بحران آب تهران (9 خبر)

آخرین آمار شرکت مدیریت منابع آب ایران نشان می‌دهد وضعیت ذخایر 5 سد تأمین‌کننده آب تهران همچنان با شرایط ایده‌آل فاصله دارد؛ سد امیرکبیر با 90 درصد بیشترین میزان پرشدگی و سد ماملو با 14 درصد یکی از پایین‌ترین میزان‌های ذخیره را دارد.

پاییز امسال، ایران با یکی از خشک‌ترین فصل‌های خود در دهه‌های اخیر و با ششمین سال پیاپی خشکسالی روبه‌رو شده است. کاهش 82درصدی بارش‌ها از ابتدای سال آبی در پهنه ایران‌زمین، همراه با بی‌بارشی گسترده در 20استان از جمله تهران، پایتخت را در وضعیت شکنندگی کم‌سابقه ذخایر آبی قرار داده است.

بحران آب در ایران، فرصتی است تا تعریف توسعه در ایران بازنویسی شود. توسعه‌ی آینده نه در افزایش سدها و چاه‌ها، بلکه در افزایش بهره‌وری، عدالت محیطی و انطباق با اقلیم معنا دارد. این بحران بیش از آنکه بحران طبیعت باشد، بحران تصمیم و نگاه است.

محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی رئیس‌جمهور، با هشدار نسبت به بحران آب در تهران تأکید کرد 80 درصد منابع آبی کشور در بخش کشاورزی مصرف می‌شود و اصلاح الگوی کشت در اولویت دولت است. او همچنین گفت بخش‌هایی از برنامه هفتم توسعه که قابلیت اجرا ندارند برای بازنگری به مجلس ارائه خواهد شد.

سخنگوی سازمان مدیریت بحران گفت: استان‌های شرقی و جنوبی کشور از جمله سیستان و بلوچستان، خراسان جنوبی و جنوب خراسان رضوی و مناطقی از شمال هرمزگان بیشترین تنش آبی را تجربه می‌کنند و وضعیت نامناسب سدها، مشکلات تأمین آب را تشدید کرده است و با وجود بارش‌های نرمال در شمال کشور، سایر مناطق همچنان نیازمند مدیریت در مصرف آب هستند.

با تدوام خشکسالی در ششمین سال متوالی، بارش‌های تهران در مهرماه به 0.6 میلی متر رسید.

معاون پیشگیری و کاهش خطر سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران با اشاره به ورود پایتخت به پنجمین سال خشکسالی گفت: شهر تهران در شرایط ویژه‌ای از نظر منابع آبی قرار دارد و عبور از این وضعیت نیازمند هماهنگی، همکاری و عزم جدی تمامی دستگاه‌ها و ارگان‌های مسئول است.

پروژه انتقال 5 متر مکعب آب در ثانیه از زیاران به بیلقان کرج با هدف مقابله با کم‌آبی تهران، تا پایان مرداد 1404 به بهره‌برداری می‌رسد و همزمان طرحی برای رفع نشتی سد لار در حال اجراست.

تصاویر منتشرشده از سدهای تهران، هرچند ممکن است در لحظه «زیبا» و «آرامش‌بخش» به‌نظر برسند، اما در تحلیل وضعیت آبی یک کلانشهر، تنها به اندازه‌ی یک قطعه کوچک از یک پازل بزرگ اهمیت دارند. متخصصان منابع آب به‌درستی هشدار می‌دهند که حجم ذخیره‌شده پشت سدها، شاخصی ناقص و در بسیاری مواقع گمراه‌کننده برای ارزیابی کلی وضعیت آب است.