پساجنگ (13 خبر)

«معاون سیاسی نیروی دریایی سپاه با اعلام شکست راهبردی آمریکا در بازگشایی تنگه هرمز، به متجاوزان هشدار داد: “دوران زبان زور سپری شده است.

وزیر علوم با تاکید بر لزوم چرخش سیاست‌های آموزش عالی به سمت حل کلان‌مسئله‌های کشور، مشارکت مردمی را روح اصلی بازسازی در دوران پساجنگ و عامل حیات‌بخش اقتدار علمی دانست.

در شرایط امروز ایران، سخن گفتن از «دولت جنگی» یا دست‌کم «دولت در وضعیت جنگی» ضرورتی راهبردی است. کشورهایی که تصور می‌کنند پایان درگیری مستقیم نظامی به معنای پایان منازعه است، معمولاً در مرحله پساجنگ ضربه‌های سنگین‌تری می‌خورند. دشمن وقتی نتواند اراده یک ملت را در میدان نبرد بشکند، به سراغ اقتصاد، معیشت، زیرساخت، سرمایه اجتماعی و تاب‌آوری عمومی می‌رود.

وزیر میراث‌فرهنگی تأکید کرد مدیریت هوشمندانه شرایط پساجنگ نیازمند انسجام ملی، گفت‌وگوی مستمر با مردم و بهره‌گیری از ظرفیت نخبگان برای تقویت سرمایه اجتماعی کشور است.

ملت و کشوری که در جنگ با غول‌های نظامی و فناوری دنیا دست برتر را داشته و رأس استکبار را با جنگ نظامی از اهداف اولیه «تسلیم» و «فروپاشی» به باز کردن تنگه هرمز سوق داده است نباید شکست‌خورده‌ی عرصه‌ی رسانه شناخته شود.

جابه‌جایی گسل‌های سیاسی، اجتماعی و بین‌المللی پس از جنگ اخیر امریکا علیه ایران در دو کشور روندی معکوس داشت؛ تغییراتی که گرچه حاشیه‌ای به نظر می‌رسد، اما با دیدی واکاوانه، آثار و پیامدهایی بسیار بنیادین برجای گذاشت.

رئیس اتحادیه کارگران قراردادی و پیمانی با اشاره به تاثیرات مخرب جنگ بر اقتصاد، اشتغال و بنگاه‌های تولیدی، بر ضرورت حمایت به موقع دولت از این واحدها و کارگران تاکید کرد. وی خواستار مهلت در پرداخت وام‌ها و تسهیل واردات مواد اولیه برای جلوگیری از تعدیل نیرو و حفظ اشتغال شد.

بعد از هر منازعه، صرف‌نظر از چگونگی آغاز و انجام آن، مرحله‌ جدید تعیین‌کننده‌تری تحت عنوان دوره بازسازی آغاز می‌شود. تجربه تاریخی کشورهای مختلف نشان می‌‌دهد که موفقیت یا ناکامی در این دوره، نه ‌تنها مسیر اقتصاد، بلکه آینده سیاسی و اجتماعی کشور را نیز شکل می‌دهد.

طرح استراتژیک آمریکا و غرب برای دوره پسا-جنگ غزه در منطقه غرب آسیا، حفظ موازنه قدرت به نفع رژیم اسرائیل و کشورهای عربی میانه‌روی منطقه در مقابل نفوذ منطقه‌ای جمهوری اسلامی ایران است. این هدف از طریق مجموعه‌ای از اقدامات نظامی، اقتصادی و دیپلماتیک دنبال می‌شود:

شرایط پساجنگ به طور معمول جوامع را دچار وضعیت روانی ویژه‌ای می کند که جامعه امروز ایران نیز از آن مستثنی نیست. بویژه آن که هنوز شرایط نه جنگ و نه صلح به نوعی بر فضای جامعه حاکم است و این مهم نیز بر تشدید شرایط خاص روانی در جامعه تاثیر مضاعف دارد. نتیجه چنین وضعیتی، تحریک پذیری عصبی بالاست. همان‌طور که در اتفاق امروز مترو تهران شاهد بودیم.