سیاست خارجی ایران (28 خبر)

پیوستن رسمی ایران به سازمان همکاری شانگهای در نخستین ماه‌های دولت شهید رئیسی، برخلاف ادعاهای سیاسی، حاصل تغییر اراده سیاسی و حمایت فعال قدرت‌های عضو بود.

هم‌زمانی سفر وزیر دفاع به ایروان، رزمایش مشترک با باکو و اجرای حکم عامل سفارت، نشان می‌دهد که ایران با پرهیز از تقابل، در پی معماری صلح و ثبات در قفقاز از مسیر همکاری دفاعی، گفت‌وگوی منطقه‌ای و احترام به مرزهاست.

در بحبوحه دگرگونی‌های شتابان در معادلات جهانی و تمرکز دوباره بر تحولات منطقه‌ای، تهران بار دیگر صحنه دیپلماسی شد؛ جایی که مجمع گفت‌وگوی تهران با حضور صدها مقام و کارشناس از ده‌ها کشور، چهره‌ای فعال از سیاست خارجی ایران ترسیم کرد.

به نظر می‌رسد که دریابان علی شمخانی در مصاحبه اخیرش با ان‌بی‌سی، در تکمیل فعالیت‌های رسمی دستگاه دیپلماسی، شاخه دیگری از زبان سیاست خارجی ایران را فعال کرد که دیدگاه‌های نظام را برای طرف‌های غربی روشن‌تر می‌سازد. چنین رویه‌ای می‌تواند مصداق «دیپلماسی ترکیبی» در سیاست خارجی ایران باشد.

در داخل ایران، پیشران‌هایی که توافق را ممکن می‌کند عبارتند از عملگرایی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران که در طول 45 سال گذشته در بافتار سیاست خارجی ایران نهفته بوده است و هرگاه حفظ جمهوری اسلامی ایران، اقتضا می‌کرده است، تصمیمات عملگرایانه اتخاذ می‌شده است. بنابراین خصلت عملگرایی در سیاست خارجی ایران، پیشرانی برای رسیدن به توافق است.

هرچند هنوز جریان ایدئولوژیک تندرو داخلی و متنفذ در ساختار سیاسی، در کارشکنی و بحران‌آفرینی در این مسیر فعال‌تر از قبل بر طبل خود می‌کوبد؛ اما به‌نظر می‌رسد راهبرد ایران بر مبنای موازنه مثبت در سیاست خارجی معماری می‌شود که اگر موفق شود، امری مبارک است.

سرپرست وزارت خارجه ایران گفت به‌رغم فشارها، ایران توانست با ابتکار وعده صادق، رژیم صهیونیستی را در وضعیت انفعالی قرار دهد.

رصد مطبوعات چهارشنبه ٢٥ بهمن ١٤٠٢

وزیر امور خارجه گفت: در کشور ما بدون هماهنگی سند فرهنگی 2030 مربوط به آموزش و پرورش امضاء شد، ما آن را تأیید نکردیم و دولت آقای رئیسی اجرای آن را متوقف کردند، این سند 2030 مورد قبول ما نیست.

این هنر مجموعه دستگاه‌های تصمیم‌ساز و مجری سیاست خارجی کشور است که در عین حفظ خطوط قرمز خود، با تمرکز ‌بر اصل تأمین منافع ملی و تکیه ‌بر راهبرد دیپلماسی منطقه‌ای و تعامل با همسایگان بتواند منظومه‌ای را تعریف کند که نیازها و خواسته‌های خود را در مقاطع گوناگون برطرف سازد.