قطعنامه _2231 (24 خبر)

نشست فصلی شورای حکام آژانس بین‌المللی انرژی اتمی امروز در شرایطی آغاز شد که با پایان دوره قطعنامه 2231، موضوع ایران از دستورکار برجامی خارج شده و تنها در چارچوب پادمان بررسی می‌شود. با وجود این، آمریکا و سه کشور اروپایی با پیگیری رویکردهای تقابلی در تلاش‌اند پیش‌نویس قطعنامه‌ای علیه ایران ارائه کنند؛ اقدامی که تهران آن را سیاسی و مخرب می‌داند.

حدود شش هفته بعد از ادعای بازگشت قطع‌نامه‌های شورای امنیت علیه ایران و سه هفته بعد از مختومه‌شدن قطع‌نامه 2231، طرف‌های ذی‌ربط همچنان بر موضع خود باقی هستند.

در حال حاضر دستگاه دیپلماسی ما انتظارات را برآورده نمی‌کند و یک پراکندگی و بی‌عملی قابل مشاهده است که در جای خود باید بررسی شود.در صورتی که چنین وضعیتی ادامه داشته باشد، غیر از اینکه دولت را در فضای داخلی دچار سردرگمی می‌کند، در فضای بین‌المللی نیز چنان که شایسته است روی ما حساب نمی‌کنند.

رئیس مجلس شورای اسلامی، محمدباقر قالیباف، گفت نامه مشترک ایران، روسیه و چین به دبیرکل سازمان ملل متحد و رئیس شورای امنیت، نمادی از همبستگی استراتژیک این سه قدرت است وبا انقضای قطعنامه 2231، ماموریت گزارش دهی مدیرکل آژانس در خصوص راستی آزمایی و نظارت بر اجرای برنامه هسته‌ای ایران به پایان رسید.

لهستان با تکیه بر ایران هراسی و همکاری با صهیونیست‌ها، تلاش می‌کند از اروپا و ناتو امتیاز بگیرد. اقدامات ورشو دروغین، غیرمنطقی و خارج از اصول دیپلماتیک است و ناتوانی این کشور در برابر فشارهای خارجی را آشکار می‌کند.

سخنگوی دبیرکل سازمان ملل در نشست خبری خود با اعلام این که دبیرکل با وزرای امور خارجه کشورهای غرب آسیا، از جمله وزیر امور خارجه ایران درباره وضعیت منطقه و یمن گفت‌وگو کرده است،‌ تاکید کرد که دبیرکل سازمان ملل از تمامی طرفین مذاکرت بر سر برنامه هسته‌ای ایران می‌خواهد عزم سیاسی لازم برای گفت‌وگوهای هدفمند در این زمینه را به کار بگیرند.

سایت تحلیلی میدل ایست مانیتور در گزارشی با عنوان «شکاف 2231؛ چگونه ایستادگی ایران شکاف عمیق در نظم جهانی را آشکار کرد» نوشت: در تاریخ 18 اکتبر 2025، روزی که قرار بود به‌طور رسمی پایان قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل متحد، سند بنیادین توافق هسته‌ای ایران‌ را رقم بزند، جهان به‌جای پایان یک روند فنی، شاهد تعمیق یک شکاف ژئوپولیتیکی شد.

یکی از نخستین و مهم‌ترین موضوعاتی که در طول مذاکرات برجام مطرح شد و تا روزهای پایانی گفت‌وگوها جزو اختلافات اساسی دو طرف باقی ماند، تعیین مدت زمان اعتبار این توافق بود. ایران بر این باور بود که برجام یک چهارچوب موقت و کوتاه‌مدت است که طی آن، تهران با هدف ایجاد اعتماد و اثبات صلح‌آمیز بودن برنامه هسته‌ای خود، نظارت‌های مشترک را برای مدت زمان مشخصی می‌پذیرد.

میخائیل اولیانوف، نماینده روسیه در سازمان‌های بین‌المللی، اعلام کرد با انقضای قطعنامه 2231 شورای امنیت، موضوع نظارت و راستی‌آزمایی مرتبط با برجام از دستورکار آژانس بین‌المللی انرژی اتمی حذف خواهد شد و تنها گزارش‌های مربوط به تضمین‌های جامع امنیتی ایران باقی می‌ماند.

با پایان رسمی قطعنامه 2231 شورای امنیت در 26 مهرماه، برجام عملاً از بین می‌رود و ایران وارد مرحله‌ای تازه در سیاست هسته‌ای و دیپلماسی خود می‌شود؛ مرحله‌ای که در آن حقوق حاکمیتی ایران غیرقابل مذاکره است و همکاری با آژانس تنها در چارچوب پادمان‌ها ادامه خواهد داشت.