امنیت_منطقه‌ای (19 خبر)

در سوم ژانویه 2026، جهان شاهد صحنه‌ای آشکار از «امپریالیسم عریان» بود. نیروهای آمریکا با توسل به زور و نقض حاکمیت یک کشور مستقل، به ونزوئلا حمله کردند. این اقدام، با واکنش تند جامعه بین‌الملل، روبرو شد. اما شاید هیچ سخنی به اندازه اعتراف شفاف و بی‌پرده ترامپ، در همان ساعات اولیه حمله، گویای حقیقت پشت پرده این تهاجم نبود.

نظریه‌پرداز برجسته آمریکایی درباره پیروزی ایران در جنگ 12روزه تاکید کرد ایران زرادخانه موشکی عظیمی دارد و باز هم می‌تواند اسرائیل را در هم بکوبد.

وزیر امور خارجه چین تاکید کرد که پکن همچنان از نقش محوری فلسطینی‌ها در اداره غزه پس از جنگ حمایت می‌کند و خواستار ایفای مسئولانه‌تر جامعه بین‌الملل برای جلوگیری از تداوم بحران در این منطقه شد.

وزیر خارجه قطر با اشاره به اینکه تلاشی برای حل دیپلماتیک برنامه هسته ای ایران وجود ندارد، افزود که هر مشکلی با ایران پیامدهایی برای کشورهای منطقه به همراه خواهد داشت.

نیروی دریایی جمهوری اسلامی ایران، از دل دفاع مقدس تا امروز، به یکی از ستون‌های اصلی امنیت ملی و بازیگری ژئوپولیتیک منطقه‌ای و جهانی تبدیل شده است. این نیرو با اتکا بر دانش بومی، شکست تحریم‌ها، تأمین امنیت اقتصاد دریا محور و نقش‌آفرینی در نظم نوین جهانی، معماری نوینی از اقتدار ملی را ترسیم کرده است.

دبیرکل سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) اعلام کرد که اوکراین تا پایان سال جاری 5 میلیارد دلار کمک مالی دریافت می‌کند. در همین حال نیز احتمالا جنگ در این کشور امسال پایان خواهد یافت.

در پی ناکامی حملات آمریکا و اسرائیل به ایران، واشنگتن با بحران مشروعیت سیاست خارجی روبه‌رو شده است. ترامپ تلاش دارد شکست نظامی را به‌عنوان «پیروزی برای صلح» جلوه دهد، در حالی‌که ایران با واکنش بازدارنده، موازنه قدرت در منطقه را تغییر داده و راه گفت‌وگو را جایگزین جنگ کرده است.

نشست وزرای دفاع ژاپن و انگلیس در توکیو با نمایش قدرت ناو «شاهزاده ولز» و تأکید بر همکاری‌های راهبردی دو کشور همراه شد. در این دیدار، طرفین ضمن تقویت اتحاد امنیتی خود در آسیا و اروپا، بار دیگر ایران را به حمایت از روسیه متهم کردند؛ ادعایی که تهران رد کرده است.

رژیم صهیونیستی با تداوم حملات هوایی به خاک سوریه، نه‌تنها حاکمیت یک کشور مستقل را نقض می‌کند، بلکه اصل صلح‌سازی در منطقه را بی‌اعتبار می‌سازد. این رویکرد تهاجمی، نشانه‌ای از تداوم سیاست تجاوزکارانه‌ای است که با امنیت واقعی بیگانه است و باید قویاً محکوم شود.