اما تضمینی برای صلح پایدار نیست. اکنون پرسش اصلی این است که کشورهای منطقه، قدرت‌های جهانی و نهادهای بین‌المللی تا چه اندازه برای جلوگیری از بازگشت بحران مسئولیت خواهند پذیرفت.

وزارت دفاع بحرین از وقوع انفجار و حمله سه موشک و چند پهپاد به خاک این کشور خبر داد؛ جزئیات بیشتر درباره خسارات یا منشأ حمله هنوز منتشر نشده است.

سند غیررسمی «تفاهم اسلام‌آباد» و ابعاد توافق احتمالی ایران و آمریکا برای پایان تنش‌های دریایی منتشر شد. در این طرح، در قبال رفع محاصره دریایی ایران، تردد تجاری با مدیریت عمان به حالت عادی بازمی‌گردد. نهایی‌سازی این توافق 60 روزه، کاملاً مشروط به «راستی‌آزمایی ملموس» اقدامات طرفین و تایید شورای امنیت است.

اجلاس مشورتی اخیر سران شورای همکاری خلیج فارس در جده با این سئوال راهبردی مواجه بود که آیا کشورهای عربی اکنون به بازنگری در راهبردهای امنیتی خود رسیده‌اند یا همچنان می‌پندارند نزدیکی و اعتماد به قدرت‌های فرامنطقه‌ای، ضامن امنیت آنان است؟

رزمایش «کنترل هوشمند تنگه هرمز» با محوریت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در منطقه راهبردی تنگه هرمز، صرفاً یک مانور نظامی نیست؛ بلکه نمایش پیوند قدرت بومی، امنیت منطقه‌ای و پشتیبانی عملی از دیپلماسی ایران در برابر راهبرد تهدیدمحور آمریکا است.

سفر بن‌سلمان به واشنگتن و توافق‌های گسترده با دولت آمریکا، از جنگنده‌های F-35 تا همکاری هسته‌ای و دفاعی، نشانه شکل‌گیری معماری تازه‌ای در امنیت منطقه است؛ معماری‌ای که وابستگی‌های طولانی‌مدت ایجاد می‌کند و پیامدهای مستقیم برای موازنه قدرت در خلیج فارس دارد.

روابط ایران و کشورهای عربی در طول تاریخ به‌ویژه پس از انقلاب همواره بر اساس الگوهای متنوعی از تعامل شکل گرفته است. این روابط در منطقه شمال و جنوب خلیج فارس ترکیبی از همکاری، رقابت و حتی ستیز را نشان می‌دهد؛ گاهی رقابت و همکاری به‌طور همزمان حضور داشته و گاهی همکاری در بستر رقابت توسعه یافته است.